• یکشنبه / ۲۹ مرداد ۱۳۹۶ / ۱۳:۴۲
  • دسته‌بندی: اصفهان
  • کد خبر: 96052918089
  • منبع : نمایندگی دانشگاه اصفهان

ورزش از نگاه یک عکاس

آدرنالین تصاویر

عکاس

90 دقیقه می‌دوند اما ورزشکار نیستند. تمام خطاهای داوری را درک می‌کنند اما داور نیستند. زمین خوردن ورزشکاران برایشان سوژه‌ای پر هیجان است، چرا که مخاطبشان از ورزش انتظار هیجان را دارد و این خاصیت یک عکاس ورزشی است که دنیای ورزش را از دریچه کوچکی ببیند اما بزرگ‌تر از آن چیزی که هست درک کند.

به گزارش خبرنگار ایسنا، از دور که نگاه می‌کنید مثلاً از همان روزنامه‌ها و مجلات ورزشی هیچ وقت تلاش‌های عکاسان ورزشی را درک نخواهید کرد. فقط ورزشکار مورد علاقه‌تان را می‌بینید که در چه موقعیتی حضور دارد و لذت می‌برید. حالا بیایید کمی نزدیک‌تر و از دریچه نگاه یک عکاس که نه تنها عکاسی حوزه ورزشی را بر عهده دارد بلکه یک ورزشکار است به عکس‌ها و عکاسان ورزشی نگاهی بیندازید.

آریا جعفری، عکاس حوزه ورزشی در گفت و گو با خبرنگار ایسنا با اشاره به اینکه کسی که در عکاسی خبری حوزه ورزش فعالیت می‌کند باید رشته ورزشی را که عکاسی می‌کند، بشناسد، اظهار کرد: یک عکاس ورزشی باید خطاها و قوانین داوری را درک کند تا بتواند تا حدودی حرکات ورزشکاری را که در حال رقابت است پیش بینی کند.

عضو تیم قایقرانی آب‌های خروشان ادامه داد: انجام ورزش قایقرانی این امکان را به من داد که تا حدودی با ورزش‌های دیگر آشنا باشم و زمانی که برای عکاسی ورزشی می‌روم حس می‌کنم خودم در حال انجام آن فعالیت ورزشی هستم و با ورزش آن‌ها ارتباط حسی داشته باشم و بتوانم در لحظه خود را جای ورزشکار بگذارم و عکس‌های خوب بگیرم.

جعفری با اشاره به اینکه عکس‌های ورزشی باید چه ویژگی داشته باشند، گفت: مخاطبان ورزش از عکس ورزشی انتظار شادابی، نشاط و تندرستی را دارند و عکاس باید صحنه‌هایی را که جذاب، با شور و هیجان هستند به بیننده القا کنند و در این میان صحنه‌هایی که کمی دردناک هستند نیز سوژه‌های مناسبی برای یک عکاس ورزشی است. عکس‌های من در نمایشگاه نیز انرژی را به بیننده منتقل می‌کرد و تصور می‌شد که مخاطب در همان لحظه حضور دارد.

وی با اشاره به اینکه در ایران تنها دو ورزشگاه فوتبال استاندارد وجود دارد، افزود: اکثر ورزشگاه‌های کشور از لحاظ لوکس نوری یا نوری که باید در اختیار رسانه‌ها قرار بگیرد غیر استاندارد است و این در عکاسی تأثیر می‌گذارد. وقتی عکس‌های المپیک را می‌بینیم، تصور می‌کنیم، عکاس حرفه‌ای بوده است. اما طبیعتاً کیفیت نور در کار خیلی تأثیر گذار است. وقتی عکاس مجبور باشد ایزو دوربین را بالا ببرد به شدت زیادی کیفیت عکس پایین را می‌آورد.

این عکاس حوزه ورزشی ادامه داد: وقتی وارد مسابقات جهانی می‌شویم، با استادیوم‌هایی روبرو می‌شویم که بک گراند مناسب و یکدستی برای عکاسی دارد در حالی که در ایران همه چیز هست جز آن چه باید باشد و این سختی کار یک عکاس را دو چندان می‌کند.

جعفری با اشاره به اصول اخلاقی یک عکاس گفت: همه عکاس‌ها باید اصولی که مربوط به کارشان است رعایت کنند. فرقی نمی‌کند که در چه حوزه‌ای فعالیت دارند. مهم این است که در عکس دست نبریم و آن را تغییر ندهیم و در عکس‌ها چیدمان نداشته باشیم که متاسفانه بسیاری از عکاسان خبری عکس را چیدمان می‌کنند. اما عکاسی خبری یعنی "عکاسی در لحظه" یعنی "چیزی که واقعیت است را باید نشان دهیم".

عضو تیم قایقرانی آب‌های خروشان در پاسخ به این سؤال که سخت‌ترین عکس خود را کدام عکس می‌داند، گفت: یک روز برای مسابقه فوتبال رفتم و باران شدیدی می‌بارید در نیمه دوم بازی تمام وسایل عکاسی‌ام خیس شده بود و به سختی توانستم عکس‌هایی بگیرم که هر چند سخت‌ترین عکس‌ها بود اما برای خودم به یاد ماندنی شد.

وی افزود: من همه عکس‌های ورزشیم را دوست دارم اما زیباترین عکس‌ها مربوط می‌شود به فوتبال بانوان چون تمام احساس و هیجانی که به فوتبال دارند مشخص است. خوشحالی آن‌ها نسبت به قهرمانی را درک کردم و در تمامی لحظات کنار آن‌ها بودم.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.