در پي طرح موضوع ارزيابي برگزاري جشنواره‌هاي مختلف سينمايي،هوشنگ صدفي ـ منتقد و روزنامه‌نگار ـ مطلبي را تحت‌عنوان «جشنواره‌هاي سفارشي فيلم را تعطيل كنيد!» منتشر كرد. در اين يادداشت كه در اختيار بخش سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) قرار گرفته آمده است:«سال 89 رايابد بهار جشنواره‌هاي فيلم مستند و داستاني كوتاه ناميد، سالي كه راه‌اندازي وبرپايي جشنواره‌هاي مستند و داستاني متنوع مقاومت، تسنيم ، رشد ، حقيقت ، اعتياد ورسانه ، كيش و شهر توسط سازمان‌هاي دولتي و عمومي توانست خيل زيادي از فيلم سازان رادر حوزه‌هاي مختلف داستاني، مستند و انيميشن را به خود جذب كند. هرچند كه در برپايي اين نوع جشنواره‌هاي كوچك و بزرگ، دست اندركاران برپايي جشنواره با كمك برخي پيمانكاران فيلم‌سازي توانستند فيلم سفارشي مختلفي را براي اين جشنواره‌ها به كارگردانان جوان و يا صاحب‌نام سفارش دهند كه شايد از منظري اين نوع فيلم‌سازي ، اعتبار اين نوع جشنواره‌ها مورد پرسش قرار دهد. به رغم نگاه مثبت جهانگير كوثري ، تهيه كننده سينما ، برگزاري چند جشنواره‌ فيلم در شش ماه، براي يك جامعه 73 ميليوني واقعا كم باشد چرا كه هرچه فيلمساز، دست‌اندركار سينما، كارگردان در جشنواره فيلم درگير شوند به گونه‌اي درغني شدن فرهنگ‌جامعه كمك خواهد كرد. اما پرسش اين است كه آبا اين جشنواره‌ها براي ارتقاي دانش فني سينماگران و باروري فرهنگ جامعه برپا مي‌شود ؟ويا اينكه صرفا نوعي همايش براي حضور عده‌اي اندك در گردهمايي‌ها فرهنگي و هنري است؟ از سويي ديگر عده‌اي سينماگر هم با ساخت سفارشي فيلم‌ها براي اين جشنواره‌ها ، خوراك تبليغاتي لازم را فراهم مي‌كنند ،بدين ترتيب نوعي جشنواره غيررقابتي و بي هويت در حوزه‌اي فرهنگي شكل مي‌گيرد كه برپا كنندگان، فيلم سازان ، مدعوين و هيات‌هاي داوري و انتخاب آن نيزدر طول سال و تنوع جشنواره‌ها به نوعي تكراري و كليشه‌اي هستند. كافي است با جستجوي موضوع جشنواره‌ها به عناوين افراد درگير در حوزه‌هاي انتخاب و داوري نگاهي بياندازيد مطمئنا به اين نتيجه خواهد رسيد، علاوه برآن بخش اعظم فيلم‌هاي سفارشي نيز تابع زمان‌بندي خاصي در ارايه به دبيرخانه نيست، ارزيابي اخبار سال گذشته وسال جاري در رسانه‌هاي خبري نشان مي‌دهد به رغم اتمام مهلت ارسال آثار به جشنواره، دست اندركاران توليد فيلم‌هاي سفارشي با زمان‌بندي بازتري نسبت به توليد و ارسال آثارخود اقدام مي‌كنند كه ناخواسته داوري و قضاوت جشنواره ‌ها را مورد ترديد قرار مي‌دهد.» صدفي در ادامه نوشته است:«در طول برپايي اين جشنواره‌ها نيز انعكاس اخبار يك سويه و تبليغاتي از سوي برخي رسانه‌هاي تاثير گذار مانع از آن مي‌شود كه فيلم سازان مستقل و مخاطبان جشنواره‌هاي فرهنگي و هنري بتوانند قضاوت درستي در باره اهميت برپايي جشنواره‌هاي ملي داشته باشند. با وجود تاكيد مسئولان ارشد فرهنگي و كشوري مبني برواگذاري بخش‌هاي مختلف دولتي به نهادهاي غيردولتي و سازمان‌هاي فرهنگي خصوصي طبق اصل 44 قانون اساسي ، هم چنان حوزه برپايي جشنواره‌هاي مستند و داستاني در وزارت فرهنگ وارشاد اسلامي و بخش‌هاي دولتي ، در دست عده‌اي محدود از متوليان فرهنگي است كه بدون تغيير در روش و كاركرد هم چنان به برپايي جشنواره‌هاي فرهنگي و هنري مي‌پردازند حتي در مواردي نيز براي گرم كردن تنور جشنواره‌ها سوژه هاي سفارشي به فيلم سازان سفارش مي‌دهند به گونه‌اي كه برخي از افراد فيلم ساز طرف توجه، هم زمان 3 الي 5 فيلم را براساس سفارش پيمانكاران جشنواره توليد و به جشنواره عرضه مي‌كنند. هرچند نگارنده با اين نظر پوران درخشنده موافقم كه بودجه‌هاي چنين جشنواره‌هايي بايد صرف توليد فيلم شودچون ، تاثير بيشتري خواهد داشت ، با چنين وضعيتي اگر منصفانه قضاوت كنيم افرادي كه بدون سفارش جشنواره و صرفا براساس طرح مصوب مراكز فرهنگي و با سرمايه گذاري اندك بودجه خود توانسته‌اند فيلمي را بسازند و به اين جشنواره ها بفرستند مي توانند با سطح كيفي فيلم هاي سفارشي جشنواره رقابت كنند؟ بديهي است كه اين نوع انتقادات تنها متوجه جشنواره هاي فيلم كيش و شهر نيست، متاسفانه اين سنخ رفتارهاي غيرفرهنگي در برپايي جشنواره‌هاي ارزشي تسنيم و مقاومت نيز قابل رويت بود. بنابراين چگونه انتظار داريم كه اين نوع جشنواره هاي سفارشي فيلم بتوانند در جامعه رسالت فرهنگي داشته باشند ؟ البته انتظار اين است كه انجمن‌هاي صنفي فيلم سازي ازجمله انجمن مستندسازان و ساير حوزه‌هاي فيلم سازي به اين نوع رفتارهاي غير فرهنگي اعتراض كنند و يا اينكه در برپايي آنها مشاركت جدي داشته باشند تا فرهنگ اصيل و بكر فيلم سازي مستند و كوتاه دچار لطمه جدي نشود. در خاتمه پيشنهاد ميكنم بتوان براساس بضاعت موجود و نگاه‌هاي متنوع فيلم سازان جوان و بافرهنگ، جشنواره‌هاي اصيل و مستقلي را رقم زد كه در آن افراد فيلم ساز براساس توان محتوايي و تكنيكي متعلق به خود مورد ارزيابي قرار گيرند و از اين هياهوي فرهنگي به دور باشند. جشنواره‌اي با مشاركت فيلم سازان براي فيلم سازان مستقل. » انتهاي پيام