وزير امور اقتصادي و دارايي طي روزهاي اخير چند بار درباره موضوع تورم‌زا بودن افزايش سالانه حقوق كارمندان و كارگران اظهار نظر كرده‌ است. شمس‌الدين حسيني در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) گفته بود: بايد به جاي اينكه به سراغ افزايش دستمزدها برويم، به سراغ توسعه نظام تامين اجتماعي برويم كه در قانون هدفمند كردن يارانه‌ها هم پيش بيني شده است. بايد حمايت‌هاي هدفمند را جايگزين دستكاري نرخ ها كنيم كه اين روش قطعا موفقيت آميزتر خواهد بود. او با تازگي در جمع خبرنگاران توضيحات بيشتري در اين باره ارائه كرد. متن اظهارات وزير اقتصاد در پي مي‌آيد: "من نگفتم عامل اصلي تورم، دستمزد است. مدل‌هاي تبيين تورم را هم كه من ننوشته‌ام. كساني نوشته‌اند كه در اقتصاد جايزه نوبل برده‌اند و كتاب‌هايشان مرجع است. برخي مدل‌هاي تورم را از طرف تقاضا تبيين مي‌كنند. طبيعي است در اين مدل‌ها جايگاه متغيرهايي مانند حجم نقدينگي بسيار بيشتر پررنگ شده، اما مدل‌هايي هم تورم را از طرف هزينه بررسي مي‌كنند. ما يك موقع موضوع هدفمند كردن يارانه‌ها را مطرح مي‌كرديم و مي‌گفتيم اين اصلاح در اقتصاد ايران لازم است، ولو اينكه مقداري آثار تورمي داشته باشد، ولي توجه كنيد كه با جايگزيني عوامل توليد اين اعداد 60 و 70 درصد [كه درباره تورم ناشي از هدفمندسازي اعلام مي‌شود] واقعي نيست. آن موقع بخشي از منتقدان مي‌گفتند نه! حالا كه ما مي گوييم عوامل هزينه‌اي تورم هم مهم است، همان‌ها مي‌گويند يعني بقيه عوامل مهم نيست؟! به نظر من بايد كمي استفاده كنيم از اين ظرفيت‌ها براي بهبود سياستگذاري. وقتي مي‌خواهيم اثر يك متغير را بر متغير ديگر بررسي كنيم، آن را در يك مدل منطقي و تجربي انجام بدهيم. اين يك واقعيت است كه وقتي دستمزد افزايش مي‌يابد، به ويژه در شرايط اقتصاد ايران كه بنا به دلايلي چون مقررات، جايگزيني عوامل توليد در اين بخش به سهولت صورت نمي‌گيرد، فشار تورمي وجود دارد. البته اين بدان معنا نيست كه ما وضعيت معيشت كاركنان را درك نكرده‌ايم، بلكه آنچه مي‌گوييم اين است كه عوض اين كه ما در دوره‌هاي تسلسل افزايش هزينه و قيمت بيفتيم، به سمت شكستن اين دوره‌ها برويم. سياست پولي در مديريت و مهار تورم بسيار مهم است. سياست‌هاي مالي هم بسيار مهم است. تخصيص منابع و عوامل هزينه هم مهم است. من مي پرسم بهره وري در كاهش هزينه مهم است يا خير؟ آيا ما راهكارهاي بهتري سراغ نداريم كه برويم به اين سمت كه هم معيشت كارگران را تامين كنيم و هم به سمت افزايش بهره وري برويم؟ آيا ما نبايد قبل از اين كه مجادله سياسي كنيم، تامل علمي كنيم؟ ما كميته سه جانبه‌اي داريم مركب از نماينده وزارت كار، نماينده كارگران و نماينده كارفرمايان. اين شورا تشكيل شده كه درباره همين واقعيت‌ها در آن بحث شود و بعد تصميم گيري شود. اين را به عنوان يك رويكرد مطرح مي‌كنم كه بايد برويم به اين سمت كه افزايش توان معيشتي و امنيت اجتماعي و اقتصادي نيروي كار را از مسيرهايي دنبال كنيم كه هزينه‌اش به دوش كارفرمايان نيفتد و قدرت رقابت كارفرما را كاهش ندهد." انتهاي پيام