دکتر «حبیبالله محمودیان» ، باستان شناس و استاد دانشگاه - در خصوص مشخصات معماری و شهرسازی شهر تاریخی باستانی سیروان (سرابکلان) به خبرنگار ایسنا ،اظهار کرد: بر اساس گزارشها و آثار مکتوب از جغرافینویسان اسلامی و خاورشناسان، سیروان شهری مهم و معتبر بوده که در عصر ساسانیان رونق بیشتری داشته تقریباً تا قرن چهارم هجری موقعیت خود را حفظ کرده است.
وی گفت: بعد از دوره حکومت آل بویه به دلیل انتقال مرکز حکومتی از غرب ایران (بغداد، تیسفون، همدان) به نواحی شرقی ایران دیگر اطلاعاتی در مورد سیروان و دیگر نواحی حاشیه غربی زاگرس در آثار مورخان دیده نمی شود.
محمودیان ادامه داد: امروزه در سکوت ویرانههای این شهر میتوان کیفیت شهرسازی و ذوق معماری عصر ساسانی را کاملاً بررسی کرد هرچند این محوطه باستانی هنوز مورد بررسی علمی قرار نگرفته و کاوشهای باستان شناسی آن انجام نشده است.
این باستان شناس ایلامی خاطرنشان کرد: روستای فعلی «سرابکلان» بر روی بناهای متعدد و مختلف باقی مانده از این شهر تاریخی ساخته شده است، در وسط روستا مجموعه اتاقهای به هم پیوستهای به صورت یک تل بزرگ مشاهده میشودکه بر فراز آن اتاقهای منظم مربع شکل طبقات بالایی ساختمان مشخص و معلوم است اما طبقه یا طبقات پایین هنوز سالم است که امروز به عنوان انبار کاه مورد استفاده اهالی روستاست.
وی در خصوص مقایسه معماری سیروان با بناهای دیگر ساسانی گفت: سبک معماری بناهای سیروان با برخی آثار از جمله شهر باستانی صیمره «درهشهر» و قلعههای موجود در در پشتههای کبیرکوهاز جمله قلعه شیخ مکان و بهرام چوبین و نیز پل چمآب در نزدیکی دره شهر قابل مقایسه است. با مقایسه ساختمانها می بینیم که سبک بنا نوع طاق و نوع مصالح آنها تقریباً یکی است.
محمودیان افزود: صیمره شهری با قصرها، کاروانسراها و خانههای مختلف است که خیلی از آنها هنوز پابرجا هستند، بیشتر کوچهها و خیابانهای باستانی باستانی منظم و طرحریزی شدهاند.
بقایای به جا مانده از این شهر باستانی امروزه در دسترس ماست و یک ظرفیت بزرگ برای معرفی و شناسانده شدن به گردشگری دارد که این مهم تا کنون به خوبی انجام نشده است.
یکی از ضعفهای بزگ ما در علاوه بر ضعف در نگهداری و بهسازی و مرمت، ضعف در معرفی این آثار و شهرهای باستانی و همه به گردشگران است، که امیدورایم به زودی محقق شود.
براساس اسنادی که از مورخان و سیاحان و باستانشناسان بدست آمده، سیروان از شهرهای مهم و مراکز جمعیتی آباد دوره ساسانی و قرون اولیه اسلامی به شمار میآمده است.
انتهای پیام