متن پیام آیت الله علیرضا اعرافی، مدیر حوزههای علمیه کشور به آیین نکوداشت«استاد محمدعلی مهدویراد» که پنجشنبه، ۱۱ دی در تالار فرهنگ دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران برگزار شد، به شرح زیر است:
«تجلیل از شخصیت ارزشمند استاد حجت الاسلام و المسلمین مهدوی راد، اقدام بسیار مبارکی است و ما به عنوان حوزه علمیه از همه عزیزانی که در جهت برگزاری مراسم تکریم و نکوداشت این دانشور عزیز و فرزانه اقدام کردهاند، تقدیر و تشکر میکنیم.
بنده افتخار دارم که با ایشان از دیرباز و از دور و نزدیک ارتباط و معاشرت داشته ام و از نکات و مباحث ایشان به صورت مستقیم و غیر مستقیم بهره مند شدهام.
دکتر مهدوی راد این ویژگی را دارند که هم مکتب مشهد و هم مکتب قم را درک کردهاند. دورهای که ایشان در حوزه علمیه مشهد تحصیل میکردند حوزه علمیه مشهد با حضور مرحوم آیت الله العظمی میلانی و بسیاری از شخصیتهای دیگر حوزوی فعال و پر جنب و جوش در مباحث علمی جایگاه خوب داشته است، ضمن آن که این حوزه در عرصه های فرهنگی و اجتماعی آن چنان دغدغه مند بوده است که حضور چهرههای بزرگی همچون مقام معظم رهبری در آن حوزه بر این شور و شوق و نشاط علمی، فرهنگی و اجتماعی میافزوده است.
افزون بر اینکه حوزه علمیه مشهد در عرصه ادبیات عرب یک حوزه دیرپا و غنی بوده است، استاد مهدوی راد این ویژگیها و امتیازات حوزه مشهد را درک کرده و با مکتب و مشربهای گوناگون آن آشنایی نزدیک داشتند.
انس و ارتباطشان با قرآن کریم هم در کنار سایر ساحتهایی که اشاره شد در همان مشهد شکل گرفت. بعد از آن با مهاجرتشان به قم با مشارب گوناگون کلامی، فلسفی، فقهی، حدیثی و تفسیری قم آشنا شدند و آشنایی خوب و عمیق در سطوح ممتاز در قلمروهای مختلف علوم اسلامی در قم پیدا کردند.
ادراک دو مشرب و دو مکتب از دو حوزه به ویژه حوزه آن دوره مشهد یک امتیاز در سوابق علمی و شخصیت علمی و فکری ایشان است.
استاد مهدوی راد عالم و روحانی اجتماعی و درگیر با مسائل فکری فرهنگی، اجتماعی و سیاسی کشور در طول چند دهه (از همان ادوار نهضت امام خمینی (ره) تا انقلاب اسلامی و پس از آن شکل گیری نظام اسلامی و گفتمان انقلاب اسلامی) است.
ایشان ضمن اینکه دانش آموخته کوشایی در حوزهٔ فقه، اصول، ادبیات و مباحث گوناگون حوزوی بودهاند با این حال به درستی و با هوشمندی تمرکز خود را بر محور و کانون قرآن و حدیث تنظیم کردهاند.
در واقع به رغم شرایط علمی خوب ایشان در حوزههای مختلف علوم اسلامی و حوزوی، تاکید ایشان بر محور قرآن و سنت یک نقطه درخشان در سنت علمی و زندگی و زیست علمی ایشان است.
ایشان ضمن اینکه یک پژوهشگر و محقق ارزشمند و مورد اعتماد هستند یک حس و ظرفیت خوب در مدیریت پژوهش راهبری زیرساختهای پژوهش و طرحهای کلان پژوهشی دارند.
در عین حال در مدیریتهای اجرایی و امثال آن ورود ندارند و نخواستند که ورود داشته باشند اما در مدیریت پدیدهها و رخدادهای پژوهشی مثل کتاب سال و امثال آن ورود عالمانه، منضبط و سودمند داشتند؛ همان طور که در راهبری پروژههای کلان تحقیقاتی و مطالعاتی و هدایت کارهای جمعی و گروهی در پژوهش نیز توانایی و مهارتهای ارزشمندی دارند.
ایشان در کنار امتیازات علمی، نگاههای جامع، رویکردهای بین المللی، راهبریهای پژوهشی و تاثیرات خوبی که در فضای مباحث گوناگون علمی در حوزه و دانشگاه گذاشتند و جمع زیادی از دانشجویان و طلاب از ایشان بهره بردند و از قلم و بیان و هدایتهای ایشان بهره مند شدند و کتابها و آثار خوبی تولید کردهاند اما آنچه به همه این ها صفا و جلوه میدهد، اخلاق خوب، منش متعالی، سلوک مردمی و روحیه معنوی ایشان است.
از مقدمات اصلی حوزوی بودن، نگاه آسمانی، رویکرد عرفانی و تقید به ارزشهای اخلاقی و تجلی این ها در سلوک شخص در ارتباط با خدا، مردم و در ارتباط با دانش پژوهان است که این اوصاف متعدد اخلاقی و فضیلتهای گوناگون در سبک و سیره و عمل ایشان به خوبی نمایان است. این ها جای تقدیر و تحسین دارد.
باز هم از این شخصیت بزرگوار تقدیر و تشکر میکنیم و برای ایشان آرزوی توفیق داریم.ان شاءالله مستدام باشند و فیض و تلاش علمی و راهبریهای علمی شان استمرار داشته باشد. در پایان مجدداً از همه برگزار کنندگان این نکوداشت، حضار، ارائه دهندگان مقاله و سخنرانان هم تقدیر و تشکر میکنم.»
انتهای پیام