خبرگزاري مهر امروز متن كامل سند اصلي اعتراض ايران به گزارش البرادعي را منتشر كرد . متن كامل اين سند به نقل از خبرگزاري مهر به اين شرح است: "با انتشار گزارش محمد البرادعي مدير کل آژانس بين المللي انرژي اتمي وهمزمان با آغاز نشست شوراي حکام، مقامات جمهوري اسلامي ايران بطور رسمي پاسخي اعتراض آميز به گزارش فوق داده اند که بين اعضاي شوراي حکام توزيع شد ه و قرار است بنا به درخواست هيات مذاکره کننده کشورمان به عنوان سند منتشر شود. به گزارش خبرنگار اعزامي مهر به وين، مقامات کشورمان ازآن بخش گزارش مدير کل آژانس بين المللي انرژي اتمي که تاييد کرده همکاري فعال و همه جانبه ايران با بازرسان آژانس در بر دارنده نتايج قابل توجهي بوده است، ابراز رضايت کرده اند. لکن با توجه به شناختي که ايران از کار سخت و حرفه اي " دبيرخانه" آژانس و همچنين نقش فشار هاي سياسي دارد، توضيح برخي کوتاهي ها وسهل انگاريها با توجه به توافقات انجام شده رابراي ثبت رسمي در اسناد آژانس ضروري مي داند. متن کامل توضيحات هيات ايراني که به البرادعي نيز تسليم شده چنين است: 1- اجراي پروتکل الحاقي توسط مقامات ايران بر تاييد و تصويب آن از سوي پارلمان ايران مقدم است، چيزي که واضح است اين که، اقدام داوطلبانه مقامات ايران براي بيشترين همکاري و شفاف سازي از پاراگراف 5 گزارش حذف شده است. الف- در روز ارائه گزارش مدير کل آژانس، شش طريقه دسترسي تکميلي در عرض دو ساعت بدست آمد. ب- دسترسي تکميلي به" مرکز فناوري هسته اي اصفهان" (ENTC) و کرج که در پاراگراف چهار آورده شده است به تقدم امضا و توافق مقامات ايران براي اجراي پروتکل الحاقي (18 دسامبر/ 2003) اشاره مي کند. ج- با توجه به مطلب چهارم پروتکل الحاقي، دسترسي تکميلي بعد از اعلام و تسليم اين پروتکل به مقامات آژانس با هدف بررسي فعاليت هاي که به آنها اشاره شده است و فعاليت هايي که اشاره اي به آنها نشده است قابل اجرا است. هدف ممکن است اجتناب از بروز سوء تفاهم ناشي از عدم هماهنگي با تصوير نهايي پروتکل باشد. اگرچه درخواست مقامات آژانس براي دسترسي تکميلي پيش از ارائه پروتکل توجيه قانوني ندارد اما در راستاي افزايش روح همکاري و اعتماد طرفين مقامات ايران اين مسئله را پذيرفتند. ( در گزارش به اين مسئله اشاره شده است) 2- ساختار تجهيزات از هم باز شده و اجزاي R&D پروژه تبديل اورنيوم توسط ايران، تحت نظارت بازرسان آژانس بين المللي انرژي اتمي در 14 ژانويه/ 2004، طبق مقررات در پاراگراف 19 اين گزارش اشاره نشده است. 3- کل پلوتونيومي که بنابر تخمين مقامات آژانس در ايران توليد شده است حداکثر 2 گرم است ( طبق آن چيزي که توسط DDG براي اعضاي شوراي حکام در 27 فوريه / 2004 توضيح داده شده است). بنابراين عبارت " حقيقتاً بالاتر است" که در پاراگراف 26 آورده شده است گمراه کننده است. مدير اين پروژه در طي بازرسيها توضيح داد که به خاطر کمي تجربه در استخراج حلال ها ، مسائل ايمني و خطرات تابش تشعشعات به خاطر استفاده از محفظه مواد خطرناک راديو اکتيو به جاي تابشگردان( اتاق بتوني براي نگهداري و کار با مواد تابشگر) نتوانسته اند مقدار پلوتونيوم بيشتري توليد کنند. 4- در پاراگراف 37 عبارت " بيشتر کارگاه ها متعلق به سازمان هاي صنعتي نظامي است" نيز درست نيست. با توجه به جزئيات ارائه شده در 21 اکتبر/ 2003 ، از هر 10 کارگاه 3 کارگاه براي ساخت اجزاي دستگاه هاي سانتريفوژ به متعلق به " صنايع دفاع" بوده است و اين کارگاه ها نيز پيش از اين توسط بازرسان آژانس مورد بازرسي قرار گفته بودند. مقامات آژانس مطلع بودند که ماشين هاي جدا کننده که براي توليد برخي اجزاي و قطعات براي شرکت هاي دولتي و خصوصي استفاده مي شوند در ابتدا متعلق به " صنايع دفاع" بوده اند. 5- در پاراگراف 38 عبارت " دسترسي کنترل شده و محدود" نادرست است زيرا از زمان بازرسي بازرسان آژانس در ايران آنها دسترسي نامحدود داشته اند. 6- توضيح جزئيات در مورد نتايج تجزيه و بررسي نمونه هاي زيست محيطي در پاراگراف 39 و 40 گزارش 16 فوريه/ 2004 سازمان انرژي اتمي ايران به مقامات آژانش ارائه شده است، به همين خاطر به نظر نمي رسد که تا کنون بررسي و ارزيابي در مورد آن به اتمام رسيده باشد. 7- اطلاعات در مورد دو کارگاه " فرآيند تکنيک" اصفهان و " پارس تراش" تهران که ساخت اجزاي دستگاه هاي سانتريفوژ را برعهده دارند پيشتر در گزارش 21 اکتبر/ 2003 به مقامات آژانس ارائه شده بود. بنابراين عبارت " وسايل کشف شده" در پاراگراف 41 غلط است. 8- با توجه به پاراگراف 57 ، بازرسان آژانس در مورد علت کمي ارائه دقيق اطلاعات نهايي درمورد ابعاد تابشگرها که در مجاورت راکتورهاي آب سنگين قرار داشته اند مطلع بوده اند. يکي از دلايل اصلي غير قابل دسترس بودن دستگاه دست ورزي از دور در کار با مواد رايو اکتيو براي تابشگردان بود که برپايه آن ابعاد تابشگردان قابل سنجش بود. در اين مورد نيز بازرسان مطلع بودند که تلاش ها براي خريد دستگاه دست ورزي از دور از خارج از ايران بي نتيجه مانده بود. 9- با مراجعه به پاراگرف 57 اين مسئله مهم قابل توجه است که با توجه به تحقيقات به عمل آمده اجزا و قطعاتي که به ايران فروخته شده بود پيش از فروش به ايران مورد استفاده قرار گرفته بودند. اين مسئله علت آلودگي دستگاه ها به ماده تابشگر بوده است که مقامات ايران نمي توانند توضيح نهايي را دراين مورد بدهند. 10- پرتوفکني نمونه فلز بيسموت براي توليد پلونيوم-210 به دقت توسط بازرسان مورد بررسي قرار گرفته و مدارک 41 صفحه اي آن به آژانس ارائه شده است.اين مطلب همچنين در گزارش 27 فوريه/ 2004 توضيح داده شد. باتوجه به اين مطلب اطلاع از موارد زير بسيار حائز اهميت است: الف- با توجه به آنچه در پاراگراف 28 آورده شده است، طبق توافقنامه پادمان هيچ نيازي و تعهدي به اعلام پرتوفکني فلز بيسموت وجود نداشته است. ب- اين پروژه 13 سال پيش متوقف شده و ناتمام گذاشته شد. ج- اطلاعات کامل در مورد پرتوفکني دو نمونه فلز بيسموت در راکتورهاي تحقيقاتي تهران (TRR) در گاه شمار راکتور که در حدود 30 سال است که تحت نظارت آژانس قرار دارد گزارش شده است. اين پرتوفکني فلز بيسموت تاکنون مطرح نشده بود. د- در اين پروژه تحقيقاتي تنها دو نمونه فلز بيسموت ( 5/0 و 5/1 گرمي) پرتوفکني داشته اند و تلاش براي توليد و استخراج پولونيوم از نمونه اول بي نتيجه بوده است. اين پروژه تحقياتي 13 سال پيش به خاطر خارج شدن شيمي دانهاي مسئول اين پروژه از ايران براي هميشه نيمه تمام متوقف شد. نمونه دوم فرآيندي نداشته است و بعدها با توجه به طول عمر کوتاهش دور انداخته شد. و- هيچ قصدي براي توليد منبع نوترون وجود نداشته است. بنابراين توليد بريليم Be که براي منبع نوترون به همراه پلونيوم 210 ضروري است، زماني که امکان تامين اين مواد از خارج وجود داشت، هرگز مورد نيازنبود. مدارک تهيه و خريد اين مواد از منابع خارجي به مقامات آژانس ارائه شده است. ه- با توجه به متون علمي و تکنيکي ارائه شده به آژانس، پلونيوم-210 استفاده هاي متنوع و زيادي براي بهره برداري در اهداف صلح آميز شامل RTGs دارد. حتي با فرض سناريوي تلاش براي استفاده از پلونيوم-210 براي توليد منبع نوترون، منبع نوترون استفاده هاي صلح آميز متعد شامل راکتورها، بهره برداري از نوترون در استخراج نفت و گاز و ديگر بهره برداريها از نوترون است. ي- ايران از شيمي دان هاي مسئول اين پروژه که اين پروژه را را نيمه تمام رها کرده بودند براي سفر به ايران دعوت به عمل آورد تا در سفر به ايران با بازرسان آژانس گفتگو کنند و دلايل متوقف شدن پروژه را ارائه دهند. 11- با توجه به اهميت طرح P2 دستگاههاي سانتريفوژ توجه به مسائل زير حائز اهميت است: الف- پروژه ملي دستگاه هاي سانتريفوژ غني ساي اورانيوم بر پايه طرح P1 است. ب- در طي مذاکرات کارشناسان آژانس بين المللي انرژي اتمي با متخصصان دستگاه هاي سانتريفوژ ايراني در تابستان 2003، تحقيق در مورد مدل ها و ابعاد مختلف اجزاي دستگاه هاي سانتريفوژ به ويژه آرميچرها ( متفاوت از طرح P1 ) توسط متخصصان ايراني مطرح شد. بنابراين مقامات آژانس از پروژه R&D مطلع بودند. نمايش يک آرميچر ( پروانه) کوچک که متعلق به طرح P1 نبوده است در سالن نمايش مرکز تحقيقات هسته اي نطنز در زمان سفر مدير کل آژانس و هيئت همراه وي در فوريه 2003 بيانگر عدم پنهان کاري بوده است. ج- توجه به اين واقعيت حائز اهميت است که تنها مهندسان ارشد طراحي P2 فرستاده شدند نه اطلاعات دقيق يا طراحي ساخت ارائه نشد. هيچ يک از اجزاي P2 از طريق واسطه ها گرفته نشد. تنها تعدا کمي اجزاء، آرميچرهايي با ابعاد مختلف توسط يک شرکت خصوصي محلي ساخته شد. اين اجزا نيز در ژانويه 2004 به صورت داوطلبانه به بازرسان آژانس ارائه شد. اين پروژه تحقيقاتي به خاطر مشکلات ناشي از تعهدات قراردادي متوقف شد. د- با توجه به توافقنامه جامع و گسترده پادمان (INFCIRC/153 )، جمهوري اسلامي ايران ضرورتي براي ارائه اطلاعات در مورد طرح P2 و تعدادي از آرميچرهاي ساخت داخل به مقامات آژانس نداشته است، زيرا نه ساختار تجهيزات اتمي را داشته و نه مواد هسته اي در آن استفاده شده است. و- اعلام گزارش 21 اکتبر/ 2003 کاملاً به معني ارائه تصوير کاملي از فعاليتهاي ايران تحت نظارت آژانس انرژي اتمي و با توجه به توافقنامه پادمان بود. بنابراين نتيجه گيري وجود پاره اي کوتاهي ها و قصور در طرح P2 R&D که نتيجه تکميلي را مورد بازخواست قرار مي دهد توجيه پذير نيست. ايران قصد داشت تا با ارائه اطلاعات در مورد R&D طرح P2 همراه با توضيحات بيشتري که مورد نياز است مطابق زمان بندي ارائه شده توسط آژانس در پروتکل الحاقي عمل کند. 12- چون R&D در تبديل اورانيوم (دربخش B گزارش) قابل توجه است، در طي 25 سال گذشته، جمعاً 50 کيلوگرم اورانيوم طبيعي به صورت کيک زرد (U3O8) در پروژه هاي تحقيقاتي مختلفي در مرکز تحقيقات هسته اي اصفهان (ENTEC) و مرکز تحقيقات تهران (TNRC ) استفاده شده است و اين درحالي است که با امضاي توافقنامه پادمان آژانس بين المللي انرژي اتمي تحت نظارت آژانس سالها است که بيش از 530 تن کيک زرد همچنان بدون استفاده باقي مانده است. عليرغم نکات گمراه کننده اي که احتمالاً گزارش قبلي آژانس ايجاد کرده است، گفته شد که پروژه هاي تحقيقاتي قابل اعتماد نبوده است. گزارش ارائه شده در مورد تبديل اورانيوم در کنفرانس بين المللي دانش هسته اي که درسال 1985 که در بوشهر برگزار شد است، همانند اطلاعات جزئي در مورد فعاليت هاي هسته اي ايران در مورد تبديل اورانيوم در آژانس که توسط کارشناسان AEOI تنظيم شده است و اين تاييدي برگفته مقامات ايران است. مدارک مربوطه پيش از اين به بازرسان آژانس ارائه شده است". انتهاي پيام