اگر بپذیریم که رسانه و فعالیت رسانهای کاری کاملا تخصصی و بسیار حساس و با اهمیت است، برنامهریزی برای بهبود بهرهوری و اثرگذاری این بخش باید جزو اولویتها قرار داشته باشد، موضوعی که هیچ وقت به شکل ریشهای و زیرساختی به آن نپرداختهایم و کم توجهی به آن منجر به برونداد نه چندان مناسب خبری در هنگامه بروز رخدادهایی که در قالب "حادثه" میگنجد، شده است.
این در حالیست که یکی از مهمترین مباحث تخصصی در اطلاع رسانی، "پوشش خبری بحران"، است، مبحثی که به حتم کارشناسان و فعالان حرفهای عرصه رسانه، به آن آگاه بوده و اشراف دارند. اما در عمل، وقوع هر بحرانی مسیری برای گزیده شدن از سوی رسانههای معاند و مخالف بوده است.
پوشش خبری بحران، دارای بخشها و فصلهای مختلفیست اما یکی از فصول مهم و قابل تامل، ایجاد مسیرهای دسترسی به اخبار و اطلاعات صحیح و دقیق و به لحظه، پیرامون رخدادهای مختلف است؛ مسیری که تاکنون برای رسانههای رسمی و حرفهای ایجاد و البته ایمن و امن نشده و همین امر منجر به مهیا شدن بستر شایعه و خبرسازی و ... شده است.
در این بین، بخشی از رسانههای داخلی خصوصا صفحات دارا یا فاقد مجوز شبکههای اجتماعی، آتش بیار معرکه در هنگامه وقوع حوادث و بحرانها بوده و در خوش بینانهترین حالت، به دلیل ناآگاهی، غیرحرفهای بودن و هیجان زده شدن!! آب به آسیاب رسانه مخالف میریزند و متاسفانه سهم این نوع از رسانهها، هر روز به مدد نبود نظارت مناسب و تاثیرگذار، رو به افزایش است.
سالهاست که حداقل در استان فارس، موضوع ضرورت وجود تشکیلاتی برای مدیریت خبر در زمان بحران، به مدیران سطوح مختلف، توصیه و پیشنهاد شده و در یک دوره، پیش نویسی نیز از سوی انجمن صنفی خبرنگاران و عکاسان خبری تهیه و در اختیار بالاترین مقام اجرایی استان قرار گرفت اما هیچ زمانی، اجرایی نشد.
امروز و بعد از وقوع حادثه در کارخانه کربنات سدیم فیروزآباد، که منجر به انعکاس خبر و گزارشهایی با فراز و فرود بسیار، در رسانههای مختلف شد، بار دیگر ضرورت وجود یک کارگروه، کمیته یا ..... که به شکل کاملا سیستماتیک و برنامهریزی شده، موضوع اطلاع رسانی در مواقع بحران را مدیریت کند، حس شد.
بررسی اخبار منتشر شده از سوی رسانههای مختلف در خصوص زمان وقوع، علت، عواقب، اقدامات و ..... اظهارنظر و بیان گزارش توسط مسئولان دستگاهها و سازمانهای دخیل در اقدامات اجرایی مقابله با حادثه و ارائه آمارهای لحظهای و اطلاعاتی که ضرورتی به انعکاس و انتشار آن وجود نداشت، را به خوبی نشان میدهد.
بی توجهی به بحث اطلاع رسانی و خبر در زمان بحران، در حالیکه اهمیت پدافند غیرعامل و مدیریت بحران به خوبی محسوس بوده و منجر به تشکیل سازمان و اداراتی در سطوح مختلف ملی، استانی و شهرستانی شده است و هر سال کارگاههایی نیز با همین عناوین برگزار میشود؛ جای سئوال دارد.
امید که به زودی شاهد حرکتی علم پایه، در زمینه "پوشش خبری بحران"، با استفاده از ظرفیتهای مناسب رسانهای، باشیم، اقدامی که میتواند تاثیری عمیق، گسترده و ماندگار در مقابله با بحران خبرسازی، شایعه سازی و ... برجای گذارد.
انتهای پیام