• شنبه / ۲۴ تیر ۱۳۹۶ / ۱۶:۴۴
  • دسته‌بندی: رسانه
  • کد خبر: 96042413761
  • خبرنگار : 71548

یادداشت روزنامه‌نگار باسابقه برای نابغه ایرانی

«نمی‌توانم بنویسم مریم میرزاخانی مُرد»

مریم میرزاخانی

«مریم میرزاخانی ایستاد. در جایی از زمان در لحظه‌ای از لحظه‌های یکی از آخرین روزهای تیر ماه ایرانی. نمی‌توانم بنویسم مریم میرزاخانی مُرد نمی‌توانم مرگش را باور کنم هر چند که مرگ تنها حقیقت انکارناپذیر زندگی باشد.»

این جملات بخشی از یادداشت هوشنگ اعلم، روزنامه‌نگار باسابقه کشورمان است که در پی درگذشت مریم میرزاخانی، نابغه ایرانی آن را به صورت اختصاصی در اختیار سرویس رسانه ایسنا قرار داده است.

متن کامل این یادداشت به شرح زیر است:

«مریم میرزاخانی ایستاد. در جایی از زمان در لحظه‌ای از لحظه‌های یکی از آخرین روزهای تیر ماه ایرانی. نمی‌توانم بنویسم مریم میرزاخانی مُرد نمی‌توانم مرگش را باور کنم هرچند که مرگ تنها حقیقت انکارناپذیر زندگی باشد. و باورم این است که این حقیقت بزرگی که در برابر مریم میرزاخانی کم آورد و به زانو نشست. مریم میرزاخانی فقط ایستاد. همین. ایستاد تا جلوتر نرود و از نقطه ایستادنش در زمان جاری شود و سایه نبوغش را تا دوردست آینده بگستراند. سایه‌ای که مرگ و میرایی را برنمی‌تابد.

مریم دختر ایران بود هرچند که عنوان نابغه را دیگران به او  دادند. دیگرانی که نبوغ او را دریافتند و برای بهره گرفتن از دانش و نبوغ او کرسی استادی یکی از بزرگترین دانشگاه‌های جهان را زیر پایش گذاشتند تا پروفسور مریم میرزایی. این استاد جوان دانشگاه استانفورد دانسته‌هایش را به دیگران بیاموزد به دیگرانی که ادامه او خواهند بود و بی‌شک زیر سایه نبوغ او جهان را دیگرگون خواهند ساخت.

مریم میرزاخانی دختر ایران بود و هست و خواهد بود او در ایران به دنیا آمد. در ایران درس خواند و در مدرسه تیزهوشان برای بیشتر دانستن پرورده شد. مثل صدها دختر دیگری که در این مدرسه درس خواندند. و بعد رفت تا در فضایی بازتر و مناسب‌تر بیشتر بداند و بیشتر بخواند و همان جا بود که نبوغ او را دریافتند و دانستند که او نابغه‌ای است کم‌نظیر نابغه‌ی ریاضی نابغه‌ای که نامش افتخاری بود برای دانشگاهی که او را بر کرسی استادی نشاند و با این همه او هم‌چنان مریم میرزاخانی بود دختر ایران. دختری که وجودش تاج افتخاری شد بر سر همه‌ی ایرانیان و حتی بر سر آن‌ها که نامش را هم نشنیده‌اند و نمی‌دانند او کیست و بی‌تردید ایستادن این دردانه‌ی ایران در لحظه‌ای از زمان و نمی‌گویم مرگش و رفتن‌اش و نبودنش. چرا که همچنان هست و تا زمانی که علم ریاضی و دانش بشری وجود داشته باشد خواهد بود اگرچه جسمش در میان نباشد؛ تلخ است؛ و حیف که ایستادن او اجتناب‌ناپذیر بود و به حکم تقدیر و به دلیل بیماری مهلکی که هیچ‌کس از چنگالش رهایی نداشته است.

اما ایستادن مریم و ماندنش در لحظه‌ای از زمان تنها می‌تواند مانع ادامه تجلی نبوغ او باشد با این همه همین ایستادن هم آن‌قدر تلخ و دردناک است که ما را وا دارد برای ایران‌دخت نابغه‌مان به سوگ بنشینیم و چرا نه! شکی نیست که بسیاری از مراکز علمی جهان یاد او را گرامی خواهند داشت و جاماندنش را در لحظه‌ای از زمان به سوگ خواهند نشست. اما مگر نه این‌که مریم دختر ایران بود. و فرزند این سرزمین و مگر می‌شود مردم سرزمینش در اندوه ایستایی ابدی او سوگوار نباشند. و کاش آن‌ها که تصمیم‌گیرنده‌اند این حقیقت را دریابند که او یک نابغه‌ی ایرانی بود و پیش از آن‌که دیگران سوگوار باشند ماییم که به سوگ او نشسته‌ایم. نمی‌دانم این حق را دارم یا نه که به عنوان یک ایرانی بگویم. آقای رئیس‌جمهور بیایید فارغ از هر دغدغه‌ی سیاسی و هر مصلحتی، یک روز را به احترام مریم میرزاخانی و در سوگ او عزای عمومی اعلام کنید. و به احترام او و دانش و نبوغش پرچم ایران را در سفارتخانه‌هایمان به حالت نیمه‌افراشته درآوریم تا مردم دنیا دریابند که ما برای علم و اندیشه هم ارزش قایلیم و برای جوانان اندیشه‌ورزمان در هر جای جهان که باشند.»

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۱۶:۵۸

باید مینوشتی یک ریاضی دان مرد

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۱۷:۲۵

افتخاری برای همه ما ایرانیان بود

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۱۷:۲۹

عاشقش بودم .خیلی ناراحتم .چرا مرد آدمای خوب زود میمیرن

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۱۸:۱۹

ازشمار دوچشم یک تن کم. از شمارخرد هزاران بیش. مریم عزیز تو افتخار همه ما ایرانیان هستی عاشقت بودم عاشق سادگی ومتانتت عاشقت میمانم تاابد ای کاش بودی. اندوه گرانی است وقتی که نباشی

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۱۷:۳۰

احسنت به شما. با نظرتان کاملاً موافق هستیم

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۵ ۰۰:۳۶

یاد مریم بانوان سرفراز ایرانی گرامی باد. صبر کنید چند صباحی بعد، دختر کوچولوی نازنینش را با پدرش برای چندروز ی به ایران دعوت کنید تا سرزمین مادریش را ببیند.

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۵ ۰۱:۲۰

درحقيقت بايد گفت گوياعزاي اشرف اولاد آدم است

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۱۷:۳۲

بسیار غم انگیز بود این خبر انشاءالله در سایه رحمت الهی باشد الهی آمین خدایش بیامرزد

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۱۸:۰۰

خدا رحمتش کنه هرچند ایران نبود چون بها نمیدادن ولی دل ما همیشه بخاطر نام ایران باهاش بود روحش شاد یادش گرامی

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۱۸:۰۶

واقعا ناراحتم. خدا به بازماندگانش صبر بده.

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۱۸:۰۶

بگذار نیک ببینمش اینک که میرود ای اشک چرا راه تماشا گرفته ای

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۱۸:۱۰

من که باور نمی کنم . دانشمندان ،نابغه ها نمی میرند.

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۱۹:۰۱

خداوند روحش را قرین رحمت کند

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۱۹:۳۴

ایرانم تسلیت...............

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۱۹:۵۲

هميشه يادش باهامون ميمونه .... كم كسي نبود ،كسي كه عمرش و در راه علم داد ، نترسيد و ادامه داد ... روحش شاد و يادش گرامي 🌹🌹🌹

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۲۰:۰۱

هر زنده ای خواهد مرد. مرگ از بدو تولد شانه به شانه همراه ماست. این مدت زمان بین تولد و مرگ را که طول عمر می نامیم همه دارند. یکی کمتر و یکی بیشتر. حالا آنچه یک نفر را متمایز می کند پهنای عمر است. یعنی در مدت زندگی خودش چقدر تأثیر گذار بوده است. وجودش و حضورش برای ملتش و جامعه بشری چقدر سودمند و مؤثر بوده است. این است که یک نفر می شود پروفسور حسابی، پروفسور میرزاخانی.

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۲۰:۱۶

بسیار گلها از کف من برده است باد اما من غمین گلهای یاد هیچ کس را پر پر نمی کنم من مرگ هیچ عزیزی را باور ندارم مریم عزیزم من مرگت را باور ندارم تو همیشه زنده ای .

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۲۰:۲۱

کاش به خواسته شما عمل شود.مریم هرگز نمیمیرد

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۲۰:۲۹

واقعا" خداوند بعضی افراد را مثل خورشید تابان خلق می کند جلوه ای از عظمت خودش را با ان برای کل بشریت روشن می کند و سپس ان خورشید غروب می کند اما جلوه روشن شده بوسیله ان فرد هیچ وقت خاموش نمی شود. و نام نیک ان جاودانه می شود.

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۲۰:۵۸

حیف شد تازه چند ماهی بود که شناخته بودمش ، واقعا تاسف خوردم

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۲۱:۲۴

من هم با نظر شما کاملا موافقم

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۲۲:۴۳

سلام امیدواریم پس از فوت ایشان سایر دانشجویان کشور در رایتای اعتلای دانش وعلم همت کردت وبجای سرگرمی های ناصحیح وایجاد روابط ناسالم دختر وپسر در دانشگاهها که بجز اتلاف وقت وکند کردن ذهن دانش پژوهان نتیجه ای ندارد،به مطالعه وتحقیق وبررسی دنیای اطراف خود بصورت کنجکاوانه روی اورند واقعا سلاح دنیای غرب علیه سایر ملل دنیا ترویج فساد جهت ازبین بردن توانایی فکری مردم دیگر کسورها بخصوص غیر اروپایی وتمربکایی است

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۴ ۲۳:۲۱

دم شما گرم . با شما موافقم . یک روز عزای عمومی و نیمه افراشته شدن پرچم ایران در سراسر دنیا

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۵ ۰۰:۲۰

سلام.صمن عرص تسلیت درگذشت بزرگ بانوی ایرانی.ریاضیدان برجسته ،پروفسور مریم میرزاخانی.اگه من بجای دولتمردان واساتیددانشگاه بودم یک هفته عزای عمومی اعلام میکردم ودرتمام دانشگا ههای کشور مراسم درخور این عزیزبرگزار میکروم

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۵ ۰۲:۰۳

کاش به دادش میرسیدند کاش اینطور حیف نمیشد کاش میم.ح

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۵ ۰۴:۴۶

با عرض تسلیت به خانواده ی محترم ایشان واقعا درد جانسوز در گذشت همچین دختری یا بهتره بگم آدمی که واقعا نمیدانم خدایا چرا به این زودی چرا همچین اشخاصی واقعا چرا خدایا ای کاش خیلی بیشتر از اینها قدر همچین اشخاصی را میدانستیم چون واقعا اینها سرمایه های یک ملن هستند

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۵ ۰۹:۳۳

عزاداران خوبی هستیم که بزرگان و نخبگان‌مان را ۲بار بدرقه می‌کنیم! اول: هجرتِ تبعید دوم: هجرانِ مرگ

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۵ ۱۱:۰۳

حالا که از دنیا رفت عزیز شد.چرا وقتی که جایزه گرفت روزنامه ها عکسش رو چون حجاب نداشت با سانسور چاپ کردن.

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۵ ۱۲:۴۰

عکس بی حجاب و عکس مردی که انگشتر طلا به انگشت دارد اشاعه منکرات است.

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۵ ۲۳:۰۶

با تاسف میگویم حیف حیف که ایران جای پیشرفت برایش نبود زیرا نغمه ها در ایران فرسوده میشوند ولی در دنیای کفر بگفته آقایان، به قله انسانیت و پیشرفت میرسند و حیف که زود مرد که جهان سیراب از علمش نشد

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۷ ۰۴:۵۰

جهان هرگز فراموش نخواهد کرد پرنده ای را که در آسمانش شکوفه بست چراغی خاموش شد و خیلی متاثر شدم و قلبم به درد آمد از فوت این اعجوبه و نبوغ هستی، لحظه ای در وجود خودم نیستم روحت شاد و یادت گرامی مریم عزیز

avatar
۱۳۹۶-۰۴-۲۷ ۱۵:۲۴

رفتن ات اشکم را در آورد، عظمت شخصیت ات چون دماوند سر تعظیم فرود اورده، ایراندخت من ایراندخت سرزمین من زیبای بی آرایش ... نمی توانم راه اشکم را سد شوم نمی توانم بغضم را فرو کنم تنها باید آرام آرام گریه کنم تا سنگینی نبودنت برایم سبکتر شود .