استاد دانشگاه پلي تكنيك هنگ كنگ گفت: صنايع دستي و گردشگري رابطه‌اي متقابل دارند، ولي تاكنون در اين زمينه تحقيق زيادي نشده است. به گزارش خبرنگار ايسنا، " پروفسور مك گرچر "درارائه‌ي مقاله‌ي خود با عنوان گردشگري عامل محركي براي صنايع افزوده است: تماشاي چندين باره رقص سنتي، اين مراسم را در نظرگردشگران تكراري مي‌كند، ولي صنايع دستي متفاوت است و هر روز اهميت آن بيشتر مي‌شود. وي تصريح كرد: محصولات منحصر به فرد صنايع دستي در دنيا كم است و گردشگران براي داشتن كالايي با اصالت فرهنگي و بومي‌منطقه‌اي به پرداخت پول فراوان حاضر هستند. اين محقق و پژوهشگر كه تاكنون 160 مقاله در دنيا چاپ و منتشر كرده است، اظهاركرد: صنايع دستي با مردم و سبك زندگي آن‌ها رابطه‌اي تنگاتنگ دارد و گردشگر با تهيه‌ي اين محصولات معناي عميق سفر را در مي‌يابند ورضايت عاطفي كامل به دست مي‌آورند. وي افزود: گردشگران با خريد صنايع دستي بدون اينكه دزدي كرده باشند،‌ بخشي از مالكيت آن سرزمين را به دست مي‌آورند و همواره خاطره‌ي سفر خود را حفظ و زنده مي‌كنند. مگ گرچر در ادامه سخنراني‌اش به درختي كه والدينش طي دهه‌ي 60 در سفري به مكزيك خريد كرده‌اند، اشاره كرد و افزود: آنها هم چنان از اين درخت به عنوان سوغاتي كه يادآور سفرشان به مكزيك است، نگهداري مي‌كنند و اكنون نمي‌دانم شما چه تعداد سوغات از سفرهاي خود تهيه كرده‌ايد كه يادآور آن مكان‌هاست ؟! وي صنايع دستي را محركي براي سفر دانست و گفت: در غرب براي خريد صنايع دستي توقف‌هاي طولاني صورت مي‌گيرد چرا كه جامعه‌ي توليد كنندگان اين بخش ،گردشگر را جهت خريد صنايع دستي به شهرهايي فراتر از پايتخت هدايت مي‌كنند وخريد اين محصولات انگيزه‌اي براي سفر مي‌شود. استاد دانشگاه پلي تكنيك هنگ كنگ با بيان اينكه توليد صنايع دستي براي استفاده بومي و گردشگران متفاوت است اظهار كرد: با توجه به تاثير صنايع دستي بر گردشگري بايد به اين تفاوت‌ها اهميت داده شود كه معمولا توجهي نمي‌شود. وي افزود: قيمت، مكان فروش، ويژگي‌هاي ظاهري براي استفاده ، حمل آسان و مواد خام اوليه براي اين گروه‌ها بايد متفاوت باشد و اين تمايز‌ ميان گردشگر و استفاده كننده ي بومي نيز درنظر گرفته شود. مك گرچر با تاكيد بر ايجاد تعادل در بازار فروش صنايع دستي تصريح كرد: رابطه‌ي مستقيم ميان مصرف كننده و توليد كننده بازار را كوچك،واسطه‌ها را حذف وسود را بيشتر مي‌كند در حالي كه عكس اين وضعيت بازار را گسترش مي‌دهد ولي سود را كمتر مي‌كند. وي با اشاره مزاياي اقتصادي صنايع دستي، اظهار كرد: توليد صنايع دستي فرصت‌هاي درآمدزايي را براي كشور ها و جوامع كوچك روستايي ايجاد مي‌كند، بنابر اين دولت‌هايي به اعطاي وام براي توسعه‌ي توليد صنايع دستي حاضر هستند. اين محقق و پژوهشگر ادامه داد: مسووليت پذيري اجتماعي، بهره مندي بيشتر از گردشگري ، اشتغالزايي ، ايجاد بازار براي محصولات رو به زوال وپايداري ميراث فرهنگي از ديگر مزيت‌هاي توليد صنايع دستي در هر كشوري است. وي با اشاره به ناپديد شدن بسياري از صناي دستي عتيقه گفت: با اين روند كپي سازي از آثار عتيقه به حفظ آثار فرهنگي كشورها كمك مي‌كند، ولي نبايد به يادگارسازي روي آورد، چرا كه براي صنايع دستي نوعي خطر محسوب مي‌شود. مك گرچر در ادامه اين سوال را مطرح كرد كه سود واقعي صنايع دستي به جيب چه كسي مي‌رود؟ افزود: مصرف كنندگان صنايع دستي گمان مي‌كنند با پرداخت پول بيشتر، سود آن نصيب توليد كننده مي‌شود در حالي كه وجود واسطه‌هاي بسيار در اين ميان، از سود مي‌كاهد. وي خاطر نشان كرد: تشكيل تعاوني‌هاي محلي براي انتقال سود كافي به توليد كندگان و قيمت گزاري كه معمولا تصور مناسبي از آن وجود ندارد، به توليد كننده و درعين حال مصرف كننده كمك مي‌كند. اين استاد دانشگاه عامه شدن صنايع دستي را شمشميري دولبه دانست و تصريح كرد: اين وضعيت، توليد بيشتر با سود كمتر را به همراه دارد كه وجود گردشگران عمومي‌ و بدون هدف نيز، مصرف گرايي و اضمحلال صنايع دستي را به دنبال دارد. وي افزود: مصرف گرايي در صنايع دستي از ميان رفتن مهارت‌هاي سنتي را جايگزين تنوع زدايي واحياي سنت‌ها مي‌كند. اين كارشناس با بيان اين كه دزدي هويت‌ها در توليد صنايع دستي مساله‌اي مهم است ،گفت: كالاهايي فاقد اصالت فرهنگي توليد مي‌شود و گردشگران را گمراه مي‌كندكه دخالت دولت را مي‌طلبد. مكر گرچر، نقش دولت در اين بخش را كليدي دانست و اظهار كرد: دولت‌ها گردشگري را فرصت اقتصادي براي جامعه‌ي محلي مي دانند، در حالي كه دولت بايد انگيزه‌ي جديدي براي خود در گردشگري و صنايع دستي ايجاد كند. انتهاي پيام