باراك اوباما در مسير پرواز از واشنگتن به فونيكس، طي يك مصاحبه 30 دقيقه‌يي با هفته نامه نيوزويك درباره‌ي افغانستان، ايران، رژيم صهيونيستي، پاكستان و ديك چني صحبت كرد. به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، متن مصاحبه‌ي باراك اوباما رييس جمهور آمريكا، با هفته نامه‌ نيوزويك به شرح زير است: نيوزويك: مساله‌اي كه مطرح است اين است كه شما تاكنون چه چيز‌هايي ياد گرفته‌ايد؟ سخت‌ترين كاري كه مجبور به انجام آن بوديد چه بوده است؟ اوباما: دستور اعزام 17 هزار سرباز بيشتر به افغانستان. در چنين تصميمي بايد جديت داشته باشيد، زيرا شما بايد انتظار آسيب ديدن برخي از اين مردان و زنان جوان را در صحنه جنگ داشته باشيد و بايد مطمئن باشيد كه به طور كامل در مورد تمام زواياي موضوع تامل كرده و بهترين استراتژي ممكن را طرح‌ريزي كرده‌ايد. اما با توجه به اينكه در شرايطي نظير افغانستان اوضاع به طور غير عادي سخت بوده و هيچ تضميني وجود ندارد، اين تصميم بسيار پيچيده و دشوار مي‌شود. نيوزويك: آيا اين مسايل مي‌تواند به شما كمك كند كه يك رييس جمهور جنگ باشيد؟ اوباما: بسيار خوب، فكر مي‌كنم به طور حتم كمك مي‌كند مسايل استراتژيك موجود بيشتري را بدانم. فكر مي‌كنم دانستن تاكتيك‌هاي موجود مهم‌تر است، زيرا فرماندهان فوق‌العاده و مشاوران خوب زيادي هستند كه من به آنها اعتماد زيادي‌ دارم، اما تصميم‌گيري با رييس جمهور است آيا تلاش ارتش در اين شرايط با اهداف ملي - امنيتي بيشتر آمريكا سازگار است؟ براي مثال در افغانستان شما نمي‌توانيد اين كار را بدون دانستن نحوه‌ي ارتباط آن با پاكستان، ماهيت شبه نظاميان در آنجا و تاريخ اشغالگري شوروي سابق در آنجا انجام دهيد. بنابراين فكر مي‌كنم داشتن يك سري شرايط و زمينه‌ها حياتي است. به نظرم موضوع ديگري كه حايز اهميت است صرف چند سال وقت روي مبارزات سياسي و سپس تجربه‌ي چند سال سناتوري، ديدار با مردان و زنان جواني كه به عنوان سرباز خدمت كرده‌اند و خانواده‌هاي آنها و خانواده‌هاي سربازاني كه هرگز به كشور بازنگشتند و دانستن تاواني است كه به اعزام اين سربازان پرداخت مي‌شود. نيوزويك: مي‌توانيد بگوييد شما چطور به تصميم براي افزايش نيرو در افغانستان رسيديد؟ اوباما: فكر مي‌كنم نقطه‌ي شروع تشخيص اين بود كه روند موجود كارايي نداشت، طالبان پيشرفت‌هايي داشت، محبوبيت ما در افغانستان در حال كاهش بود، ثبات منطقه‌ي مرزي افغانستان و پاكستان به همين ترتيب در حال كاهش بود. اين‌ها نقطه‌ي شروع اين تصميم بودند. ما سپس يك بازبيني استراتژيك انجام داديم كه تمام ابعاد دولت ما از قبيل بخش‌هاي دفاعي و امور خارجي عمليات‌هاي بازبيني تمام شد. من به همراه مقامات در يك اتاق نشستيم و درباره‌ي آنها مذاكره كرديم و درباره‌ي جنبه‌هاي مختلف بحث و گزينه‌هاي بسياري را در زمينه‌ نحوه پيشرفت بررسي كرديم و نهايتا زمانيكه احساس كردم تمام رويكرد‌هاي ممكن مطرح و تمام سوالات پاسخ داده شده و يا بدون پاسخ هستند، در آن زمان بايد تصميم مي‌گرفتم و اين كار را كردم. نيوزويك: آيا تصميم تغيير در فرماندهي نيروهاي مستقر در افغانستان (بركناري ژنرال ديويد مك كرنان به عنوان فرمانده نيروهاي مستقر در افغانستان) بخشي از واكنش به حقايق موجود بود؟ اوباما: فكر مي‌كنم اين تغيير بازتاب يك تشخيص جامع‌تر بود؛ مبني بر اينكه ما بايد از يكسري نيروهاي تازه براي اين مشكل استفاده كنيم. ژنرال مك كرنان كار برجسته‌اي انجام داد. وي يك فرمانده نظامي برجسته بود و به شكل فوق‌العاده به كشورش خدمت كرد؛ ولي من وظيفه دارم كه مطمئن شوم ما بهترين فرصت ممكن براي موفقيت را در اختيار داريم و در اين خصوص توصيه‌ي قاطعانه‌اي از سوي وزير دفاع و رييس ستاد مشترك وجود داشت كه اين تيم كه ما در حال انتصاب آن هستيم براي موفقيت به بهترين شكل تجهيز شده است. نيوزويك: اگر اين تعداد سرباز پيشرفت در نظر شما را حاصل نكند،‌ آيا شما سرباز بيشتري به افغانستان مي‌فرستيد؟ اوباما: فكر مي‌كنم هنوز زود است كه درباره‌ي سربازان بيشتر حرف بزنيم. نظر من اينست كه ما صرفا با افزايش سربازان در افغانستان پيروز نخواهيم شد. شوروي سابق اين كار را امتحان كرد و براي آنها كارايي نداشت. انگليس اين كار را امتحان كرده و مجددا كارآمد نبود. ما بايد اقدامات ارتش خود را در قالب يك تلاش گسترده‌تر براي برقراري ثبات در اين كشور، برگزاري انتخابات ملي و بازكردن فضا براي توسعه حياتي انجام دهيم تا يك دولت منتخب دموكراتيك آزاد، از طالبان مشروع‌تر تلقي شود. كمك ارتش در دستيابي به اين هدف سرنوشت ساز است ولي به خودي خود عنصر كافي نيست. نيوزويك: در مورد پاكستان، آيا مي‌خواهيد در صورت بي‌ثبات‌تر شدن اين كشور، سربازان آمريكايي امنيت تسليحات هسته‌يي پاكستان را تامين كنند؟ اوباما: نمي‌خواهم در مورد پاكستان وارد فرضيه سازي شوم، جز اين كه بگويم كه ما نسبت به امن بودن زرادخانه‌ي هسته‌يي پاكستان مطمئن هستيم و اينكه ارتش پاكستان براي جلوگيري از افتادن اين زرادخانه به دست افراطيون مجهز است. به عنوان فرمانده كل قوا من بايد تمام گزينه‌ها را بررسي كنم، ولي فكر مي‌كنم كه بايد به حاكميت پاكستان احترام گذاشت. ما سعي داريم آنها را به عنوان يك شريك، قوي كنيم و يكي از مسايل اميد بخش كه طي چند هفته گذشته شاهد آن بوديم يك تغيير آشكار در موضع‌ ارتش پاكستان است؛ مبني بر اينكه تهديد افراطيون جدي‌تر و فوري‌تر از تهديد سنتي هند است. نيوزويك: واكنش شما به انتقادات اخير ديك چني، معاون رييس جمهور سابق چيست؟ اوباما: شما مي‌دانيد كه ديك چني ديد قوي درباره‌ي امنيت ملي دارد. با وجود اينكه اين مساله در سال‌هاي اول دولت جورج بوش آزمايش شد، ولي فكر مي‌كنم به اتخاذ يك سري تصميمات بسيار بد منتهي شد. فكر مي‌كنم نكته جالب توجه اينجاست كه در برخي مسايل ديك چني حقيقتا در اين بحث‌ها در داخل دولت بوش بازنده بوده است. ممكن است وي در ابتدا در برابر كالين پاول (وزير امور خارجه اسبق آمريكا) و يا كاندوليزا رايس پيروز بوده باشد ولي فكر مي‌كنم در دو يا سه سال آخر دوره‌ي تصدي بوش جمهوري خواهان و مقامات دولت بوش به اين تشخيص رسيدند كه اين روش‌هاي بازجويي سخت گيرانه غير سازنده است و اينكه موضع هرگز صحبت نكردن با دشمن، اقدامات يك جانبه و برقراري امنيت ملي بر اساس استفاده از قدرت، سازنده نيست. بنابراين برايم جالب است كه مي‌بينم ديك چني اين قدر وقت را صرف دفاع از خود و هشت سال گذشته مي‌كند. فكر مي‌كنم بسياري از اين بحث‌ها حتي قبل از روي كار آمدن ما حل شده بودند. نيوزويك: درخصوص موضوع تروريسم، همانطور كه مي‌دانيد وزير كشور اتريش گفته كه اگر زندانيان ديگر خطرناك نيستند، چرا در آمريكا نمانند. اوباما: بسيار خوب ببينيد، اين يك مثال براي يك مشكل دشوار است و من قبلا زمان اداي سوگند به اين موضوع اذعان كردم. در برخي موارد، بعضي از اين افراد نبايد زنداني مي‌شدند، ولي پس از گذراندن شش سال در زندان، احتمال دارد كه نظر دوستانه‌اي نسبت به آمريكا نداشته باشند. شما با عده‌اي مواجه هستيد كه شخصا بايد بازداشت و فورا محاكمه مي‌شدند ولي در برخي موارد به خاطر نحوه به دست آمدن مدارك، اينگونه نشده است. اين براي ما بسيار دشوار است كه آنها را در دادگاه‌هاي "ماده III" تحت پيگرد قرار دهيم. بنابراين اين وضعيت افتضاحي است كه ما مي‌خواهيم آنرا درست كنيم. نيوزويك: نخست وزير نتانياهو اين هفته به واشنگتن مي‌آيد. انتظار داريد با وي درباره‌ي احتمال اقدام اسراييل عليه ايران چگونه صحبت كنيد؟ برخي گفته‌اند كه اقدام نظامي آمريكا را نيز نبايد ناديده گرفت. اوباما: من زماني كه بحث امنيت آمريكا مطرح باشد، هيچ گزينه‌اي را كنار نمي‌گذارم. آنچه كه من گفته‌ام اين است كه ما مي‌خواهيم يك فرصت به ايران بدهيم كه خود را با اصول و مقررات بين‌المللي همسو كند. فكر مي‌كنم اين امر در نهايت براي مردم ايران بهتر خواهد بود. فكر مي‌كنم جمهوري اسلامي ايران اين توان را دارد كه شخصيت اسلامي‌اش را حفظ كند و در عين حال يك عضو خوب جامعه بين‌المللي باشد نه يك تهديد براي همسايگانش. ما قصد داريم با آنها ارتباط برقرار كنيم و الگوي 30 ساله‌اي را كه هيچ‌ نتيجه‌اي در منطقه نداشته، تغيير دهيم. حال، آيا اين رويكرد كارايي دارد؟ ما نمي‌دانيم و به شما اطمينان مي‌دهم كه در مورد سختي‌هاي چنين فرايندي بي‌تجربه نيستم. اگر اين فرايند كارآمد نباشد، اين حقيقت كه ما سعي خود را كرده‌ايم جايگاه ما را در جامعه بين‌المللي تقويت خواهد كرد و ايران منزوي خواهد شد! نيوزويك: آيا شما انتظار داريد كه اسراييلي‌ها به عنوان يك متحد از اين روند پيروي كنند و اقدام يك جانبه‌اي انجام ندهند؟ اوباما: نه ببينيد. من به خوبي مي‌دانم كه اسراييل، ايران را يك تهديد مي‌داند. بنابراين محاسبه‌ي هزينه‌ها و مزايا از سوي اسراييل شديدتر خواهد شد. آنها حق دارند و من فكر نمي‌كنم در جايگاهي باشم كه تعيين كنم نيازهاي امنيتي اسراييل چه هستند. من به عنوان يك متحد مي‌توانم با اسراييل بحث و تبادل نظر كنم و به آنها بگويم كه بايد به رويكردي كه ما اتخاذ كرده‌ايم فرصت داده شود و اين رويكرد نه تنها براي آمريكا بلكه براي اسراييل امنيت به همراه دارد و نسبت به راهكارهاي ديگر برتر است. نيوزويك: به عنوان آخرين سوال آيا شما هيچ شبكه خبري را تماشا مي‌كنيد؟‌ اوباما: من هيچ شبكه خبري را تماشا نمي‌كنم. تنها تلويزيوني كه من اين روزها نگاه مي‌كنم شبكه‌هاي ورزشي هستند. انتهاي پيام