ارايه‌ي يك گفتمان جديد از سوي جامعه‌ي دانشجويي كه بر پايه‌ي معنويت، ايمان، استقلال‌خواهي، عزت طلبي، آزادي‌خواهي، خواستن حاكميت مردم بر سرنوشت خود و علم و فن‌آوري باشد، مي‌تواند گره‌گشاي ركود و سكون سياسي در جامعه و متضمن دستيابي به جامعه‌اي آرام ولي فعال باشد. مهدي احمدي، عضو شوراي مركزي دفتر تحكيم وحدت ( طيف شيراز) در گفت‌وگو با خبرنگار سياسي ايسنا با تاكيد بر ضرورت همگرايي و لزوم وفاق در ميان جنبش دانشجويي اظهار داشت : در مورد محورهاي وفاق و شاخصه‌هايي كه مي‌تواند جريان دانشجويي را حول يك محور مشترك قرار دارد، مسيري مشخص نشده است و سخن‌فرسايي از وفاق فقط نشان‌دادن يك كالاي لوكس و دربسته است كه هيچ‌گاه بضاعت و توان جريان دانشجويي در آن حد نخواهد بود كه اين كالاي شيك را تهيه كند. وي افزود: اگر ما بخواهيم وفاق را در جريان دانشجويي به عنوان يك راهكار تعريف و آن‌را عملياتي كنيم، ابتدا بايد جريانهاي دانشجويي را بشناسيم، اهدافشان را در نظر بگيريم و خواسته‌هايشان را بدانيم، هم‌چنين حداقلهايي را در نظر بگيريم، سپس مشتركات همه‌ي اين جريانها را به عنوان معيار وفاق، تعريف و تبيين كنيم . احمدي با بيان اينكه در اين مسير بايد بدانيم كه شايسته‌ترين افراد براي تحليل و شناخت مسير، خود دانشجويان هستند گفت: نكته‌ي ديگري كه توجه به آن ضروري به نظر مي‌رسد اين است كه اگر ما نتوانيم با لحاظ خواسته‌هاي حداقلي و اشتراكات حداكثري به وفاق فراگيري برسيم، نبايد درصدد تزريق و القاي اشتراكات مصنوعي و تصنعي باشيم؛ بايد اين تنوع و تكثر را به رسميت بشناسيم و از آن استقبال كنيم ولي انتظار از تشكلها و جريانهاي دانشجويي نيز اين است كه معيار، هويت و تعريف خودشان را از قانون اساسي و تشكل متبوعشان به صورت شفاف بيان كنند و از سنگرگرفتن در پشت سپر تشكلهايي كه با هويت تاريخي، مرامنامه و اساسنامه‌ي آن سازگاري ندارند، خودداري و پرهيز كنند. وي ادامه داد: اين دسته از دانشجويان با بيان شفاف مواضع خود از راه قانوني ، درصدد تشكيل و تاسيس تشكل متبوع و مورد نظر خود باشند . احمدي افزود : اگر بخواهيم به صورت خاص، انجمن هاي اسلامي و دفتر تحكيم را در نظر بگيريم و بخواهيم به يك همگرايي در دفتر تحكيم وحدت برسيم، عوامل دخيل، ارتباط‌ گيري بدنه‌ي دانشجويي و بدنه‌ي انجمنهاي اسلامي با همديگر است . احمدي تاكيد كرد : خود دانشجويان بايد تعريف و مسير خودشان را كه مي‌توانند به وفاق برسند، مشخص كنند و در خود بدنه‌ي انجمنهاي اسلامي و اعضاي آن بايد با هم در مورد همگرايي و وفاق و تعريفي كه مي‌توانند در مورد مجوزهاي وفاق ارائه دهند، بحثهايي داشته باشند؛ اگر توانستند، وفاقي را با معيار خواسته‌هاي حداقلي و اشتراكات حداكثري تعريف كنند لازم است تمام دوستاني كه در جريانات دانشجويي فعال هستند اين معيار و تعريف را بپذيرند. عضو شوراي مركزي دفتر تحكيم ( طيف شيراز ) تصريح كرد: اگر ما نتوانستيم با معيار و لحاظ همين خواسته‌ها به وفاق برسيم بايد اجازه دهيم اين تنوع و تكثر به رسميت شناخته شود و مسوولان دانشگاهي و متوليان امر هم در اين مورد حساسيت كاذب به خرج ندهند و اجازه دهند آنهايي كه با مرامنامه، اساسنامه و هويت تاريخي دفتر تحكيم وحدت احساس انس نمي‌كنند و خودشان را از اين هويت تاريخي تبرئه مي‌كنند امكان ايجاد يك تشكل ديگر را با تعريفي كه خودشان از آن ارائه مي‌دهند، داشته باشند؛ نمي‌توان در اين مساله، اشتراكاتي را در نظر گرفت كه با روحيه‌ي اين افراد سازگاري ندارد . وي سياست زدگي در دانشگاه‌ها، استفاده‌ي ابزاري از جريانهاي دانشجويي و عدم اعتقاد نسبت به گروههاي سياسي در جامعه، هم‌چنين بالارفتن هزينه‌ي فعاليتها را علل ركود فعاليتهاي دانشجويي دانست و افزود: سياست‌زدگي در دانشگاهها به اين معني است كه جامعه‌ي ما كه فاقد نهادهاي مدني و احزاب خودساخته است و باندها و گروههايي در آن فعالند و از پايگاه دانشگاه و زبان و تريبون تشكل دانشجويي به نزاع و برخورد با هم مي‌پردازند؛ اين مساله نيز باعث تشنج و شوك در جامعه ما مي‌شود و موجب مي‌شود دانشجويان و تشكلهاي دانشجويي از هويت دانشگاهي خود فاصله بگيرند. وي گفت: سطحي‌نگري در دانشجويان ما قوت گرفته است كه يك آفت به حساب مي‌آيد و بايد درمان شود؛ راه علاجي آن نيز فاصله‌گرفتن دانشگاه‌ها و دانشجويان از منازعات سياسي و توجه به عمق مسائل و تحليل علمي است كه مي‌تواند ما را به هويت دانشگاهي خودمان سوق دهد. احمدي تصريح كرد: نكته‌ي قابل توجه ديگر، سهم‌خواهي و عضو‌گيري احزاب در تشكلهاي دانشجويي است كه اين مورد به استفاده‌ي ابزاري از تشكلهاي دانشجويي در موارد مختلف منجر و باعث شده است كه فراگيري و تاثير گذاري اين تشكلها در كشور ما افول كند؛ چون دانشجو نمي‌خواهد و نبايد تنها كانالي براي انتقال خواست آنها و احزاب به داخل دانشگاه باشد. احمدي ابراز عقيده كرد: سطحي‌نگري، سياست‌زدگي و رسوخ آن در جريانهاي دانشجويي در كنار كج‌سليقگي مسوولان قضايي منجر به بالا رفتن هزينه‌ي فعاليت سياسي در جامعه ما شد كه نتيجه آن را مي‌توان ركود و سكون در دانشگاه‌ها و كل فهاليتهاي سياسي در كشور ديد . انتهاي پيام