معاون رييس حزب رقيب شرودر: گزينهي نظامي عليه ايران حتي از نظر آمريكا هم منتفي است محور سياسي برلين - مسكو كه از سوي شرودر ايجاد شده، خطرناك است
معاون رييس حزب اتحاديهي دموكرات مسيحي آلمان تاكيد كرد: حتي از نظر آمريكاييها هم گزينهاي نظامي عليه ايران وجود ندارد. به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، ولفگانگ شويبله، رييس فراكسيون حزب دموكرات مسيحي در پارلمان آلمان روز چهارشنبهي گذشته به عنوان نمايندهي آنگلا مركل، رييس اين حزب به مسكو سفر كرده بود. وي كه در صورت پيروزي حزبش در انتخابات آلمان وزير امور خارجهي احتمالي آتي آلمان خواهد بود، در گفتوگو با هفتهنامهي "ولت آم زونتاگ" به اعلام نگاهش به مسالهي هستهيي ايران و چگونگي تغيير سياست آلمان در قبال روسيه در صورتي كه حزب اتحاديه دموكرات مسيحي به قدرت برسد، پرداخته است. آن چه در پي ميآيد گزيدهاي از متن اين گفتوگوست كه به صورت پرسش و پاسخ تنظيم شده است: پرسش: آقاي شويبله، ولاديمير پوتين رييس جمهور روسيه شما را در مسكو به حضور نپذيرفت، آيا اين يك عرض ارادت انتخاباتي از كرملين براي گرهارد شرودر، صدراعظم آلمان بود؟ پاسخ: نه. رييس جمهور روسيه در تعطيلات بود و نميخواست كسي مزاحماش شود. پرسش: چهار هفته پيش جورج بوش رييس جمهور آمريكا با شما در كاخ سفيد ملاقات كرد. پاسخ: خوب آن يك اتفاق غيرمنتظره عالي بود. من هميشه گفتهام كه اين در راستاي منافع ملي ماست كه آمريكا مهمترين و قابلاعتمادترين هم پيمانمان بماند، اما در عين حال روسيه نيز شريك مهمي است. پرسش: پوتين هشتم سپتامبر دوستش شرودر را در برلين ملاقات ميكند. اين شما را ناراحت نميكند؟ پاسخ: رييس جمهور روسيه آزاد است كه هر زمان و به هر كجا كه ميخواهد سفر كند. پرسش: آيا سياست كابينهي احتمالي مركل در برابر روسيه با سياست دولت فعلي متفاوت خواهد بود؟ پاسخ: همكاري دوجانبه و نزديكمان را با روسيه و پيش از آن اروپاييها ادامه ميدهيم. احتمالا اين در راستاي منافع روسها هم خواهد بود كه روابط دوجانبه ما از نگاه ديگران يك محور تلقي شود. پرسش: شما نميخواهيد دو قطب را از هم جدا كنيد؟ پاسخ: به هر حال همسايگان ما نبايد اين تلقي را داشته باشند كه كنار گذاشته ميشوند. اين دقيقا همان چيزي است كه سرخ و سبزها آن را برانگيختند. ما منافع كشورهاي كوچكتر اروپاي شرقي را با شدت بيشتري مورد توجه قرار خواهيم داد. محور سياسي برلين - مسكو به گونهاي كه شرودر ايجاد كرده است، اشتباه و خطرناك است. اين محور فقط باعث ايجاد هراس در كشورهايي خواهد شد كه زماني تحت سلطه جماهير شوروي و مسكو بودهاند و به همين دليل همواره نسبت به آن بياعتماد هستند. چنين سياستي ميتواند چشمها را به روي نقايص سياسي در روسيه ببندد. اما اينها بايد در يك شراكت صادقانه به شكل ارايه شده، مورد بررسي قرار بگيرد. پرسش: قدرتهاي جهاني در ارزيابي از تلاشهاي هستهيي ايران بر روي يك طناب حركت ميكنند، اما اگر تهران بخواهد سلاح هستهيي بسازد آيا ميتوان از آن اجتناب كرد؟ پاسخ: ميدانيد در سياست بينالمللي غالبا روياپردازي در اين باره جايي ندارد كه چگونه ميتوان مشكلات را حل كرد. اگر شما 20 سال پيش از من پرسيده بوديد كه ما چگونه از وضعيت پات در مواجهه تسليحات هستهيي ميان شرق و غرب در ميآييم، نميتوانستم پاسخي به شما بدهم. پرسش: پس پاسخي نداريد. پاسخ: اگر ايران منافع خود را به درستي بسنجد، به دنبال سلاح هستهيي نخواهد رفت. ايران به جاي آن، ميتواند در صورتي كه به سوي سياست جهاني و همكاري اقتصادي پيش برود، منافعش را كسب كند. پرسش: پس شما ايران را با تحريمهاي اقتصادي تهديد ميكنيد؟ پاسخ: طبعا در صورتي كه مذاكرات شكست بخورد، اين ميتواند يك گزينه باشد. تهران است كه حق انتخاب دارد و حتي ميتواند راهي را كه كره شمالي براي در انزوا قرار گرفتن طي كرد، انتخاب كند؛ اما اين كشور همچنان بازي ميكند، بنابراين جامعه بينالمللي بايد استقامت كند و صبر نشان دهد. پرسش: شما گزينهي نظامي عليه ايران را منتفي نميدانيد؟ پاسخ: چنين گزينهاي حتي از نظر آمريكاييها وجود ندارد. اما اين بدان معنا نيست كه جامعه بينالمللي قبول خواهد كرد ايران به سلاح هستهيي دست يابد و اين موضع رسمي دولت سرخ و سبز شرودر نيز بوده است. انتهاي پيام