• شنبه / ۳ مرداد ۱۳۹۴ / ۰۲:۱۸
  • دسته‌بندی: علم و فناوری ایران
  • کد خبر: 94050300587
  • خبرنگار : 90077

اگر مریم میرزاخانی در دانشگاه‌های ما با این قوانین بود...؟!

گفت‌وگوی ایسنا با استادیار دانشگاه تهران: دنیا ما را با پژوهش‌هایمان قضاوت خواهد کرد

دکتر صابری

استادیار دانشکده فیزیک دانشگاه تهران ضمن تشریح نیازهای کنونی کشور در چشم‌انداز علمی و با تاکید بر «گذار نرم از کمیت به کیفیت تولید علم» گفت: دنیا اکنون ما را با پژوهش‌هایمان قضاوت خواهد کرد.

دکتر عباسعلی صابری در گفت‌و‌گویی با ایسنا افزود: شاید یکی از رسالتهای مهم دانشگاه‌ها و مراکز علمی کشور علاوه بر کسب و ارتقای دانش بشری برای درک طبیعت اطراف و ارتقای سطح کیفی زندگی در جنبه‌های مختلف، کسب و خلق بصیرت باشد که تنها در سایه‌ تعقل، تفکر و کسب و تولید دانش با استانداردهای جهانی صورت‌پذیر است. بنابراین در قالب چنین تعریفی، شاید تحلیل‌های برآمده از دل محیط‌های علمی که دغدغه‌ آن فقط و فقط ارائه تصویری روشن از وضعیت موجود و بیان راهکارهای کلان کشوری جهت بهبود هر چه بیشتر مراکز علمی در راستای رقابت جدی بین‌المللی است، نیاز کنونی چشم‌انداز علمی کشور باشد.

بی‌تفاوتی نیروهای بالقوه علمی،‌ آفتی مهم است

این استاد دانشگاه، با تاکید بر این که نباید فراموش کنیم که بی‌تفاوتی نیروهای بالقوه‌ علمی یکی از آفت‌های مهم در نیل به این هدف والاست، افزود: پیشرفت‌های چشمگیر علمی کشور در سطوح مختلف طی دهه‌های گذشته بر هیچ کس، از جمله رقبای منطقه‌ای ما، پوشیده نیست. این پیشرفت حتی در سطح علومی که در آن خیلی جوان هستیم بسیار چشمگیر و در پاره‌ای نیز قابل رقابت با بهترین مراکز علمی دنیا در آن زمینه است. اما از آنجا که ما اصالتا انسان‌های قانعی در زمینه کسب و توسعه علم و دانش نیستیم، هدف، بیان دوباره‌ این پیشرفت‌ها نیست، بلکه تکیه بر بخشی از کاستی‌هایی است که با حل آنها مسیر علمی کشور به سمت قطب علمی دنیا در قالب مرجعیت علمی هموارتر خواهد شد.

دکتر صابری، استادیار فیزیک دانشگاه تهران

گذار نرم از کمیت به کیفیت تولید علم

وی در ادامه به راهکارهای ضروری برای ادامه مسیر پیشرفت علمی کشور پرداخت و در این زمینه به لزوم گذار نرم از کمیت به کیفیت اشاره کرد و گفت: یکی از موفقیت‌های جنبش علمی کشور در سالهای اخیر، تولید علمی با کمیت قابل رقابت در سطح منطقه بوده است. هر چند که نیاز کمی به تولیدات علمی، حیاتی است ولی ضریب تاثیر علم تولید شده در دنیا که به تولید قدرت ملی در سطح بین‌المللی منجر می‌شود، زاییده‌ "کیفیت" دانش نوین تولید شده است. در این راستا باید سیاست‌گذاری‌های علمی کشور به سمت ستایش کیفیت دانش تولید شده، صرف نظر از کمیت آن، در قالب معیارهای استاندارد بین‌المللی و ورای سلایق شخصی سوق داده شود.

اگر مریم میرزاخانی در دانشگاه‌های ایران بود...؟

دکتر صابری، خاطرنشان کرد: شاید با قوانین جاری اگر دکتر مریم میرزاخانی، یکی از ریاضی‌دانان برنده‌ی جایزه بسیار معتبر فیلدز در سال 1393، در یکی از دانشگاه‌های ایران بود، تا کنون به دلیل تولید علمی اندک، از دید کمی، حداکثر مدرس یکی از دانشگاه‌های غیر مطرح کشور بود.

آنچه که امروز تفکر غالب حاکم بر سیستم دانشگاهی کشور است بیشتر آموزش محور است تا پژوهش محور. بنابراین بیشترین دغدغه‌های کیفی متمرکز بر کیفیت آموزش است؛ آموزش نیروهای جوان مستعد با کیفیت بالا و سپس تقدیم این نیروهای آماده به سیستم پژوهشی کشورهای دیگر.

مریم میرزاخانی

دنیا ما را با پژوهشهایمان قضاوت خواهد کرد

عضو هیات علمی دانشگاه تهران تأکید کرد: پرواضح است که نباید خللی بر کیفیت ارزشمند آموزشی دانشگاه‌ها وارد آید، بلکه آنچه که در چشم‌انداز علمی کشور در نهایت توسط دنیا قضاوت و رتبه‌بندی خواهیم شد در مقوله‌ی پژوهش است. لذا با تقویت جدی معاونت پژوهشی دانشگاه‌ها باید به سمت دانشگاه‌های پژوهشی – آموزشی حرکت کنیم و ملاک ارزشیابی به کیفیت تولیدات پژوهشی در کنار آموزش تبدیل شود.

لزوم برخورد با پدیده شوم «سرقت علمی»

سرقت علمی حیثیت علمی کشور را لکه‌دار می‌کند

وی با تاکید بر لزوم تولید انبوه علم به عنوان لازمه‌ ظهور کیفیت، غالب بودن تفکر کیفی بر تولیدات علمی جهت خیزش کشور را امری غیر قابل انکار دانست و گفت: چشم‌انداز علمی کشور بدون ایجاد چنین بستری قابل تصور نیست. در همین راستا اندیشیدن ساز و کاری قانونی جهت برخورد با مقوله‌ی شوم "سرقت علمی" که موجب لکه‌دار شدن حیثیت جنبش علمی کشور می‌شود، بسیار حیاتی به نظر می‌رسد.

دانشگاه را با اداره اشتباه نگیریم

وی، یکی از بزرگترین آفت‌های دانشگاه‌ها و مراکز علمی از نقطه نظر مدیریتی را معادل گرفتن آنها با یک "اداره" دانست و گفت: اعمال مدیریت انتصاب‌محور بدون در نظر گرفتن شاخص‌های علمی استاندارد، سیاستی است که به طور متوسط نه تنها کمکی به ارتقای سیستم علمی نمی‌کند، که چه بسا منجر به افول علمی از هر دو جنبه‌ی کمی و کیفی آن می‌شود؛ چرا که لازمه‌ وجود بصیرت در مدیریت علمی برخلاف یک اداره، در دانشگاه‌ها از پایین به بالا شکل می‌گیرد، به این معنی که سیاست انتخاب‌محور به طور مستقیم منجر به اصلاح، ابداع و سوگیری صحیح سیاست‌گذاری علمی نیز می‌شود.

مدیریت‌های انتصاب‌محور دانشگاه‌ها و مراکز علمی موجب افول علمی شده است

دکتر صابری ادامه داد: به عبارت دیگر، یک عامل بسیار مهم در شکوفایی خلاقیت علمی، استقلال مدیریتی دانشگاه‌ها از سوگیری‌های سیاسی در قالب سیاست‌های کلی‌تر کشور است. به عنوان مثال، نحوه‌ی مدیریت علمی کشور در مقیاس‌های مختلف نباید متکی به نحوه‌ی تفکر جناح سیاسی حاکم باشد. از طرفی یک مدیر پژوهشی خوب زمانی می‌تواند برای سیستم علمی کشور مفید و سازنده باشد که خود از بهترین پژوهشگران مجموعه باشد.

پژوهشگر پژوهشگاه دانش‌های بنیادی در ادامه این گفت‌وگو به یکی دیگر از عوامل توسعه علمی کشور اشاره کرد و گفت: یکی از عوامل بسیار تعیین‌کننده در جذب پژوهشگران درجه اول دنیا و به تبع آن اجرای پروژه‌های با سطح کیفی بین‌المللی، تخصیص و مدیریت بودجه‌های پژوهشی کافی و درخور است. از طرفی، به منظور ایجاد یک نظام هماهنگ علمی در کشور نیاز به توزیع همگن و متناسب بودجه‌ها در سراسر کشور است. در غیر این صورت در سیستم ناهمگن آموزشی – پژوهشی پیدایش چرخه‌های مخرب امری طبیعی است. به عنوان مثال، پژوهشگاه دانش‌های بنیادی علی‌الاصول با هدف ایجاد یک مرکز تحقیقاتی مطرح در سطح بین‌المللی شکل گرفته است. اما با گذشت زمان با مقایسه این مرکز با مراکز مشابه در دنیا به راحتی می‌توان دلایل عدم نیل به این هدف را جویا شد. یکی از این نکات غیر معمول شاید آن است که این پژوهشگاه راسا اقدام به پذیرش دانشجو در مقطع دکتری کرده و به دلیل دسترسی به منابع مالی کافی قادر به پرداخت حقوق ماهانه به دانشجویان خود است. نکته اول این که آیا چنین پژوهشگاهی که هیچ نقشی در آموزش مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در کشور ندارد، باید به طور مستقیم اقدام به پذیرش دانشجوی دکتری کند؟ یا در سیاستی شبیه به پژوهشگاه‌های بسیار معتبر ماکس پلانک در آلمان، بهتر است تا پذیرش دانشجو به طور غیر مستقیم از طریق یک کانال دانشگاهی صورت پذیرد.

بودجه کافی عامل مهم جذب پژوهشگر درجه اول است

پرداخت پژوهانه یا درست اعمال شود یا اصلا پرداخت نشود

وی گفت: نکته دوم این که، صرف نظر از این موضوع که پرداخت پژوهانه به دانشجویان دکتری یک امر ضروری و متداول در دنیاست، ولی اعمال چنین سیاستی تنها از سوی یک مرکز در کشور باعث آسیب به دیگر مراکز علمی و دانشگاهی و شکسته شدن چرخه همگن علمی خواهد شد. تصور کنید که مراکز دانشگاهی درجه‌ی یک کشور که دارای توانایی علمی در زمینه‌های بسیار متنوع هستند شانس پذیرش بهترین دانشجویان خود را صرفا به دلایل جذابیت مالی از دست داده و این تنوع در طول سالیان منجر به سوق یافتن بهترین دانشجویان به سمت موضوعات خاص در یک مرکز خواهد شد. نتیجه‌ چنین سیاستی به زودی جذب دانشجویان عالی در آن مرکز و افزایش طبیعی تولیدات علمی در برخی زمینه‌ی خاص و اختصاص بودجه‌ بیشتر به تناسب کمیت تولیدات و رشد و ادامه این چرخه معیوب در طول زمان خواهد شد. لذا اگر قرار است که سیاست درست پرداخت پژوهانه در کشور اعمال شود، درست آن است که در تمامی مراکز علمی و دانشگاهی پیاده شود، در غیر این صورت مفیدتر آن است که اصلا اعمال نشود.

بهترین پژوهشگر هم در صورت عدم حمایت مالی از چرخه رقابت بین‌المللی خارج می‌شود

دکتر صابری تصریح کرد: از طرف دیگر، از آنجا که ماهیت بسیاری از کارهای پژوهشی درجه اول در قیاس با استانداردهای بین‌المللی سنجیده می‌شوند و چنین سنجشی طبیعتا یک سطح مشترکی از هزینه‌ها را متوجه پژوهشگر خواهد کرد، لذا نظام تعیین بودجه‌های تحقیقاتی باید در قالب هماهنگ بین‌المللی باشد. بهترین پژوهشگر کشور که از نظر علمی در سطح کیفی بین‌المللی است، در صورت عدم حمایت مالی در سطح بین‌المللی ناگزیر به افول کیفی در طول زمان و خروج از چرخه‌ رقابت بین‌المللی خواهد بود؛ بنابراین برای ترسیم چشم‌اندازی روشن از یک رشد پایدار علمی، یکی از اساسی‌ترین سیاست‌های مالی باید در جهت تامین منابع مالی پژوهشگران بر اساس متوسط بودجه‌ تخصیص یافته در دنیا باشد و به طور خلاصه اعمال نظام هماهنگ تخصیص بودجه باید در هر دو سطح ملی و بین‌المللی مد نظر سیاست‌گذاران کلان علمی کشور قرار گیرد.

چرا تأثیرگذارترین علم دنیا، در ایران مورد بی‌توجهی است؟

اکنون سؤال این است که آیا دستاورد کنونی علمی کشور در این زمینه‌ها علی‌رغم جذب بهترین استعدادها و پتانسیل‌ها، قابل رقابت در سطح اول بین‌المللی هست؟ آیا با تکیه بر این سرمایه‌های ارزشمند در این زمینه‌ها یک دستاورد علمی بومی که از دل کشورمان به دنیا عرضه شده باشد داریم؟ آیا راه حل ابتکاری – ایرانی برای درمان یک بیماری شایع در دنیا ارائه داده‌ایم؟‌

به گفته استادیار دانشگاه تهران، شاید یکی از مؤثرترین فاکتورها در خیزش صحیح علمی کشور در راستای افزایش امیدها به نیل به مرجعیت علمی در دنیا، ایجاد یک فرهنگ صحیح علمی در کشور باشد. با نگاهی به چهره‌ها و کشورهای مطرح علمی در دنیا، واضح است که تاثیرگذارترین علوم در دنیا زاییده‌ی علوم پایه هستند. علوم کاربردی و تکنولوژی مدرن عمدتا نتیجه‌ی طبیعی این نوع علوم بوده‌اند. این در حالی است که در کشور ما، متاسفانه، فرهنگ عمومی در اثر آگاهی اندک از اهمیت و جذابیت ذاتی علوم بنیادین، میانه‌ی خوبی با این علوم نداشته و این عامل، زمینه‌ساز افت کیفی کشور در این زمینه شده است. به عنوان مثال، شاید بیش از سی سال بهترین گزینه‌ انتخابی دانش‌آموزان در کنکور ورودی دانشگاه‌ها انتخاب رشته‌های پزشکی و مهندسی بوده است. اکنون سؤال این است که آیا دستاورد کنونی علمی کشور در این زمینه‌ها علی‌رغم جذب بهترین استعدادها و پتانسیل‌ها، قابل رقابت در سطح اول بین‌المللی هست؟ آیا با تکیه بر این سرمایه‌های ارزشمند در این زمینه‌ها یک دستاورد علمی بومی که از دل کشورمان به دنیا عرضه شده باشد داریم؟ آیا راه حل ابتکاری – ایرانی برای درمان یک بیماری شایع در دنیا ارائه داده‌ایم؟‌آیا توانسته‌ایم یک اتومبیل با کیفیت مطرح در دنیا تولید کنیم؟ هر چند که پاسخ به این سوالات روشن است، ولی به این معنی نیست که چشم خود را بر پیشرفت‌های اخیر بسته باشیم، بلکه سطح انتظارات بسیار فراتر از سطح نتایج به دست آمده از این همه پتانسیل و توانایی است. به نظر می‌رسد که فرهنگ‌سازی درست در این راستا و توزیع همگن استعدادهای برتر در زمینه‌های علمی متنوع و علی‌الخصوص تشویق آنها به سوی علوم پایه می‌تواند چشم‌انداز روشنی از ظهور علمی کشور در راستای مرجعیت علمی به دست دهد.

بسیاری از طرح‌های بنیادی را از دایره حمایت خارج کرده‌اند

ضربه جبران‌ناپذیر به تحقیقات بنیادی با برچسب «کاربردی»

به گفته عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، قطعا همسویی و تناسب صنعت هر کشور با دانش روز یک پارامتر مهم پیشرفت به حساب می‌آید. اما باید توجه داشت که در تمامی کشورهای توسعه یافته همواره پیشرفت و توسعه علمی بسیار فراتر از صنعت روز آن کشورهاست. یعنی در بسیاری از موارد نظریه‌های علمی بسیار جلوتر از امکان صنعتی شدن و استخراج تکنولوژی در آن زمینه‌هاست؛ به عنوان مثال کامپیوترهای کوانتومی از این دسته‌اند. این بدان معنی است که اگر به دنبال چشم‌انداز علمی روشنی برای کشور هستیم نباید با برچسب "کاربردی" بودن یا نبودن یک شاخه علمی آن را به شدت تقویت یا تضعیف کنیم. بلکه این مهم باید به حوزه‌ صنعت و تکنولوژی ارجاع داده شود، به این معنی که سرعت پیشرفت صنعتی را افزایش دهیم و نه از سرعت پیشرفت علمی بکاهیم. متاسفانه به دلیل چنین برچسبی بسیاری از طرح‌های بنیادی که حتی گاهی از طرف مجامع علمی معتبر بین‌المللی مورد تایید و حمایت مالی قرار گرفته‌اند، در داخل کشور به کلی فاقد اولویت قلمداد شده و از دستور کار حمایتی خارج شده‌اند. چنین اقدامات ساده انگارانه‌ای ضربات جبران ناپذیری بر آینده کیفیت پژوهشی علمی کشور خواهد زد.

چرخه‌ کیفی‌سازی تولیدات داخلی و واردات بر اساس استانداردهای علمی مورد تایید دانشگاه‌ها بازنگری شود

برگزیده جشنواره جوان خوارزمی در سال 88 افزود: از طرف دیگر به نظر می‌رسد که بسیاری از تولیدات داخلی و متاسفانه تکنولوژی‌های وارداتی فاقد استانداردهای علمی است که دانشگاه‌های کشور به خوبی به دانش زیربنایی و کنترل کیفی آنها واقفند. لذا چرخه‌ کیفی‌سازی تولیدات داخلی و واردات باید بر اساس استانداردهای علمی مورد تایید دانشگاه‌ها بازنگری شوند و امکان به روز شدن معیارها با تعامل بین ارگان‌ها و مراکز علمی پیش‌بینی شود. گاهی اوقات به دلایل کاملا اقتصادی به واردات تکنولوژی اکتفا می‌شود که شاید با هزینه یکسان و کاربرد دانش موجود در کشور و گاهی با استانداردهای علمی بالاتر در داخل کشور قابل تولید هستند. نظارت بر این کانال یکی از مهمترین تمهیدات در راستای شتاب بخشی به صنعت داخلی در خدمت کاربردی کردن دانش موجود در کشور است. چنین سیاستی به نظر بسیار کارآمدتر از آن است که از دانش رو به پیشرفت خود بخواهیم تا سرعت خود را در راستای هماهنگی بیشتر با صنعت کشور تقلیل دهد. صنعت کشور باید به سمتی سوق داده شود که مشتاق دریافت نتایج تحقیقات علمی دانشگاه‌ها باشد.

پذیرش مرجعیت علمی در داخل به موجب اصلاح دیگر کاستی‌ها می‌شود

پذیرش مرجعیت علمی در داخل

استادیار دانشکده فیزیک دانشگاه تهران معتقد است: لازمه‌ نیل به مرجعیت علمی در دنیا آن است که قبل از آن مراکز علمی و دانشگاه‌ها توانسته باشند جای خود را به عنوان مرجعیت علمی کشور در تمامی سطوح باز کرده باشند و از طرف دیگر تمامی نهادها و ارگان‌های دولتی و غیر دولتی در کشور به چنین باوری رسیده باشند. چنین مرجعیت علمی در داخل کشور به طور مستقیم موجب بالندگی سریع‌تر کشور در زمینه‌های مختلف علمی شده و از طرف دیگر پشتوانه‌ ملی لازم و جسارت و اعتماد به نفس کافی را جهت خودنمایی واقع‌بینانه‌ علمی در عرصه‌ بین‌المللی به دست می‌دهد . چنین مرجعیتی به خصوص باید در تمامی تاروپود معیارهای تعریف استاندارد علمی معتبر در حوزه‌های مختلف و نیز روند ارزیابی پروژه‌های تحقیقاتی خرد و کلان و تایید صلاحیت علمی مجریان چنین پروژه‌هایی رسوخ داده شود. در واقع پذیرش گسترده‌ی مرجعیت علمی در داخل کشور به طور خودکار موجب اصلاح دیگر کاستی‌های اشاره شده است.

تقویت نظام‌مند علوم بین رشته‌ای

این فیزیکدان کشور خاطرنشان کرد: در دنیای امروزی با درهم پیچیده شدن مرز علوم مختلف به معنای سنتی آن، راه حل بسیاری از مسایل مختلف روز از گستره‌ سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی گرفته تا دایره‌ علوم زیستی، پزشکی و اعصاب و روان، در قالب ترکیبی از علوم مختلف قابل دستیابی است. در این میان نقش علوم پایه و به خصوص رشته فیزیک در درک این سیستم‌های پیچیده بسیار حایز اهمیت بوده و توجه بسیاری از کشورهای توسعه یافته را در سالهای اخیر برای سرمایه‌گذاری کلان در این زمینه به خود جلب کرده است. لذا با جهت دهی نظام مند تحقیقات کشور در راستای توسعه‌ی مرز علوم زیستی و بین رشته‌ای و سرمایه‌گذاری صحیح در این راستا می‌توان آینده‌ روشن‌تری از تطابق و تاثیرگذاری بیشتر فعالیتهای تحقیقاتی کشور در دنیا انتظار داشت.

وی تاکید کرد: با توجه به سرعت روز افزون این علوم در دنیا، اهتمام ویژه‌ سیاست‌گذاران کلان علمی کشور در این زمینه مورد نیاز جدی است.

لزوم افزایش چشمگیر برهمکنش‌های بین‌المللی

دکتر صابری لازمه‌ خلق ایده‌های نو و نظریه‌های علمی تاثیرگذار را یادگیری علوم توسعه یافته و تعامل با متخصصان و پژوهشگران در زمینه‌های مختلف علمی در سراسر دنیا دانست و گفت: در تاریخ علم بسیار انگشت‌ شمارند تعداد کسانی که توانسته باشند به طور انفرادی مرز علوم را جابجا کنند. در این میان هر چقدر مرزهای کشور به سوی پژوهشگران و متخصصان دنیا بازتر و امکان تعاملات بین‌المللی محققان کشور با دنیا تسهیل شود سرعت رشد علمی نیز به مراتب افزایش خواهد یافت. در این راستا پیش‌بینی حمایت‌های مالی از افزایش هدفمند همکاری‌های بین‌المللی در قالب پروژه‌های علمی مشترک و امکان شرکت پژوهشگران کشور در کنفرانس‌ها و مجامع علمی معتبر دنیا و نیز امکان دعوت از پژوهشگران سرآمد دنیا در زمینه‌های مختلف می‌تواند بسیار کارگشا باشد.

به گفته این عضو هیات علمی دانشگاه تهران،‌ از دیگر عوامل تاثیرگذار در این راستا، سیاست‌گذاری صحیح در راستای جذب نخبگان ایرانی ساکن در خارج کشور و ترغیب و تشویق ماندن نخبگان در داخل است. معیار انتخاب بسیاری از نخبگان خارج از کشور ارزیابی وضع موجود بر اساس وضعیت معیشتی و رفاه تحقیقاتی همتایان خود در داخل است.

میزان حمایت مالی از پژوهشگران برای شرکت در کنفرانس‌های بین‌المللی بسیار ناچیز است

میزان حمایت فعلی از اساتید دانشگاه‌ها و پژوهشگران برای شرکت در کنفرانس‌ها و کارگاه‌های بین‌المللی بسیار ناچیز و قابل صرف نظر است و این عامل سبب می‌شود که همواره چشم به حمایتهای مالی کشور میزبان داشته باشند که این موضوع به شدت در تضاد با عزت ملی ایرانی است

وی اولین قدم در راستای جذب نیروهای مستعد را بهبود جدی وضعیت پژوهشگران و اساتید دانشگاه‌ها در داخل کشور دانست و نکاتی چند در این باره رامورد اشاره قرار داد: درآمد یک پژوهشگر در داخل و خارج از کشور در شرایط برابر تقریبا در یک ضریب پنج و بیشتر تفاوت دارد که بسیار قابل توجه است. از سویی دیگر، اساسا میزان حمایت فعلی از اساتید دانشگاه‌ها و پژوهشگران برای شرکت در کنفرانس‌ها و کارگاه‌های بین‌المللی بسیار ناچیز و قابل صرف نظر است و این عامل سبب می‌شود که همواره چشم به حمایتهای مالی کشور میزبان داشته باشند که این موضوع به شدت در تضاد با عزت ملی ایرانی است و شایسته‌ی نمایندگان علمی کشور نیست.

وی در پایان خاطرنشان کرد: ایجاد ساز و کارهای لازم برای تسهیل در برگزاری مدرسه‌ها، کارگاه‌ها و کنفرانس‌های بین‌المللی، تسهیل در فرآیند اخذ ویزا برای پژهشگران مدعو از دیگر عوامل مؤثر در افزایش همکاری‌های بین‌المللی و به دنبال آن، رشد و شکوفایی علمی کشور است.

تهیه و تنظیم:فرشته هاشمی

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۰۶:۳۱

واقعا ناراحت کنندست که نيروهاي اينچنيني تو مملکت داشته باشيم و حتي نپرسيم دردشون چيه :( قابل توجه مسوولين محترم.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۰۶:۴۰

متاسفانه تو مملکت ما فکر ميکنند علوم پايه يعني وقت تلف کردن درحاليکه همه اتفاقات بزرگ که تو ذهن آدما مونده از فيزيک و رياضي و زيست و شيمي بوده. اگه انيشتن هم ايران بود الان تو کلاساي قلمچي داشت تدريس ميکرد، جمعه ها هم مراقب کنکورهاي آزمايشي بود.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۰۸:۳۳

ايران نياز به دکتر صابري ها براي پيشرفت داره. من چندين واحد با ايشون گذروندم و علاوه بر موارد تخصصي از ايشون تفکر درست رو هم ياد گرفتم. اميدوارم مواردي که گفتند روزي عملي شه.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۰۸:۳۴

اميدواريم مسئولين به حرف هاي نخبگان گوش بدهند و اجرا کنند.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۰۸:۳۵

احسنت.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۰۸:۵۵

با نظرات داده شده، بخصوص در مورد تقويت علوم مادر(پايه)موافقم، اميدوارم روزي برسد که به اين علوم مظلوم قرار داده شده در کشور بيشتر اهميت داده شود کمااينکه اين مهم سالهاست که در کشورهاي توسعه يافته و درحال توسعه اتفاق افتاده است.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۰۹:۴۰

چرا اينجور آدمارو وزير علوم نميکنن خوب؟؟؟

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۰۹:۴۶

با سلام گفتگويي قابل تامل از اين استاد گرانقدر بود. لزوم مطرح کردن چنين نگرشهايي و نقد فضاي علمي کشور با مصاحبه با اساتيد دانشگاه ها و موسسات آموزش عالي کشور ديده مي شود.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۰:۲۰

باتشکر از ايسنا بخاطر مصاحبه بسيار بجا و نکات بسيار درست. متاسفانه هنوز هستند کساني در وزارت علوم دولت تدبير و اميد که آقاي متصدي ارتقا در وزارتخانه از اعضا هيات علمي ميخواهد که کپي برابر اصل مقالات آي اس آي را براي تاييد نهايي برايشان ارسال کنند!!!! آخه يک مسوول با اين سطح چطور ميتونه اين مشکلات رو حل کنه؟؟؟

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۱:۲۷

جالب اينجاست که در کشورهاي خارجي حتي دانشجويان تحصيلات تکميلي خود را به طور کامل ساپورت مالي ميکنند تا از دانشگاههاي مختلف ديدن کنند و در کنفرانس ها شرکت کنند. اما در مملکت ما حتي اساتيد عالي خود را هم ساپورت نميکنند. حداکثر حمايت اين است که پانصد دلار اونم نه بلاعوض! بلکه به نرخ دولتي بهشون ميدن

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۱:۳۵

حقوق هيات علمي اينجانب در ايران با دو دوره پسادکتري در غرب که برگشتم الان خالص دريافتيم دوميليون و هشتصد هزار تومان است درحاليکه وقتي پسادکتري بودم 4000 دلار يعني چيزي حدود 13 ميليون تومان بود + تمامي مخارج کنفرانس ها و سفرها و ويزيت هاي علمي تازه بدون شرط تدريس و دادن مقاله و اينهمه خط و نشان هايي که دانشگاهها و وزارت علوم برايمان ميکشد. با اين وضع مديريت آيا انتظار داريد دوستان ما برگردند؟

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۱:۴۹

نميفهمم چرا اينهمه جاهاي مختلف سرمايه مملکت حيف و ميل ميشه و اختلاس ميشه ولي به اينجور کارها که ميرسيم و آبروي هممون درميونه ازش ميزنيم؟ همه اين هزينه ها مگه چقدر ميشه درسال؟!!! اينارو هم فراري ميدينا. از ما گفتن

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۲:۱۷

فرض کنيد هيچکس در کشور شيعي ايران مراجع شيعه مون رو قبول نداشته باشه، آيا ميتوان انتظار داشت فلان آدم مسيحي يا يهودي يا حتي مسلمان سني در آن سر دنيا براي مراجع ما احترام قائل باشند آيا؟

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۲:۳۱

چقدر خوب است هرازگاهي يک سري به اين محيط هاي علمي بزنيد و اينجور مصاحبه هايي رو منتشر کنيد. متشکر

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۲:۳۲

عالي بود

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۲:۵۵

خانم هاشمي مصاحبه خيلي خوبي بود. ممنون از اين همه تلاش و دقت شما براي بخش علمي ايسنا

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۲:۵۶

با سلام و تشکر از اين استاد بزرگوار به نظرم بايد تفکر و رويکرد مسوولان کشور به اهميت علم بسيار تاکيد کرد ما هرچه مي‌خوريم از اين ديدگاه و تفکر مسوولاني است که بار علمي ندارند اما با مديريتهاي سياسي بر دانشگاه‌ها تاثير گذاشته اند

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۳:۱۸

باسلام متشکر از مصاحبه خودتون. بايد عرض کنم با اين شرايط فعلي درآمدي و سرانه پژوهشي اعضاي هيات علمي نبايد توقع پيشرفت علمي کشور رو داشت . بنده الان ده ساله که مدرس دانشگاه دولتي هستم ولي مجبورم براي خرج زندگي و خريد وسايل ومواد مصرفي کارهاي ديگري در کنار پژوهش انجام دهم. در اين ده سال حتي يک سمينار بين المللي هم نتونستم به خاطر مشکلات مالي شرکت کنم.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۳:۳۲

دکتر صابري يکي از دانشمندان بين المللي ايران هستند. بايد قدر ايشاون رو دونست.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۳:۳۵

سلام اقاي دکتر من معتقدم که تا زماني که ملاک رتبه اول شدن در منطقه منوط چاپ مقاله اي اس اي شده توليد علم نيست . انباشت بي فايده علم در قالب يک مقاله و يا چند مقاله است که بعد از چاپ ارزش نگهداري هم ندارد در حاليکه مقاله يک کالا باشد که تقاضا داشته باشد/ در رابطه با پايان نامه هم چنين است. تکراري و بي ارزش و توليد علمي در اکثر آنها نمي شود . اين واقعيت تلخ را همه بايد بپذيرند. اگر اين همه هزينه براي تدوين پايان نامه ها مي شد صرف خريد تجهزات دانشگاهي ازمايشگاهي مي شد ببين چه مي شد

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۳:۳۵

پيشرفت هر ملتي در گروه پيشرفت علم و پژوهش است. لطفاً گفتگوهاي بیشتري با پژوهشگران مطرح ايراني انجام شود. اميدوارم با اين اقدامات بهبودي مختصري در بلند مدت حاصل شود.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۴:۱۴

تقويت نظام مند علوم بين رشته اي درد اصلي جامعه پژوهشي ما...

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۴:۴۲

متاسفانه در دوران انتصاب محور که آقاي دکتر اشاره کردند وقتي براي گزينش پيش رييس دانشگاه ميرفتيم ميپرسيدند با همسرت کجا آشنا شدي؟!! يا چرا اسم فرزندت اين است!! يا چرا دکمه مانتوي شما فلزي است!!!!! شاخ درنياوريد واقعا رييس يک دانشگاه تا اين حد شخصيت نخبگان کشور را زير سوال ميبرد. اين احساس به آدم دست ميداد که ملاک هاي علمي پشيزي ارزش ندارد و شما بايد حتما ظاهر سازي ميکردي. کاري که معمولا در چارچوب شخصيتي آدمهاي علمي نيست. درد يکي و دوتا نيست متاسفانه. ممنون ايسنا.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۴:۵۶

بسيار مصاحبه جالبيست. با خواندن مصاحبه متوجه شدم که پرمغز است ولي وقتي وبسايت شخصي دکتر را در دانشگاه تهران ديدم بخصوص مقالاتشان را فهميدم اين حرفها شعار نيست. خودشان هم مقالات بسيار باکيفيتي دارند که هرجاي دنيا به ان افتخار ميکنند. من دانشجوي دکترا هستم و همان زحمتي را ميکشم که دانشجوي آيپي ام ميکشد. ولي نه سفر خارجي دارم و نه حقوق ميليوني!

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۴:۵۹

در هيچ کجاي دنيا آدم‌هاي سياسي را مدير دانشگاه‌ها نمي‌کنند حتي اگر انگيزه‌هاي غيرعملي هم داشته باشند باز هم از اين کار اجتناب مي‌کنند . مديريت انتصابي براي يک محيط علمي واقعا چه معنايي دارد؟

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۵:۰۳

جانا سخن از زبان ما ميگويي...........

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۵:۱۶

نظر او دوستمون که اگر اينشتين در ايران بود مراقب کنکور آموزش عالي مي‌شد عالي بود... ضمن آن که خنده‌دار است واقعا عمق قضيه و حقيقت را مي‌رساند. استادي مي‌گفت آموزش و پرورش ما هم بدتر از آموزش عالي ما نخبه بگيرد معلوم نيست چه تحويل مي‌دهد.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۵:۴۳

سلام جالب اينجاست که هر وقت من ايران هستم همين آقاي دکتر ميگويند الا و بلا بيا ايران :))) دکتر جان هروقت اينها که گفتي‌ اوکي شد ايميل بزن درخدمتيم :)))

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۵:۵۱

دوستان به نظر من مشکل آموزش عالي ما اساسي تر از اين حرفاست . مشکل از اونجايي شروع شد که ما از دوران دبستان به بچه‌ها ياد داديم که مثل يه ماشين مسابقه‌فقط درس بخونن . بهشون ياد داديم که 15 نمره خوبي نيست تو بايد 20 بشي تا برات دوچرخه بخرم . اما شايد اوني که نمره‌اش 15 شده ايده‌هاي تو ذهنش داشته باشه که در عمل بتونه ثابت کنه . با به اين مشکل باز هم دامن زديم ، اون هم در دوران کنکور . در کشورهاي غربي دانش آموزان درس علوم هر روز سفر علمي ميرن ، بازديد از آزمايشگاههاي دانشگاهها ميرن ، سر کلاس همواره در حال آزمايش هستن . اونوقت ما به بچه‌هامون ميگيم : پسرم يا دخترم اگه 20 بشي برات دوچرخه ميخرم . بشين تو اتاقت فقط درس بخون

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۵:۵۹

کشورهاي ديگر محققان ما را روي هوا مي‌زنند آن قدر براي دانشمندان ارزش قائل هستند که رفاه مادي که هيچ رفاه رواني آنها را هم تامين مي‌کنند تا سود اين رفاه نهايتا به خودشان که گرداننده امور کشورشان هستند برسد

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۶:۱۲

درد آن قدر زياد است که اگر همه را بگويم مثنوي هفتاد من کاغذ مي‌شود اما بطور خلاصه به نظر من مهمترين مشکل علم اين کشور تفکر مسوولاني است که متاسفانه در راس امور علمي هم نشسته‌اند؛ همان مديراني که سياسيون منصوبشان مي‌کنند تا اهداف سياسي دنبال شود همين وضعيت را مقايسه کنيد با کشورهاي پيشرفته که چطور شد همه يکباره به علم اين همه توجه نشان دادند و حاشيه‌ها و مشکلات ما را لااقل به اين اندازه نداشتند. به نظر شما آيا محققي که از کشور مي‌رود که برنگردد و هزار برچسب هم مي‌خورد واقعا از وطن گريزان است يا مشکلات سد راه او شده‌اند؟!

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۶:۲۸

در مورد خانم ميرزاخاني و امثال ايشان واقعا به نکته درستي اشاره کرديد استاد. مشکل اين کشور در درک ارزشهاي واقعي است و کاغذبازي و رابطه‌بازي و همه اين مسائل که اشاره کرده‌ايد پدر محققان را درآورده است

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۶:۴۳

نظر آقاي معلم واقعا ناراحت کننده‌اس. برادر من ويزيتور لوازم آرايشيه ماهي سه و نيم داره ميگيره

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۱۹:۱۹

دوست گرامي خانه از پاي‌بست ويران است! موقعي که در يک مسابقه معروف در تلويزيون يک فرد جوان کمتر از 25 سال دو همسايه شمالي ايران را که همجوار درياي خزر هستند عربستان و ترکيه مي‌نامد!!! شما انتظار داريد چجور آدمهايي مسئول سياست‌گذاري براي پژوهش باشند؟ همه اينها در يک سيستم آموزشي بالا آمده‌اند! نمي‌شود روي شاسي پيکان موتور لامبورگيني گذاشت!

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۲۰:۰۲

مهم ترين افت دانشگاههاي کشور مدرک‌گرايي و بعد از آن توليد مقالات بي‌کيفيت است که با آن مي‌شود ارتقا گرفت ولي به درد کسي نمي خورد . يک مربي پرتوان بصرف نداشتن مدرک دکترا ارتقا نمي‌گيرد ولي يک استاديار کم‌سواد که کارش کپي کردن مقاله است بسرعت دانشيار و استاد مي‌شود.خدا به داد نسل آينده برسد

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۲۲:۰۱

استاد صابري عزيز علم درحال تسخير دنياست. ما اندر خم يک کوچه مانده ايم. کو گوش شنوا؟!

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۳ ۲۲:۲۹

بسيار مصاحبه ي ارزنده اي بود

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۴ ۰۸:۵۹

با اين مطلب که به خاطر مشکلات مالي محققان مجبورند چشم به حمايت سايرين داشته باشند و اين خلاف عزت ملي است به شدت موافقم. در شرايطي که چاره نباشد، جايگزينها، جاي خود را براحتي پيدا ميد کنند

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۴ ۱۱:۰۱

شما هر اداره يا شرکت تجاري يا اقتصادي يا ارگان نظامي يا ...رو نگاه کنيد نماينده وقتي ميفرستند خارج بصورت تيمي براشون بهترين هتل رو رزرو ميکنند و خرج تمامي خورد و خوراک و ... میدن. آخرم که برميگردن واقعا معلوم نيست دستاورد سفر چي بوده و تازه حق ماموريتم ميگيرن آخر ماه، البته براي شرکتهاي خصوصي وضع بهتره بخاطر نظارتها. ولي در دانشگاهها که يک استاد يا دانشجو براي سخنراني دعوت ميشه و افتخار ملي هست هيچي به هيچي، تازه بايد کلي نامه‌نگاري کنه که دانشگاه اجازه بده با پول خودش بره! فکر ميکنن داره ميره جزاير قناری. چون خود مدير هيچ تصوري از کارهاي علمي اين تيپي نداره! نميدونه تا قبل سخنراني چه استرس و فشاري روي اون شخص هست چون بهرحال نماينده ايران هست و بايد حفظ آبرو کنه. بعدشم اينجور صحنه‌هاي علمي در کنفرانس‌هاي خارجي واقعا بهترين جا براي خودنمايي واقعي در برابر اسراييل و امريکا و بدخواهان ماست. اونا چشم ديدن اساتيد نخبه ما رو ندارن اما با اين بي‌توجهي کشورمون به نمايندگانشون خوشحال ميشن. تجربه شخصي من کاملا حرفاي اين استاد عزيزمون رو تاييد ميکنه.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۴ ۱۱:۱۶

چقدر نقد زيبا، جامع و محترمانه اي. خيلي آموزنده بود.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۴ ۱۱:۴۸

چرا تلاش مي‌کنيم در کشور چيزي سر جاي خودش قرار نداشته باشد. اگر توانايي نداريم، تخصص نداريم،‌دانش کاري را نداريم چرا مسووليت مي‌پذيريم و مانع عده‌اي مي‌شويم که مي‌توانند و دانش آن کار را دارند. چه آسيبهايي که از مديريتهاي سياسي در جامعه علمي نخورديم...!

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۴ ۱۶:۱۰

بسيار مصاحبه جالبي بود. از ايسنا خواهشمندم به اطلاع هيات رييسه دانشگاه تهران برساند که يک هيات علمي در رشته بنيادي نظير رياضي محض يا فيزيک نظري چطور ميتواند "طرح کاربردي" درآمد زا براي دانشگاه بياورد؟ وگرنه قرارداد هيات علمي آنها لغو ميشود. واقعا خنده دار است که يک دانشگاه عضوهيات علمي با اين کيفيت جذب کند و بدون اطلاع از تواناييها و پتانسيل هاي وي خط و نشان بکشد. با توجه به اشتغال دکترصابري در دانشگاه تهران و تاثيرگذاري اين مصاحبه از ايسنا خواهشمنديم تا متن اين مصاحبه براي دانشگاه تهران و مسوولان پرديس ها ارسال گردد. اين مشکل عرض شده بسيار حياتي است و قرارداد بسياري از همکاران نخبه جوان و تازه استخدام شده را دچار مشکل کرده است. باتشکر از اين مصاحبه بسيار بجا و کامل.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۴ ۲۲:۵۶

حقوقي كه استادهاي ايران مي گيرند بسيار بالاست در برابر درس دادنشان فقط چند صفحه جزوه همين! من بعد از فوق ليسانس با اساتيد دانشگاههاي معروف با ايميل تماس گرفتم و تازه علم آموختم ولي در ايران اساتيد جواب نمي دهند. خودشان هم مشکلاتی دارند كتاب و مقالاتشان نگاه كنيد همه ترجمه با كمي تغيير

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۵ ۱۴:۴۰

بخش علمي ايسنا ميتواند يک الگوي خوب براي ديگر خبرگزاري هاي علمي باشد. در انتخاب موضوع، اشخاص و بازتاب خوب مشکلات علمي کشور بنحوي که بنظر خوانندگان زيادي جلب کرده است. به عنوان يک خبرنگار آزاد به همکاران بخش علمي ايسنا تبريک ميگويم.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۶ ۰۱:۱۴

بخدا نه وقت خودتونو بگيرين نه اين بنده خداهارو. اين حرفا بجايي نميرسه. اين مشکلات رو آقا بارها به مسوولين گوشزد کردند ولي کو گوش شنوا. گوش اگر گوش وزير و ناله اگر ناله استاد..

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۰۷ ۱۷:۲۶

آقاي دکتر بنظرم نبايد حالا که آي پي ام بقول شما داره کار درست انجام ميده و به دانشجوهاش پول ميده بگيم نده. از طرفي هم منم فکر ميکنم که با اين روند حق دانشگاههاي خوب داره ضايع ميشه. بهتر همونه که واقعا وزارتخونه به اين درک برسه که به دانشجوي دکتريش حقوق بده. مثل همه جاهاي دنيا. به دانشجوي فوق ليسانسشم حقوق دستيار آموزشي بده. تو امريکا اين حقوق براي فوق ليسانس حدود 800 تا 900 دلاره که خيلي به دانشجو کمک ميکنه. به هرحال اين حرفها بايد زده بشه تا مسئولين يک فکري بکنن. اگر واقعا کسي دلسوز مملکت باشه اين راهکارهايي که گفتين و روي چشماش ميذاره. ان‌شاءالله که هممون عاقبت بخير بشيم.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۱۰ ۰۳:۰۶

واقعا يکي از بزرگترين معضلات فرهنگي همين عشق پدرمادرا به پزشک و دکتر شدن بچه هاشونه. من هميشه عاشق نجوم و فيزيک بودم و تو روياهام آيندمو يک دانشمند فيزيک عينکي با يه پيپ ميديدم. اما پزشکي خوندم چون خانوادم منو پزشک ميخواستن. ازطرفي فکر ميکنم شايد يک دليل که علوم پايه هنوز تو کشور ما بکر مونده چون پول توش نيست. پول فساد مياره. اينه وضع پزشکيمون. اينه وضع فوتبالمون. اينه وضع خودروسازيمون. واقعا چرا بايد وقتي تحريم ميشيم ماشين بدون در توليد بشه؟ تحريم باعث شد خيلي از ضعفاي مديريتيمون بزنه بالا. صداسيما چکار ميکنه؟ مگه مسوول فرهنگسازي نيست؟ همه جاي دنيا کاراي فکري و برنامه ريزي مشاوراي قدر از علوم پايه دارند. لابي علوم در کشور ما بسيار ضعيفه. ما دانش فضايي نداريم چون علوم پايه جدي گرفته نميشه. پزشکي مولد نداريم چون پژوهش در اون محيط جدي گرفته نميشه. کپي برداري کار رو راه ميندازه ولي رشد ايجاد نميکنه. تحقيقات بايد تو تمامي رشته ها جدي گرفته بشه. از زباله گرفته تا هوافضا. مملکت ما سخت افزار زياد داره ولي نرم افزار استفاده ازشونو نداره متاسفانه. مغزماها نياز به يک انقلاب فرهنگي داره.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۱۱ ۰۶:۲۸

بسيار نظر عالي و درستي داديد.ما ضعيفيم چون فکرمون ضعيفه علوم پايمون ضعيفه کافي يه نگاه به دنيا کنيد و ببينيد علوم پايه چه تحولي ايجاد کرده. فکر پدر مادرها هم منبعث از مسوولان علميه که ميگن پژوهش نکن مگر اين که پول توش باشه. صنعتي باشه.اينم تحول آفريني جديد که ميکنند. مي بينيد فکر مسوولان علمي عين همين پدر مادراست که دکتر و مهندس بشيد. يعني تا نوک بيني و جيب بچه ها و خودشونو ميبينند نه جيب يه مملکت رو.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۱۱ ۱۶:۱۸

وقعا اين حرف که دانشگاه اداره نيست را بايد با طلا نوشت و به اين مديران دانشگاهها هديه داد. واقعا بزرگترين معضل دانشگاههاست. حتي مديران زمان آقاي دکتر روحاني نيز به اين شناخت از دانشگاه نرسيده اند که حداقل نگاهي به طرز اداره دانشگاههاي پيشرفته بيندازند و حداقل کپي کنند طرز مديريت را. زمان رياست جهموري قبلي که واقعا دانشگاهها را فلج کردند. بخدا قدر اساتيد دانشگاه را بدانيد. اين مصاحبه بيشتر يک مقاله است تا گفتگو. عالي بود. متشکر

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۱۵ ۲۰:۴۳

سلام. جناب دکتر صابري هر چند که دغدغه ي شما در اين متن فکر نکنم مرتبط با دانشجويان باشد اما در رابطه با قسمتي از متن که راجع به دانشجويان صحبت کرديد ميخواهم بگويم شما و بقيه همکارانتان در دانشگاه تهران و همچنين در دانشگاه هاي ديگر همان مسئله آموزش دانشجو رو درست انجام بدهيد ممنونتان ميشويم حالا پژوهش که پيشکشتان

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۱۶ ۱۶:۱۱

همه دوست داريم به نوک قله پيشزفت برسيم درحاليکه مسيري از پايين به قله وجود نداره يکي طناب ميندازه ميره يکي بزور و زحمت و زخمي ميرسه و اين پايينم يکي هست ميگه اگه برسي اون بالا بهت جايزه ميدم. آقاجان بايد يک مسير درست کني. مسير فکرشده و مهندسي شده. بسترسازي بايد بشه. دراونصورت حتي آدماي متوسط ما هم تو اون بستر شانس رسيدن به قله رو دارن. اراده لازم ميخواهد تا عملي بشود. ولي امکانپذير هست. شايد اون شخصي که پشت ميز نشسته فکرکند که اين حرفها و پيشنهاد کساني مثل دکتر صابري بزرگوار در حد حرف و شعار هست. ولي بقيه ممالک هم همين کارهاي زيربنايي رو کردن که الان مسلط شدند به دنيا. تا دير نشده بايد کاري کنيم

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۱۷ ۰۶:۴۶

آقاي دکتر صابري خود من قرباني علوم پايه هستم از روي علاقه بسيار دورشت هاي خوندم رياضي و فيزيک. خوب تصوري که من قبل از کارشناسي داشتم با بعداز فارغ التحصيليم زمين تا آسمان متفاوت بود. بايد به محصلين علوم پايه بگوييد که در بيرون کاري ندارند جز تدريس. من انواع و اقسام کارهاي کامپيوتري اعم از برنامه نويسي طراحي وب نوشتن نرافزار و...را انجام دادم ولي از خود چيزي که درس خواندم جز تدريس خصوصي چيزي عايدم نشده. اينها را بايد به دانشجوها گفت تا باچشم باز وارد شوند. هرچند اگر کسي هم آنموقع به ما ميگفت تاثيري در انتخابم نداشت ولي بهتر است گفته شود

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۱۷ ۲۲:۲۱

باسلام: اقتصاد دانشگاهي بايد مورد توجه ويژه قرار بگيرد. جامعه انتظاردارد فعاليت مراکز علمي با بالاترين ارزش افزوده همراه باشد. در اين صورت بسياري از مشکلات آنها حل خواهد شد در غير اينصورت دانشگاهها بصورت نهاد سربار در مي آيند. درنتيجه پژوهش در باره راههاي ارايه خدمات علمي،اقتصادي از طرف دانشگاهها بايد در الويت آنها قرارگيرد. با تشکر

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۱۸ ۱۴:۴۷

بله کاملا درست است. ما فکر ميکنيم اگر چند نوبليست را دعوت کنيم و دوتا سخنراني کنند ميتوانيم تحول ايجاد کنيم. درحاليکه آنها به اين سفرها به ديد کاملا تفريحي نگاه ميکنند. بخصوص اينکه دانشجوها هجوم مي آورند و عکس ميگيرند و ... واقعا مضحک است. بجاي اينگونه کارهاي تبليغاتي که هيچ نفعي براي مملکت نداره بهتره که پولشو به دانشگاهها بديم تا کنفرانس بين المللي آبرومند برگزار کنند. حداقل وقتي ساينتيستا برميگردند کشوراشون مارو مسخره نکنند. تبليغات بسه واقعا. کار زيربنايي لازمه

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۱۸ ۲۳:۵۱

واقعا بايد مجلس قانون شديد و لازم الاجرا درمقابله با دزدي علمي بذاره..بنظرم کثيفترين کاره يک مشت آدم متقلب که با کارهاي دزدي ارتقا ميگيرند و بعد همونها ميخوان براي بقيه تصميمگيري بکنند.

avatar
۱۳۹۴-۰۵-۲۱ ۱۹:۵۹

درود و سپاس از اين گپي و گفتگوي خوب. من تا قبل از اينکه بيام خارج فکر ميکردم سطح دانشگاههاي ما خيلي‌ پايين با اينکه توي دانشگاه خوب درس خوندم. بد که اومدم فهميدم اتفاقا ما از نظر تئوري خيلي‌ از اينها سريم فقط اينجا وسائل و تجهيزاتشون خيلي‌ خوب و بروز هست وگرنه دانشجوها اينجا خيلي‌ از ما عقبترند. من تازه قدر چيزهايي که ياد گرفتم رو ميدونم. اميدوارم بده تحريم‌ها بشه تجهيزات خوب براي دانشگاهها گرفت تا بشه همين کارهاي رو که ما براي اينها انجام ميديم براي مردم خودمون انجام بديم. اينجا اگر مجلات خوب چاپ مي‌کنن بيشتر به خاطره اين هست که تجهيزاتشون خوب. بدرود