”روابط عميق هند با ايران مي‌تواند نقشه‌ي سياسي آسياي مركزي را مجددا ترسيم كند و همه‌ي اين تلاش‌ها در حالي صورت مي‌گيرد كه گفته مي‌شود دولت بوش درصدد تغيير حكومت تهران است.“ به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، روزنامه‌ي اين ديز تايم (In These Time) در گزارشي با اشاره به مطلب فوق نوشت: “در هجدهم ماه مه، دونالد رامسفلد، وزير دفاع آمريكا هشدار داد كه اگر ايران بخواهد به حمايت تندروها در افغانستان و عراق ادامه دهد با اين كشور با شدت و جديت برخورد خواهد شد. يك روز بعد جورج فرناندز، وزير دفاع هند با سياوش يعقوبي، سفير ايران در هند ديدار كرد و پيشنهاد همكاري با ايران در تمامي عرصه‌هاي استراتژيك از جمله دفاعي را ارايه داد و اعلام كرد كه يك جانبه‌گرايي خطر بسيار بزرگي بر جهان تحميل مي‌كند. فرناندز تصريح كرد كه هند به شراكت استراتژيك نظامي با ايران پايبند است. اين اقدام شامل مانورهاي ديپلماتيك سري شد كه توازن امنيتي جنوب و مركز آسيا را برهم مي‌زد؛ اگرچه واشنگتن درصدد ايجاد روابط نظامي با هند است، اما دهلي نو هم زمان روابط نزديكش را با ايران تحكيم مي‌كند.” در ادامه‌ي اين مطلب آمده است: ”در 26 ژانويه در سايه‌ي جنگ عراق، محمد خاتمي، رييس جمهور ايران مهمان افتخاري روز ملي هند بود؛ طي اين ديدار دو كشور توافق همكاري‌هاي استراتژيك امضا كردند كه ارزش آن در عرصه‌هاي نظامي و انرژي به بيش از 25 ميليارد دلاري رسيد. در ادامه‌ي اين گزارش آمده است : هفته نامه‌هاي «جينز» و «ديفنس نيوز» گزارش دادند كه هند و ايران توافقنامه‌ي سري امضا كرده‌اند كه براساس آن هند مي‌تواند در صورت جنگ با پاكستان از پايگاه‌هاي ايران استفاده كند. دو دولت وجود چنين توافقي را انكار كرده‌اند؛ اما هندي‌ها در حال ساخت بندر جديدي در چابهار ايران هستند؛ پروژه‌اي كه قدرت‌هاي خارجي بر آن نظاره دارند.» «اين ديز تايم» هم چنين نوشت: “در ماه مارس ايران و هند اولين رزمايش مشترك دريايي را برگزار كردند. به گفته‌ي رائول بدي، خبرنگار مجله‌ي جينز در دهلي نو چنين همكاري نظامي نزديكي ميان ايران و هند عجيب و باور نكردني است. هند و ايران طي جنگ سرد در دو جبهه‌ي مخالف قرار داشتند و روابط دو كشور پس از برقراري رابطه‌ي دوستانه‌ي ايران و پاكستان تا حدودي تيره شد. بدي مي‌گويد: ايران درصدد است خود را از چنگال آمريكا كه با تداوم تحريم‌ها و گسترش حضور نظامي در منطقه فشرده‌تر مي‌شود؛ نجات دهد. ايران مشتاق به دستيابي به بازارهاي جديد انرژي است؛ از لحاظ نظامي هم مي‌خواهد موشك بسازد و توان نرم افزاري نظامي‌اش را ارتقا دهد. اين كشور چهار زيردريايي Kilo-chss روسي خريداري كرده و هم چون هند بايد جنگنده‌هاي ميگ قديمي خود را ارتقا بخشد؛ به دليل همين نيازها و تجهيزات مشترك مورد نياز، ايراني‌ها مشتاق به حمايت هندي‌ها و تجارت با آنان هستند.“ اين روزنامه در ادامه‌ نوشت: “اما عميق‌ترين نگراني براي آمريكا و پاكستان امكان همكاري‌هاي هسته‌يي ايران و هند است. هند و روسيه سابقه‌ي ديريني در اين نوع همكاري دارند، از طرفي روسيه بازيگر كليدي تلاش‌هاي جنجال برانگيز ايران در گسترش و پيشبرد رآكتور آب سبك، ساخت آلمان ايران در بوشهر مي‌باشد. به عقيده‌ي سازمان سيا ايران بر روي كارخانه‌ي آب سنگين خود در اراك و تاسيسات غني سازي اورانيوم در نطنز همكاري مي‌كند. در سال 1982 هند به ايران براي از سرگيري برنامه‌هاي هسته‌يي كمك كرد. در سال 1988 نيز دهلي نو به ايران رآكتور هسته‌يي 10 مگاواتي براي نصب در تاسيساتي در نزديك‌ي قزوين و درياي خزر فروخته است. با انجام اين معامله سازمان سيا گزارش داد كه هند به ايران براي تدارك كارخانه‌ي ساخت سولفيد فسفر، يك گاز اعصاب بسيار اوليه كمك مي‌كند. در سال 1996 سازمان سيا اعلام كرد كه هند تكنولوژي‌هاي مورد استفاده در ساخت سلاح‌هاي ميكروبي در اختيار ايران گذاشته است و زماني كه 3 شركت هندي براي خريد تجهيزات مورد نياز در توليد گازهاي اعصاب سارين و تابون به شركت‌هاي آلماني نزديك شدند؛ سازمان‌هاي اطلاعاتي آلمان اعلام كردند براساس اطلاعات آنها اين مواد در انتها سر از ايران در مي‌آورند(!)” در انتهاي اين مطلب آمده است: ”آنتوني كردسمان، از كارمندان برجسته‌ي مركز مطالعات استراتژيك و بين‌الملل و نويسنده‌ي گزارش ”ايران - سلاح‌هاي هسته‌يي“ مي‌گويد: تهران درصدد افزايش همكاري‌هاي هسته‌يي با هند و ديگر كشورها است؛ چون آمريكا اجازه‌ي همكاري‌هاي هسته‌يي اين كشور با آفريقا، اكراين و آرژانتين و چين را نخواهد داد. در پايان اين گزارش با رد ضمني مطالب اوليه‌ي گزارش آمده است: با حمايت روسيه از درخواست دولت بوش براي بازرسي تاسيسات هسته‌يي ايران، اين كشور تحت فشارهاي بيشتري قرار گرفت، اما حتي اگر همكاري‌هاي هسته‌يي ايران ـ هند منطقي و درست به نظر آيد؛ اين همكاري بسيار بعيد و غيرممكن به نظر مي‌آيد.“ انتهاي پيام