شوراي امنيت سازمان ملل پس از چند هفته بن بست در صدور قطعنامه‌اي درباره بحران لبنان بالاخره قطعنامه‌اي را با درخواست توقف فوري خشونت‌ها از سوي دو طرف و هم‌چنين استقرار نيروهاي سازمان ملل و نيروهاي ارتش لبنان در جنوب اين كشور و همزمان عقب نشيني نيروهاي اسراييل از اين كشور را تصويب كرد. به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) متن كامل قطعنامه‌ي 1701 شوراي امنيت سازمان ملل به شرح زير است: شوراي امنيت با يادآوري تمامي قطعنامه‌هاي پيشين مرتبط با لبنان به ويژه قطعنامه‌هاي 425 و 426 (1978)، 520 (1982)، 1559 (2004)، 1655 (2006)، 1680 (2006) و 1697 (2006) و همچنين بيانيه‌هاي رياست شورا درباره‌ي اوضاع لبنان به ويژه بيانيه‌هاي 18 ژوئن 2000 (S/PRST/2000/21)؛ 19 اكتبر سال 2004 (S/PRST/2004/36)؛ 4 مه 2005 (S/PRST/2005/17)؛ 23 ژانويه سال 2006 (S/PRST/2006/3) و 30 ژوئيه 2006 (S/PRST/2006/35) و بيان شديدترين نگراني‌اش از ادامه‌ي خشونت‌ها در لبنان و اسراييل از زمان حمله‌ي حزب‌الله لبنان به اسراييل در 12 ژوئيه سال 2006 كه منجر به كشته شدن صدها تن و مجروح شدن بسياري در دو طرف شده و خسارات فزاينده‌يي را به زيرساخت‌هاي غير نظامي وارد آورده و صدها هزار تن از مردم را نيز آواره ساخت و همچنين تاكيد بر لزوم پايان دادن به اين خشونت ها و تاكيد بر لزوم پرداختن به ريشه‌هاي افزايش بحران كنوني از جمله آزادي بدون قيد و شرط سربازان ربوده شده‌ي اسراييل و توجه به حساسيت مساله‌ي زندانيان و ترغيب تلاش‌ها با هدف حل فوري مساله‌ي زندانيان لبناني دربند در اسراييل و استقبال از تلاش‌هاي نخست‌وزيري لبنان و تعهد دولت لبنان به طرح هفت بندي‌اش براي گسترش اقتدارش بر كل اراضي اين كشور از طريق نيروهاي مسلح مشروعش و استقبال از تعهد لبنان مبني بر اينكه هيچ سلاحي بدون اجازه‌ي دولت لبنان و هيچ قدرتي به غير از دولت لبنان وجود نخواهد داشت و استقبال از نيروهاي سازمان ملل كه از لحاظ تعداد، تجهيزات، اختيارات و بعد عمليات تقويت شده و قرار دادن درخواست عقب‌نشنيي فوري نيروهاي اسراييلي از جنوب لبنان در اين طرح و تعيين اقدامي براي زودتر انجام شدن اين عقب‌نشيني و يادداشت برداري از پيشنهادات ارايه شده از طرح هفت بندي دولت لبنان با توجه به منطقه‌ي مزارع شبعا و استقبال از تصميم متفق دولت لبنان در 7 اوت سال 2006 براي استقرار 15 هزار نيروي مسلح لبنان در جنوب اين كشور هم‌زمان با عقب‌نشيني ارتش اسراييل به پشت خطوط آبي و درخواست همكاري نيروهاي ويژه‌ي UNIFIL به منظور تسهيل ورود نيروهاي مسلح لبنان به اين منطقه و تاكيد بر نيت‌شان براي تقويت نيروهاي مسلح لبنان با تجهيزاتي كه براي توانمندي‌سازي آن‌ها در عمل به وظايفشان ضروري است و اطلاع از مسووليت‌هاي آن‌ها براي كمك به تضمين آتش‌بسي دايمي و راه حلي بلندمدت براي اين مناقشات و تعيين اين امر كه اين اوضاع در لبنان تهديدي را براي امنيت و صلح بين‌المللي ايجاد مي‌كند، موارد زير را خواستار است: 1- توقف فوري خشونت‌ها به ويژه توقف فوري تمام حملات حزب‌الله لبنان و توقف فوري تمام عمليات‌هاي هجومي ارتش اسراييل؛ 2- با توقف كامل خشونت‌ها از دولت لبنان و UNIFIL خواسته مي‌شود تا نيروهايشان را در منطقه‌ي جنوب لبنان مستقر و از دولت اسراييل نيز خواسته مي‌شود تا همزمان با آغاز اين استقرار تمامي نيروهايش را از جنوب لبنان خارج كند؛ 3- شوراي امنيت بر اهميت كنترل دولت لبنان بر تمامي اراضي لبنان مطابق با مفاد قطعنامه‌ي (2004) 1559 و قطعنامه‌ي (2006) 1680 و مفاد مرتبط با توافقنامه‌ي طائف براي حاكميت كامل لبنان مبني بر اينكه هيچ سلاحي بدون توافق دولت لبنان و هيچ قدرتي به غير از دولت لبنان وجود نخواهد داشت، تاكيد مي‌كند؛ 4- شوراي امنيت بر حمايت قوي شوراي امنيت براي احترام كامل به خط آبي تاكيد دارد؛ 5- شوراي امنيت بر حمايت قوي از تماميت ارضي، حاكميت و استقلال سياسي لبنان در چارچوب مرزهاي بين‌المللي سازماندهي شده‌ي آن‌ها همان طور كه در توافقنامه‌ي آتش‌بس لبنان و اسراييل در 23 مارس سال 1949 آورده شده است، تاكيد دارد؛ 6- شوراي امنيت از جامعه‌ي بين‌المللي براي اتخاذ اقدامات فوري براي ارايه‌ي كمك انساني و مالي به مردم لبنان از جمله تسهيل در بازگشت امن آوارگان تحت كنترل دولت لبنان، بازگشايي فرودگاه‌ها، بنادر و درخواست براي بررسي كمك بيشتر در آينده به منظور مشاركت در بازسازي و توسعه‌ي لبنان درخواست مي‌كند؛ 7- شوراي امنيت بر اين نكته تاكيد مي‌كند كه تمام طرف‌ها مسوول تضمين اين امر هستند كه هيچ اقدامي مغاير با بند يك كه ممكن است بر يافتن راه‌حلي پايدار و دسترسي انساني به مناطق پر جمعيت غير نظامي از جمله عبور كاروان‌هاي بشردوستانه يا بازگشت امن و داوطلبانه‌ي آوارگان تاثير بگذارد، انجام ندهند و از تمام طرف‌ها براي قبول اين مسووليت و همكاري با شوراي امنيت درخواست مي‌كند؛ 8- شوراي امنيت از لبنان و اسراييل مي‌خواهد تا از آتش‌بس دايمي و راه‌حل پايدار براساس اصول و موارد زير حمايت كنند: - احترام كامل دو طرف به خط آبي؛ - تدابير امنيتي به منظور جلوگيري از آغاز مجدد خشونت‌ها از جمله ايجاد يك منطقه‌ي عاري از پرسنل مسلح و سلاح به غير از سلاح‌هاي دولت لبنان و UNIFIL ميان خط آبي و رود ليطاني؛ - اجراي كامل مفاد مرتبط با توافقنامه‌ي طائف و قطعنامه‌ي (2004) 1559 ، (2006) 1680 كه خلع سلاح تمام گروه‌هاي مسلح در لبنان را خواسته است و سپس پيگيري تصميم 27 ژوئيه سال 2006 كابينه‌ي لبنان مبني بر اينكه هيچ سلاح يا قدرتي در لبنان به غير از كشور و دولت لبنان وجود نخواهد داشت؛ - هيچ نيروي خارجي در لبنان بدون موافقت دولت لبنان وجود نخواهد داشت؛ - فروش يا عرضه‌ي سلاح يا موارد مرتبط نظامي به لبنان تنها با صدور مجوز از دولت لبنان خواهد بود؛ - ارايه‌ي تمامي نقشه‌هاي باقي مانده از زمين‌هاي مين‌گذاري شده در لبنان به سازمان ملل كه تاكنون در تصرف اسراييل بوده است. 9- شوراي امنيت از دبيركل سازمان ملل براي حمايت از تلاش‌ها براي تضمين هر چه سريع‌تر توافق احتمالي دولت اسراييل و لبنان با مفاد راه‌حل بلند مدت و ابراز تمايل براي مشاركت فعال در اين امر دعوت به عمل مي‌آورد؛ 10- شوراي امنيت از دبيركل سازمان ملل براي همكاري با نقش آفرينان بين‌المللي و طرف‌هاي مرتبط به منظور اجراي مفاد مرتبط با توافقنامه‌ي طائف و قطعنامه‌ي (2004) 1559 و (2006) 1680 از جمله خلع سلاح و تعيين مرزهاي بين‌المللي لبنان به ويژه در مناطقي كه اين مرز مورد مشاجره است يا ابهاماتي در آن وجود دارد از جمله منطقه‌ي مزارع شبعا و همچنين ارايه‌ي پيشنهاداتي در اين خصوص به شوراي امنيت ظرف 30 روز، درخواست مي‌شود؛ 11- شوراي امنيت به منظور تقويت نيروهاي موقت سازمان ملل در لبنان (UNIFIL) از لحاظ تعداد تجهيزات، اختيارات و بعد عمليات و افزايش آن‌ها به حداكثر 15 هزار نيرو تصميماتي اتخاذ مي‌كند. اين نيروها براساس قطعنامه‌هاي 425 و 426 (1978) بر اساس موارد ذيل عمل مي‌كنند: الف- نظارت بر توقف خشونت‌ها؛ ب- حمايت از نيروهاي مسلح لبنان همزمان با استقرار آن‌ها در جنوب از جمله در طول خط آبي و عقب‌نشيني نيروهاي ارتش اسراييل از لبنان؛ ج- هماهنگ‌سازي فعاليت‌هاي مرتبط با بند 2 پاراگراف 11 با دولت لبنان و اسراييل؛ د- افزايش كمك‌ها به منظور تضمين دسترسي انساني به مناطق پر جمعيت غير نظامي و بازگشت امن و داوطلبانه‌ي آواره‌ها؛ ه- كمك به نيروهاي مسلح لبنان در انجام اقداماتي در جهت ايجاد منطقه‌اي كه در بند 8 به آن اشاره شد؛ و- كمك به دولت لبنان در صورت درخواست آن‌ها براي اجراي بند 14. 12 – شوراي امنيت از درخواست دولت لبنان براي استقرار نيروي بين‌المللي به منظور كمك به اين كشور در بدست گيري كنترل تمامي اين كشور و اجازه به UNIFIL براي انجام اقدامات ضروري در مناطق استقرار نيروهايش به منظور تضمين اين امر كه از منطقه‌ي عملياتي‌اش براي فعاليت‌هاي خشونت‌آميز استفاده نمي‌شود و مقاومت در برابر تلاش‌ها براي جلوگيري از عدم انجام وظايف آ‌ن‌ها كه از سوي شوراي امنيت تعيين شده و تضمين امنيت تردد آزاد پرسنل سازمان ملل و كارگران امدادرسان بدون تحت تاثير قرار دادن مسووليت‌هاي دولت لبنان در حفاظت از غير نظاميان در برابر تهديدهاي قريب‌الوقوع و خشونت‌هاي فيزيكي حمايت مي‌كند؛ 13 – شوراي امنيت از دبيركل سازمان ملل براي اتخاذ طرح‌هايي به منظور تضمين توانمندي UNIFIL براي انجام فعاليت‌هايي كه در اين قطعنامه پيش‌بيني شده است، درخواست مي‌شود و از كشورهاي عضو نيز خواسته مي‌شود تا مشاركت مناسب در UNIFIL را بررسي و به درخواست مشاركت و كمك به اين نيروها به طرز مثبتي پاسخ داده و همچنين از كساني كه در گذشته در UNIFIL مشاركت داشته‌اند، قدرداني قوي مي‌شود؛ 14- شوراي امنيت از دولت لبنان براي تامين مرزهايش و ديگر ورودي‌هاي اين كشور به منظور جلوگيري از ورود سلاح يا موارد مرتبط به لبنان بدون اجازه‌ي اين كشور درخواست مي‌شود و هم‌چنين از UNIFIL نيز براي همكاري با دولت لبنان در صورت لزوم همان طور كه در بند 11 آمده، درخواست مي‌شود. 15- شوراي امنيت از تمام كشورها مي‌خواهد اقدامات ضروري را به منظور جلوگيري از اقداماتي كه در زير به آنها اشاره شده از سوي اتباع‌شان يا اراضي‌شان يا استفاده از كشتي‌ها يا هواپيماهايشان به انجام رسانند: الف) فروش يا عرضه‌ي سلاح يا تجهيزات نظامي از جمله سلاح و مهمات خودروهاي نظامي و تجهيزات، تجهيزات شبه نظامي و قطعات يدكي به هر فرد يا هويتي در لبنان؛ ب) ارايه‌ي هرگونه آموزش فني يا كمك‌هاي مرتبط با ساخت و استفاده‌ي موارد ذكر شده در بخش الف به هر فرد يا هويتي در لبنان؛ اين ممنوعيت‌ها شامل دولت لبنان يا UNIFIL نمي‌شود. 16- شوراي امنيت درباره‌ي تمديد ماموريت UNIFIL تا 31 اوت سال 2007 و بررسي افزايش ماموريت آن‌ها و ديگر اقدامات براي كمك به اجراي آتش‌بس دايمي و راه‌حل پايدار در قطعنامه‌ي بعدي تصميم‌گيري مي‌كند؛ 17- شوراي امنيت از دبيركل سازمان ملل براي گزارش نحوه‌ي اجراي اين قطعنامه شوراي امنيت ظرف يك هفته درخواست مي‌كند؛ 18- شوراي امنيت بر اهميت و لزوم دستيابي به صلحي پايدار، جامع و منصفانه در خاورميانه براساس تمام قطعنامه‌هاي مرتبط از جمله قطعنامه‌هاي 242 (22 نوامبر سال 1967)، 338 (22 اكتبر سال 1973) و 1515 (18 نوامبر سال 2003) تاكيد مي‌كند؛ 19 – شوراي امنيت تمام موارد فوق را پيگيري مي‌كند. انتهاي پيام