در چهارمين سالروز جشن ملي فنآوري هستهيي قرار است ضمن اعلام پيشرفتهاي تكنولوژي هستهيي، كارخانهي توليد قرص، ميله و مجتمع سوخت هستهيي اصفهان (FMP) بهرهبرداري شود.
به گزارش خبرنگار انرژي هستهيي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) دكتر محمود احمدينژاد، رييسجمهور از روند فعاليت سانتريفيوژهاي در حال كار و پيشرفت تكنولوژي هستهيي در تاسيسات غنيسازي نطنز بازديد كرده و پس از آن به مركز تكنولوژي هستهيي اصفهان رفته و كارخانه توليد قرص و ميله و مجتمع سوخت هستهيي (FMP) با حضور وي افتتاح و مورد بهرهبرداري قرار ميگيرد.
مراحل كار اين كارخانه، توليد مجتمعهاي سوخت طبق برنامه سازمان انرژي اتمي است و مراحل كار آن تا پايان سال 87 به نتيجه رسيده است و تا اوايل سال 88 (فروردين) اين كارخانه قابليت توليد مجتمع سوخت براي رآكتور 40 مگاواتي اراك را دارد. همچنين امكان تغيير مسير به سمت توليد سوخت براي نيروگاه اتمي بوشهر و رآكتور 360 مگاواتي دارخوين نيز در اين كارخانه وجود دارد.
به گزارش ايسنا، رييس سازمان انرژي اتمي در جشن هستهيي سال گذشته از طرح توليد UO2 به منظور تهيهي قرصهاي سوخت به منظور تهيه سوخت رآكتور تحقيقاتي اراك خبر داده بود.
آقازاده همچنين گفته بود كه نمونههايي از محصولات توليدي دو كارخانه توليد مجتمع سوخت هستهيي و توليد ميلههاي سوخت براي رآكتور تحقيقاتي اراك مراحل آزمايشي را طي ميكند.
رآكتور تحقيقاتي اراك حدود 150 مجتمع سوخت نياز دارد. ميلهها (غلاف) سوخت رآكتور تحقيقاتي اراك نيز در كارخانه ZPP توليد ميشود؛ اين كارخانه در سال 84 به مرحله بهرهبرداري رسيد.
كارخانهي توليد قرص، ميله و مجتمع سوخت هستهيي آخرين و حساسترين حلقه از چرخه توليد سوخت هستهيي است كه در كنار كارخانههاي UCF (فرآوري اورانيوم) و ZPP (توليد زيركونيوم) در مجموعه مركز تكنولوژي اصفهان قرار دارد. كار طراحي اين كارخانه از اواخر سال 1379 در دولت اصلاحات شروع شده است. به دليل نبود دانش فني و همكاري نكردن كشورهاي صاحب تكنولوژي احداث چنين كارخانهاي با مشكل مواجه شد. با تشكيل گروههاي متشكل از فارغالتحصيلان دانشگاههاي ممتاز كشور در كنار نيروهاي متخصص سوخت هستهي به همراه تعريف چندين زيرپروژه تحقيقاتي براي طراحي و ساخت اين كارخانه اين كار آغاز شد. وظيفه اصلي اين كارخانه، توليد قرص دياكسيد اورانيوم به دو صورت طبيعي و غني شده با غناي حداكثر 5 درصد و در نهايت توليد ميله و ساخت مجتمع سوخت جهت استفاده در نيروگاههاي هستهيي و رآكتورهاي تحقيقاتي كشور است. در حال حاضر شركت سوخت اتمي رآكتورهاي ايران ساخت اين كارخانه را براي توليد دو نوع مجتمع سوخت IR-40 و WWER-1000 در دستور كار خود دارد و مراحل كار به طور آزمايشي براي توليد مجتمع سوخت رآكتور 40 مگاواتي اراك انجام شده است.
عمده فعاليت اين كارخانه براي ساخت محصول نهايي عبارت است از: آماده سازي پودر دياكسيد اورانيوم، توليد قرصهاي دياكسيد اورانيوم، مونتاژ ميلههاي سوخت و ساخت مجتمع سوخت. از آنجايي كه اين مجتمع سوخت بايد در رآكتور تحت شرايط بسيار سختي از نظر درجه حرارت، فشار و تابش نوترون قرار گيرد و براي مدت طولاني بدون نقص فني اين شرايط را تحمل كند، از اين رو فنآوري ساخت قرص، ميله و مجتمع سوخت بسيار دقيق و پيچيده بوده و به اين منظور كنترلكيفيهاي بسيار متعدد و سختگيرانهاي در فرآيند ساخت سوخت به كار گرفته ميشود. ظرفيت توليدي اين كارخانه 40 تن سوخت در سال (30 تن سوخت دياكسيد اورانيوم غني شده با غناي حداكثر 5 درصد براي سوخت ساليانه يك واحد نيروگاه 1000 مگاواتي بوشهر و 10 تن سوخت دياكسيد اورانيوم طبيعي براي سوخت ساليانه نيروگاه آب سنگين 40 مگاواتي اراك) است. البته ظرفيت اين كارخانه را ميتوان با در نظر گرفتن تمهيداتي تا 140 تن در سال افزايش داد.
به گزارش ايسنا، براي چهارمين سال متوالي يك بار ديگر در روز 20 فروردين و در سالروز دستيابي ايران به UF6 غنيشده (هگزارفلورايد اورانيوم) توسط متخصصان و دانشمندان كشورمان، مردم ايران اين روز را به خاطر تلاش گرانقدر فرزندانشان گرامي ميدارند. تلاشي كه بيشك نسلهاي كنوني و آينده قدردان آن بوده و خواهند بود. اين در حالي است كه بيش از شش سال است فشارهاي سياسي، اقتصادي بينالمللي و تهديدهاي نظامي از سوي آمريكا و نيز قطعنامههاي شوراي امنيت با فشار آمريكا و همپيمانانش سعي دارد مردم، دانشمندان و متخصصان و مسوولان ايران را از مسير خود منحرف سازد، اما در چارچوب سياست كلي هستهيي كشور بر حفظ اين دستاورد مهم و ملي تاكيد شده است. با اين وجود در چارچوب اين سياست كلي، مساله هستهيي با فراز و نشيبهاي سياسي و بينالمللياش كه شايد در 30 سال گذشته در عرصه ديپلماسي كشور كم سابقه بوده است و تاكتيكهايي كه از سوي مديريت هستهيي كشور در هر مقطع سياسي طراحي و به اجرا در آمد، هر روز كه به جلو پيش رفتيم، اين موضوع در ابعاد مختلفش با درايت و تدبيري خاص و منسجم به طور جدي دنبال شد و امروز پس از شش سال كه از اعلام رسمي برنامهي هستهيي ايران ميگذرد، داشتههاي ايران در عرصه فنآوري صلحآميز هستهيي در نقطهي غيرقابل بازگشت و رو به جلو قرار دارد. همچنين دستگاه ديپلماسي و تصميمگيري كشور از تجربيات مادي و معنوي و مديريتي ارزشمندي در زمينهي مذاكراتي و حقوقي در سطح بينالمللي برخوردار شده است كه بايد بيش از پيش متوجه اين سرمايهها بود.
همچنين خبرنگار ايسنا، اطلاع يافت قرار است فردا (20 فروردين) نسل جديدي از سانتريفيوژها (IR-4) به طور آزمايشي درپيلوت غنيسازي سوخت تاسيسات نطنز آزمايش و مورد بازديد رييسجمهور قرارگيرد. سازمان انرژي اتمي پس از نشست ماه مارس شوراي حكام در نامهاي به آژانس بينالمللي انرژي اتمي نصب و راهاندازي نسل جديد سانتريفيوژهاي IR-4 در پيلوت غنيسازي سوخت تاسيسات نطنز را اعلام كرده است.
سانتريفيوژهاي نسل جديد IR-2 و IR-3 سال گذشته با حضور دكتر احمدينژاد، رييس جمهور و رضا آقازاده، رييس سازمان انرژي اتمي در تاسيسات غنيسازي نطنز مورد بازديد قرار گرفت.
رييس سازمان انرژي اتمي كشور نيز در حاشيهي بازديد رسمي از مراحل كار سوختگذاري مجازي در رآكتور نيروگاه بوشهر در اسفندماه سال گذشته اعلام كرد: «6000 ماشين سانتريفيوژ در حال كار داريم كه از سال آينده (88) آنها را نيز افزايش ميدهيم.»
اين در حالي است كه محمد البرادعي، مديركل آژانس بينالمللي انرژي اتمي در گزارش اخيرش درباره ايران از كاهش قابل توجه روند گسترش نصب و راهاندازي سانتريفيوژها درنطنز صحبت ميكرد كه وي و رسانههاي غربي از آن به تصميمي سياسي از سوي ايران تعبير ميكردند.
آقازاده در اين خصوص گفت: «آژانس ميتواند به سياق خود فضاي دنيا را آرام يا متشنج كند، اما اينها تاثيري در فعاليتهاي صلحآميز هستهيي ايران در نطنز ندارد. شايد آژانس بخواهد فضا را آرام نشان دهد، اما ما كار خود را ميكنيم.»
رييس سازمان انرژي اتمي تاكيد كرد: «ما هيچ تغييري در برنامه نطنز چه در زمينه تعديل و چه سرعت بخشيدن به روند نصب ماشينها نداريم. برنامه نصب ماشينهاي سانتريفيوژ و بهرهبرداري از آنها تابع هيچ شرايط سياسي نيست، بلكه اين مساله كاملا تابع زمانبندي مدون و تصويب شده داخلي است.»
بر اساس گزارش ماه مارس محمد البرادعي درباره ايران به تزريق UF6 به واحد 3000 دستگاهي IR-1( واحد A24) و شش آبشار واحد A26 در كارخانه غنيسازي سوخت (FEP) ادامه داده است، 9 آبشار ديگر واحد A24 نصب شده است و تحت خلا قرار دارد. نصب سه آبشار باقي مانده آن واحد ادامه دارد، كار نصب در واحدهاي A25، A27 و A28 از جمله نصب لولهها و كابلها نيز ادامه دارد.
به گزارش ايسنا، به گفتهي مقامات ايراني زنجيرههاي 3000 تاي اول و دوم از همان نسل سانتريفيوژهاي P1 هستند.
رييسجمهور در 20 فروردين سال گذشته در جريان بازديد از كارخانه غنيسازي نطنز از آغاز رسمي نصب و راهاندازي 6000 سانتريفيوژ ديگر به جز 3000 سانتريفيوژي كه سال 85 مشغول به كار شده بود در چارچوب زمانبندي مشخص داخلي خبر داده بود.
آژانس بينالمللي انرژي اتمي راستيآزمايي كرده است كه از فوريه 2007 تا 17 نوامبر 2008 (زمان تهيهي گزارش ماه مارس البرداعي) به ميزان 9956 كيلوگرم UF6 به اين آبشارها تزريق شده است و در كل 839 كيلوگرم UF6 با غناي پايين توليد شده است. نتايج همچنين نشان داد كه سطح غنيسازي اين محصول UF6 با غناي كم كه مورد راستيآزمايي آژانس واقع شد، 49/3 درصد در اورانيوم 235 است. ايران ارزيابي كرده است كه بين 18 نوامبر 2008 و 31 ژانويه 2009 ، 171 كيلوگرم ديگر UF6 با غناي پايين را توليد كرده است. اين ماده هستهيي در FEP (از جمله تزريق، توليد) و نيز همه آبشارهاي نصب شده هم چنان تحت محدوديات و نظارت آژانس است.
در سال گذشته ايران علاوه بر گسترش سانتريفيوژهايش در نطنز در توافقي با روسيه سوختگذاري مجازي در نيروگاه اتمي بوشهر در روزهاي پاياني سال 87 را آغاز كرد كه اين كار در مراحل پاياني خود قرار دارد. همچنين مقامات ايراني از توافق با روسيه براي راهاندازي نهايي نيروگاه بوشهر در اواخر تابستان خبر دادهاند.
به گزارش ايسنا، اما در مذاكرات هستهيي ايران با كشورهاي 1+5 در سال گذشته هيچ پيشرفت خاصي به دست نيامد و صرفا طرفين به رد و بدل كردن سوالات و مواضعشان در چارچوب نامه و بستههاي پيشنهادي بسنده كردند، اين در حالي بود كه 1+5 تحتالشعاع انتخابات رياستجمهوري آمريكا بودند و از آنجايي كه بدون آمريكا نميتوانستند به تصميم جديدي برسند، از اين رو روند مذاكرات را به نحوي مسكوت گذاشتند. با اين حال خاوير سولانا رييس سياست خارجي اتحاديه اروپا در سفري كه خردادماه سال گذشته به ايران داشت، همچنان به صراحت از ايران خواست تا "غنيسازي نكند." سولانا، گفت: «بايد بگويم اگر فعاليتهاي غني سازي ايران تعليق شود، مذاكرات انجام ميشود و ما متقابلا در نيويورك روند را تعليق ميكنيم.»
در اين سو، ايران در موضع دريافت پاسخ از 1+5 به كار خود در ادامه دادن به گسترش برنامهي هستهيياش پرداخته و به طور كلي در چارچوب سياست خارجياش در قبال تحولاتي ازجمله رويكار آمدن باراك اوباما و مساله هستهيي، ضمن در پيشگرفتن نوعي از سياست سكوت و انتظار، در عين حال تاكيد كرده است كه شعار تغيير اوباما بايد در عمل خود را نشان دهد.
انتهاي پيام