اعضاي سازمان كشورهاي صادركننده نفت در حالي تا ساعتي ديگر در جريان يكصد‌ و چهل و يكمين نشست خود به تصميم‌گيري در خصوص سياست‌هاي توليدي اين سازمان در ماه‌هاي آينده مي‌پردازند كه اوپك در جريان حدود نيم‌قرن حضور خود در صنعت نفت جهان از نقش بسيار مهمي در تبيين تحولات بازارهاي جهاني برخوردار شده‌است. به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در حالي كه يازده كشور عضو سازمان كشورهاي صادركننده نفت (اوپك) امروز پنج‌شنبه در كاراكاس ونزوئلا گرد‌هم مي‌آيند تا در خصوص سياست‌هاي توليد خود در ماه‌هاي آينده با توجه به قيمت‌فعلي هربشكه نفت كه بالاي 71 دلار است، به بحث و گفت‌وگو بپردازند، نگاهي به تحولات تاثير گذار بر تاريخ اين سازمان در تاريخ 46 ساله حضور آن جالب توجه خواهد بود. آنچه در زير مي‌آيد، خلاصه‌اي است از مهم ترين تحولاتي كه اوپك از زمان اغاز فعاليت در سال 1960 تا كنون در آن به ايفاي نقش پرداخته‌است. نقاط كليدي در تاريخ اوپك: 1960 : سازمان كشورهاي صادركننده نفت (اوپك) به صورت رسمي توسط كشورهاي ايران، عراق، كويت ، عربستان سعودي و ونزوئلا در نشستي در بغداد، پايتخت عراق، تاسيس مي‌شود. در اين زمان هر بشكه نفت‌خام به طور ميانگين معادل 3 دلار در هر بشكه معامله مي‌شود. هدف اصلي اوپك همكاري و ايجاد يكپارچگي در سياست‌هاي نفتي كشورهاي عضو با هدف دستيابي به قيمت عادلانه و باثبات براي توليدكنندگان نفت عنوان مي‌شود. 1971 - 1961: كشورهاي قطر (1961) اندوزي (1962) ليبي (1962) امارات متحده عربي (1967) الجزاير (1969) و نيجريه (1971) به پنج كشور موسس سازمان كشورهاي صادركننده نفت مي‌پيوندند. 2-1971: تورم و كاهش ارزش نرخ دلار در مقابل ساير ارزها به نزديك‌شدن درآمدهاي نفتي به ارزش واقعي خود كمك مي‌كند. 1973: نبرد خاورميانه كشورهاي عرب را به اين واداشت تا تحريمي را عليه صادرات نفت به كشورهايي كه از رژيم صهيونيستي حمايت مي‌كنند، اعمال كنند، در پايان سال اوپك قيمت‌هارا بيش از 100 درصد افزايش مي‌دهد و بهاي نفت خيلي زود به بالاي 12 دلار در هر بشكه افزايش پيدا مي‌كند. 1981-1979 : انقلاب اسلامي ايران و در پي آن آغاز جنگ تحميلي عليه ايران، شوك جديدي به بازار وراد مي‌كند. تا اواسط سال 1980 بهاي نفت در بازارهاي جهاني به حدود 32 دلار در هر بشكه مي‌رسد. 2002-1984 : بهاي نفت در سطوح پايين و در محدوده 10 تا 20 دلار در هربشكه نوسان پيدا مي‌كند، كه در اين ميان تنها بروز جنگ خليج ‌فارس در سال 1991 تا حدي بر قيمت‌ها تاثير مي‌گذارد. كشورهاي عضو اوپك با تلاش براي سهميه بندي ميزان توليد در پي حمايت از درآمدهاي نفتي خود بر‌مي‌آيند، ولي اين‌سهميه بندي‌ها اغلب توسط برخي از كشورهاي عضو مانند اكوادور و گابن كه در سال‌هاي 1973 و 1975 به سازمان اوپك پيوسته‌اند ناديده گرفته‌ مي‌شود و اين اعضا به ترتيب درسال‌هاي 1992 و 1996 از اوپك جدا مي‌شوند. 2003-2002: حمله آمريكا و نيروهاي ائتلاف به عراق و برخي نا‌آرامي‌ها در عراق قيمت‌ها را مجددا به سطح 32 دلار در هر بشكه باز‌مي‌گرداند. 2005-2004 : تداوم ناآرامي‌ها در منطقه خاورميانه به عنوان يكي از مناطق كليدي اوپك در كنار رشد بسيار سريع ميران تقاضاي انري در كشورهايي همچون چين، قيمت‌ها را به سطوح جديدي مي‌رساند؛ و اين امر اوپك را به افزايش ميزان توليد نفت‌خام وا‌ مي‌دارد. در ماه اوت سال 2005 توفان كاترينا باعث تخريب تاسيسات نفتي خليج مكزيك مي‌شود كه اين امر در فاصله كوتاهي قيمت‌ها را به بالاي 70 دلار در هر بشكه مي‌رساند. 2006: قيمت‌ها با توجه به تداوم نا‌آرامي‌ها در عراق، لحن تهديد‌آمير آمريكا عليه ايران ، ناآرامي در نيجريه، رشد سريع ميزان تقاضا و سرسختي برخي از اعضاي اوپك مانند ونزوئلا به افزايش خود ادامه مي‌دهند و بازارهاي جهاني نفت در انتظار نتيجه نشست يكصد و چهل و يكم اعضاي اوپك در كاراكاس ونزوئلا است كه براساس پيش‌بيني كارشناسان اعلام حفظ سقف توليد فعلي و تداوم روند توليد با حداكثر ظرفيت خواهد بود. به گزارش خبرگزاري فرانسه، در اين ميان با توجه به قيمت‌هاي بالاي نفت در بازارهاي جهاني و ازسوي ديگر نگراني‌هاي موجود در بازار، از فرارسيدن فصل سفرهاي تابستاني در آمريكا و افزايش تقاضاي بنزين، ‌همچنين نزديك شدن به فصل توفانهاي موسمي در اين كشور و ازسوي ديگر با توجه به اظهارات مقام‌هاي نفتي كشور‌هاي عضو مبني بر احتمال حفظ سقف توليد فعلي ، به نظر مي‌رسد كه سازمان اوپك در نشست كاراكاس با تغيير ندادن سطح ميزان توليد خود و مطالعه شرايط بازار هرگونه كاهش يا افزايش احتمالي در سطح توليد را به نشست‌هاي آتي موكول كند. انتهاي پيام