محمد البرادعي، رييس آژانس انرژي اتمي روز گذشته (پنجشنبه) اذعان كرد كه گزارش بازرسان درباره‌ي برنامه‌هاي هسته‌يي ايران ”غير دقيق“ بوده است. به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) از وين، متن كامل اظهارات البرادعي درباره‌ي گزارش دبيرخانه‌ي آژانس به شرح زير است: «مي‌خواهم از اين فرصت استفاده كنم تا يك موضوع خاص را مطرح نمايم كه پيش از اين از سوي دبيرخانه مطرح شده بود و مربوط به پاراگراف ‌22 گزارشي است كه در مقابل شما قرار دارد (GOV/‌34/2004) كه در آن آمده است ”ايران اطلاع داده است، كه برخلاف اظهارات سابقش، كه مگنت‌هايي را براي سانتيفوژ P2 ...“ ايران اخيرا به اطلاع ما رسانده است، در جلسه‌اي در ‌28 ژانويه ‌2004 در ايران، صاحب يك شركت خصوصي كوچك در ايران كه درباره‌ي برنامه‌ي P2 از سوي بازرسان آژانس مورد سوال قرار گرفته بود، در جريان توضيحاتي درباره‌ي فعاليتش خاطرنشان كرده بود كه او تمام قطعات سانتيفوژ P2 را در كارگاه كوچكش با ماشين تراشكاري ساخته است، به ‌غير از ‌3 قطعه و خاطر نشان كرد كه ”اولين قطعه يك مگنت راديال بود كه از خارج تهيه كردم“ (دو قطعه‌ي ديگر با ماشين‌هاي ديگري ساخته شده بودند). اين اظهارات شفاهي از سوي بازرسان آژانس مورد توجه قرار نگرفت و بنابراين در گزارش (GOV/‌34/2004) منظور نشد. بايد خاطرنشان كنم سوءتفاهم‌ها به دليل اين‌ كه ايران مراجعش را در اظهارات كتبي‌اش درخصوص واردات اجزاي P2 از خارج حذف كرد، ادامه پيدا كرد. براي مثال در جوابيه‌ي ‌20 فوريه ‌2004 ايران اعلام كرد كه ”تنها طرح‌هاي P2 را در سال ‌1994، بدون آن‌كه قطعات P2 را دريافت كرده باشد، در اختيار گرفته است“ و سپس اعلام كرد كه ”تعدادي قطعه به دست مقاطعه‌كاران، بر اساس طرح P2، تنها به عنوان نمونه ساخته شده است.“ بعلاوه اين‌كه در ديداري در سطح بالا مورخ فوريه، ايران بار ديگر اعلام كرد كه آنها قطعات P2 را از خارج تحصيل نكرده‌اند. بر آن اساس، دبيرخانه در ماه فوريه گزارش كرد كه ”مقامات ايراني اعلام كردند كه ايران قطعات سانتيفوژ P2 را از خارج به دست نياورده است.“ اين اظهارنامه در تضاد با اظهارات ايران نبود، برعكس در ‌5 مارس ‌2004 ـ در فرم اظهارات ايران در سند (GOV/‌11/2004) ـ آمده كه ”هيچ قطعه‌ي P2 از واسطه‌اي گرفته نشده است.“ در ماه مه موضوع واردات مگنت از سوي دبيرخانه بسيار مهم تلقي شد، زماني كه ايران براي اولين بار اطلاع داد كه تلاش كرده است چهار هزار قطعه مگنت را به دست بياورد كه مي‌تواند در P2 استفاده شود. پس از آن بود ‌كه آژانس نشانه‌اي از آن را به دست آورد كه ايران مي‌خواسته است ‌100 هزار قطعه‌ي ديگر را نيز به دست آورد. اين منجر به آن شد كه سوالاتي درخصوص اظهارات گذشته‌ي ايران درباره‌ي برنامه‌ي P2 و تحقيق و توسعه (R&D) ايجاد شود. چون دبيرخانه اظهارات شفاهي مطرح شده در ماه ژانويه را درخصوص واردات مگنت لحاظ نكرده بود، اطلاعات ارايه شده از سوي ايران شفافيت لازم را براي قادر ساختن دبيرخانه به رسيدن به استنباط كامل از جزئيات برنامه‌ي P2 را ارايه نكرد. بر اساس آن‌چه در بالا گذشت، دبيرخانه اين را مناسب تلقي مي‌كند كه آخرين جمله از پاراگراف ‌47 (GOV/‌34/2004) را اين‌گونه بخواند ” به هر حال اطلاعات مهم درباره‌ي برنامه‌ي سانتريفيوژ‌هاي P2 كه هميشه مورد نياز است، بر اين موضوع كه موارد ارائه شده كامل نبوده و نياز به شفاف سازي دارد، تاكيد مي‌كند.“ يك اصلاحيه در اين زمينه به زودي منتشر مي‌شود.» انتهاي پيام