پرونده‌ي هسته‌يي ايران؛ برانگيزنده تعارض شرق و غرب

در اوج جنگ سرد طي دهه‌هاي 1950 و 1960 آمريكا و اتحاد جماهير شوروي سابق از منافع سياسي و نظامي جهان گستر خود به وسيله استفاده از قدرت وتوي قطعنامه‌هاي مغاير با منافعشان در شوراي امنيت سازمان ملل دفاع و حمايت مي‌كردند. در شرايط فعلي نيز با توجه به واقعيات موجود يكي از ديپلمات‌هاي آسيايي پيش بيني مي‌كند كه ما به زودي شاهد بازي موش و گربه مشابهي خواهيم بود كه فقط بازيگران آن و صف بندي‌هاي قدرت در ممكن است متفاوت با گذشته باشد. به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در گزارشي با عنوان "منازعه هسته‌اي ايران؛ رقابت غرب شرق را برانگيخته است" در پايگاه اينترنتي آنتي‌وار آمده است موضوعي كه رقابت و نزاع سياسي ميان شرق و غرب را موجب شده تلاش ايران براي توسعه انرژي هسته‌يي صلح آميز است. برنامه‌اي كه آمريكا و اتحاديه اروپا با ادامه آن مخالف هستند؛ لذا تهديد كرده‌اند كه اگر ايران از فعاليت‌هاي هسته‌يي خود دست برندارد پرونده آن را به شوراي امنيت احاله خواهند داد. اين گزارش مي افزايد: اما تلاش آنها با مخالفت چين و روسيه دو عضو دايم شوراي امنيت مواجه شده است دو بازيگر كليدي اين بازي عبارتند از اتحاديه اروپا در حمايت از موضع آمريكا و چين و روسيه در مخالفت با مواضع آنها هند نيز عليرغم فشارهاي وارده از سوي آمريكا از موضع ايران حمايت به عمل آورده است. اين گزارش به نقل از مايكل اسپينر، دستيار برنامه در كميته حقوقدانان درباره سياست هسته‌يي كه مقر آن در نيويورك است معتقد است، اين نزاع تعريف جديدي از رقابت شرق جديد در مقابل غرب به دست داده است. قدرتهاي هسته‌يي شرق نظير روسيه، چين و هند بلوكي برضد منافع قدرت‌هاي هسته‌يي غرب تشكيل داده‌اند. وي مي‌افزايد: روسيه و خصوصا چين در موضع مخالفت آميزشان براي ارجاع پرونده هسته‌يي ايران به شوراي امنيت ثابت قدم بوده‌اند. وي ادامه مي‌دهد: روسيه اظهار كرده است كه اين موضوع هنوز در مرحله‌اي است كه بهتر است در آژانس بين‌المللي انرژي اتمي مورد بررسي قرار گيرد و فقط بايد با مذاكره به حل و فصل مشكل پرداخت. روسيه و چين همچنين ابراز داشته‌اند كه در صورت ارجاع پرونده به شوراي امنيت ممكن است آن را وتو كنند. اسپينر پيش بيني مي‌كند كه ارجاع پرونده هسته‌اي ايران به شوراي امنيت موضع اين كشور را سخت‌تر مي‌سازد. وي مي‌گويد: ايران تهديد كرده است كه در صورت احاله پرونده به شوراي امنيت غني سازي اورانيوم را از سر خواهد گرفت؛ امري كه در حال حاضر به حالت تعليق درآمده است. وي خاطرنشان مي‌سازد كه ورود شوراي امنيت به عرصه بازي به معناي پايان يافتن مسير ديپلماسي است. اين عضو كميته حقوقدانان درباره سياست هسته‌اي ادامه مي‌دهد كه در صورت ارجاع پرونده به شوراي امنيت احتمال اين وجود دارد كه ايران تلاش كند قابليت خود را براي توليد مواد شكافت پذير به كار بندند. وي معتقد است ارجاع به شوراي امنيت و اتخاذ موضع بين‌المللي تهاجمي عليه ايران مي‌تواند به عنوان تهديدي عليه امنيت در ايران در نظر گرفته شود؛ موضوعي كه احتمالا انگيزه‌اي براي فعال شدن عناصري در جامعه ايران خواهد شد كه قائل به توسعه سلاح هسته‌اي به عنوان ضامن نهايي امنيت مي‌باشند. وي ادامه مي‌دهد كه در متن ژئوپليتيكي كنوني حكومت ايران سريعا به اين نتيجه رسيد كه همگرايي سياسي و اقتصادي با غرب براي توسعه ايران اساسي و حياتي نيست؛ بنابراين در تمامي حوزه‌هاي سياستگذاري ايران هم در پي كامل كردن چرخه خودكفايي خود است و هم درصدد تقويت روابط بين‌المللي خود با قدرت‌هاي منطقه‌اي و آسيايي است. انتهاي پيام
  • جمعه/ ۱ مهر ۱۳۸۴ / ۱۲:۴۸
  • دسته‌بندی: انرژی هسته‎‌ای
  • کد خبر: 8407-00269
  • خبرنگار :