• سه‌شنبه / ۱۹ مرداد ۱۳۹۵ / ۰۱:۲۵
  • دسته‌بندی: ادبیات و کتاب
  • کد خبر: 95050111354
  • خبرنگار : 71540

نویسنده‌هایی که می‌خواهند در چشم باشند

پدرام رضایی‌زاده

پدرام رضایی‌زاده می‌گوید: آنچه برای آدم‌ها برای حضور در فضای ادبی دغدغه شده، شهرت، مقبولیت و محبوبیت است، و بحث ادبیات و کیفیتش به حاشیه رانده شده است.

این داستان‌نویس در گفت‌وگو با ایسنا، درباره تاثیرگذاری نویسندگان بر مخاطبان گفت: آدم‌ها برای پیدا کردن فضایی برای مطرح و مشهور شدن به سمت نویسندگی می‌آیند و کار روشنفکری در فضایی که صرفا برای نفع شخصی است، عملا بی‌معنی می‌نماید. در چنین وضعتی نمی‌توان نویسنده را رهبر فکری جامعه دانست.

او با تاکید بر تغییر مناسبات نویسندگان و مخاطبان اضافه کرد: در حال حاضر نویسندگان مقبولیت قبل را ندارند. همچنین توانایی موثر بودن و رهبر فکری بودن را هم ندارند. از دیگر سو خودشان هم تمایلی برای تغییر جامعه نشان نمی‌دهند.

رضایی‌زاده درباره دلایل تمایل نداشتن نویسندگان به تاثیر بر جامعه اظهار کرد: عافیت‌طلبی و منفعت‌طلبی در جامعه نویسندگان حاکم شده است که عملا آن‌ها را از روشنفکر بودن دور کرده است.

این روزها اینستاگرام، فیسبوک و کانال‌های تلگرامی به فضایی برای ارائه ادبیات تبدیل شده‌اند و گاهی به جای تاثیر نویسندگان بر جامعه، صرفا مخاطبان بر نویسندگان تاثیر می گذارند. این نویسنده نیز درباره این معضل گفت: آدم‌ها برای رسیدن به شهرت از هر ابزاری استفاده می‌کنند. یکی از ابزارهایی که بسیار زیاد شده است و هزینه کمی دارد اینستاگرام است که فرد در زمان کوتاه می‌تواند به شهرت مثبت یا منفی برسد. این شبکه‌ها محلی برای بروز و ظهور شده‌اند.

او ادامه داد: در گذشته سایت‌ها و وبلاگ‌ها حضوری پررنگ و در شناساندن نویسندگان تاثیر بسیاری داشتند اما امروزه خیلی فعال نیستند و در حال حاضر فیس‌بوک و اینستاگرام برای کسانی که می‌خواهند به شهرت برسند ابزار ارزان، دم دستی و پرسودی شده است.

رضایی‌زاده با تاکید بر کارکردهای شبکه‌های مجازی بیان کرد: فضای شبکه‌های اجتماعی نویسنده، شاعر و مخاطب را به سمت تنبلی و پخته‌خواری هل می‌دهد و این اصلا خوب نیست. به نظرم در طولانی‌مدت تأثیر منفی این اتفاقات در حوزه ادبیات را شاهد خواهیم بود. البته بر سایر حوزه‌ها هم تأثیر می‌گذارد که دغدغه ما نیست.

این داستان‌نویس درباره علت موثر نبودن نویسندگان گفت: با وضعیت تیراژ کتاب و کتاب‌خوانی که اصلا فکر نمی‌کنم جایی برای تأثیرگذاری باقی بماند. شکل تأثیر و تأثر نویسنده و مخاطب عوض شده است. پیش از این 10 ساله اخیر نویسنده و شاعر در کنار کارشان وجهه روشنفکری داشتند و روشنفکر یا مصلح اجتماعی هم بودند.

او ادامه داد: عملا در این 10 سال آن چیزی که برای آدم‌ها مهم بوده شهرت و در چشم بودن است. اثر این تفکر همین زیاد شدن کارگاه‌های داستان‌نویسی و شعرسرایی است.

پدرام رضایی‌زاده در پایان تصریح کرد: معتقد نیستم که نویسنده‌ها در جامعه امروز بتوانند تأثیر آنچنانی بگذارند؛ تا حدی که شکل زندگی را تغییر دهند. در حال حاضر رسانه‌های تأثیرگذاری وارد جامعه شده‌اند. با چنین وضعیتی گمان نمی‌کنم بحث تأثیرگذاری نویسندگان مطرح باشد.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.