روزنامهي "برلينر سايتونگ": در مسالهي هستهيي، حق با ايران است ايران به عنوان يك قدرت منطقهيي از حق حاكميت خود صرفنظر نميكند
روزنامهي "برلينر سايتونگ" در تحليلي با عنوان "ايران حق دارد" به بررسي مسالهي هستهيي كشورمان پرداخت. به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين روزنامهي چاپ برلين با اشاره اين كه ايران پيشنهاد اخير اتحاديهي اروپا را رد كرده و قابل پذيرش ندانسته است، نوشت: آيا ايران دنبال سر و صدا راهانداختن است؟ يا ميشود اين گونه باشد كه اين پيشنهاد به واقع ناكافي بوده است؟ اين روزنامه نوشت، لندن، پاريس و برلين در پيشنهاد 34 صفحهييشان آن گونه كه گفتهاند به دنبال توافقي بلندمدت با ايران بودهاند. در ادامهي اين گزارش با انتقاد از اين پيشنهاد آمده است: ايران بايد در نهايت از همهچيز يعني از راهاندازي رآكتورهاي هستهيي تا توليد برق صرفنظر كند. اين به معناي فرآوري اورانيوم، غنيسازي اورانيوم، توليد سوخت هستهيي و رآكتور آب سنگين در اراك است. ايران بايد به صورت قراردادي از حق خود كه تحت معاهدهي منع گسترش سلاحهاي هستهيي عنوان شده، صرفنظر كند. هيچ كشوري بر روي زمين تاكنون چنين تعهدي براي ناديدهگرفتن يكجانبهي حق حاكميت خود را نپذيرفته است. اين روزنامه نوشت: در مقابل به ايران قول داده شده است كه بتواند سوخت هستهيي بخرد، مصرفشدهاش را بازگرداند و فنآوري هستهيي براي رآكتورهايش و ساير مقاصد غيرنظامي به اين كشور انتقال داده شود. اروپا همكاري اقتصادي با ايران خواهد داشت و ورود اين كشور را به سازمان تجارت جهاني خواستار خواهد شد. همچنين امنيت ايران نيز تضمين شده است. انگليس و فرانسه قول سياسي دادهاند كه به ايران با سلاح هستهيي حمله نكنند. اين يعني چه؟ آيا ايران چنين ترسي دارد؟ امنيت ندارد. ايران شايد از حملهي هستهيي يا متعارف آمريكا يا اسراييل هراس داشته باشد. اما پيشنهاد اروپاييها در اين باره چيزي نميگويد. آنها ظاهرا حتي نخواستهاند در خصوص يك گزينهي نظامي متعارف حرفي به ميان بياورند. اين روزنامه نوشت، ديپلماتهاي آلماني بايد اين را پيشبيني كنند كه اين پيشنهاد اسراييل و آمريكا را خشنود خواهد كرد و نه ايران را. اگر ديپلماتهاي برليني در آرشيو وزارت امور خارجه جستجو كنند، ميتوانند اين را ببينند كه پيشينيانشان با چه شدتي در دههي 60 ميلادي معامله ميكردهاند و با برنامهي هستهيي آلمان و تضمين امنيتي تسليحاتي آمريكا، بخش هستهيي نيروهاي تسليحاتي آلمان را براي دفاع از معاهدهي منع تكثير سلاحهاي هستهيي برچيدند. آيا جمهوري آلمان نوپا در دههي 60 ميلادي چيزي را كه امروز اتحاديهي اروپا به تهران ارايه كرده، پيشنهاد ميكرد. اين پيشنهاد به تهران به وضوح ناكافي است. اين روزنامه ادامه داد، يك قدرت منطقهيي به صورت يكجانبه از حق حاكميت خود صرف نظر نخواهد كرد. ايران يك قدرت منطقهيي است. آلمان آن زمان از اين حق برخوردار شد كه از فنآوري هستهيي به طور كامل در مصارف غيرنظامي بهره بگيرد، همان طور كه ايران امروز چنين ميخواهد؛ اما گاهي اوقات آلمان نيز امروز در اين باره سخت ميگيرد. انتهاي پيام