« در حالي كه عمده تهديدات، مسائل امنيت داخلي است، محيط بين‌المللي منطقه با مشكلات منطقه‌اي و مداخله‌ي خارجي در منازعات قومي سياسي درگير است.» به گزارش ايسنا سيمونه فلد، سردبير مجله Ldro blu della turchia از ايتاليا كه در همايش بين‌المللي آسياي مركزي و قفقاز سخن مي‌گفت، با اشاره به آنچه آن را بازي بزرگ در آسياي مركزي و نقش ايالات متحده در آن خواند، گفت: اين روز‌ها يكي از مهم‌ترين مسائل در منطقه‌ي آسياي مركزي و قفقاز حضور نظامي آمريكا در بعضي از كشورهاست. اين روزنامه‌نگار گفت: هم‌اكنون آمريكا رسما درخواست سازمان همكاري شانگهاي را براي موافقت با يك برنامه تخليه و خروج از آسياي مركزي در آينده نزديك رو كرده است. او افزود: بازي بزرگ براي آسياي مركزي شروع شده و موقعيت آمريكا در اين بازي قديمي مستقيماً توسط رژيم‌هاي اتوكراتيك در روسيه و چين به چالش كشيده مي‌شود. هم‌چنين سيدرسول موسوي، مدرس دانشگاه طي سخناني درباره‌ي ريشه‌هاي فرهنگي و اجتماعي تحولات آسياي مركزي و قفقاز گفت: با اين كه تحولات در اين منطقه كاتاليزور خارجي دارد و اين عوامل نقش شتاب‌دهنده دارند، اما تحولات اين منطقه ريشه‌هاي فرهنگي و اجتماعي هم دارد. وي با اشاره به مولفه‌هاي رهبران، روندها و نهاد‌هاي اجتماعي در اين كشورها گفت: در هنگام استقلال اين كشور رهبران اين جمهوري‌ها باقيمانده از اليت حاكم شوروي سابق بودند و به موجب اين‌كه اين رهبران از دستگاههاي امنيتي و بروكراتيك بودند، شكل حكومت‌ها به همان سو سوق پيدا كرد. موسوي افزود: رهبران تربيت‌شده دوران شوروي تا سال 2010 از جمهوري‌هاي استقلال يافته، كناره‌گيري خواهند كرد. هم‌چنين نهاد‌هاي اجرايي كه ريشه‌هاي ليبرال دموكراسي دارند، تقويت خواهند شد و روند‌هاي روس‌گرايانه فرهنگي و اجتماعي رو به تضعيف مي‌رود. اين مدرس دانشگاه خاطرنشان ساخت: روند‌ها و نهاد‌هاي اجتماعي و ساختار رهبري در اين جمهوري‌ها با قبول يك‌سري روند‌هاي ليبرال دموكرات رو به پيشرفت است. در ادامه، ديتريش اشپرلينگ ، پژوهشگر موسسه اتوزوهر آلمان طي سخناني در اين همايش با اشاره به تحولات سياسي در آسياي مركزي و قفقاز جنوبي تحت عنوان «انقلاب رنگي» گفت: در نگاه به خاورميانه بزرگ ديدگاه‌ها بر حوادث 11 سپتامبر متمركز است، بر اين اساس فقدان دموكراسي و بنيادگرايي دليلي بود براي تحولاتي كه غرب مدنظر داشت و به همين دليل بود كه طرح خاورميانه بزرگ مطرح شد. وي گفت: در طول چند دهه كشور‌هاي غربي به نحوي از دولت‌هاي غيردموكراتيك و حركت‌هاي بنياد‌گرايانه حمايت كرده‌اند و از سويي مخالفان به تغيير رفتار كشور‌هاي غربي سوءظن داشتند و حوادث 11 سپتامبر اين فرصت را فراهم آورد. اين پژوهشگر افزود: در تحولات اخير نمي‌توان نقش دولت‌هاي خارجي را در نظر نگرفت. مهمترين علاقه‌مندي آنها وجود منابع طبيعي مانند نفت و گاز بوده است. هم‌چنين وجود آنچه تهديد تروريسم در منطقه و ارتباط اين گروه‌ها با بنيادگرايي خوانده‌اند، دلايلي هستند كه غرب را به تحولاتي در منطقه علاقه‌مند كرد. انتهاي پيام