اهالي خانه تئاتر با برپايي دومين گردهمايي‌شان و امضاء متني 12 بندي خواستار احقاق حقوق از دست رفته‌شان شدند.

به گزارش خبرنگار بخش تئاتر خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، در گردهمايي كه روز گذشته ـ هفتم خرداد ماه در تالار اصلي مجموعه تئاتر شهر برگزار شد، اعضاء حاضر خانه تئاتر به نمايندگي از هنرمندان اين رشته متني 12 بندي را كه حاصل جمع آوري نظرات هنرمندان در نخستين گردهمايي اين تشكل است، امضا كردند.

در اين نشست كه با حضور حميد شاه‌آبادي ـ معاون هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي ـ و حسين مسافر آستانه ـ مدير اداره كل هنرهاي نمايشي ـ برپا شد، ايرج راد مديرعامل خانه تئاتر همراه با بهزاد فراهاني، محمد يعقوبي و حسين كياني ديگر اعضاي هيات مديره اين تشكل در خواست‌هاي هنرمندان را مطرح و موارد مندرج در ماده پيشنهادي خود را تشريح كردند.

در آغاز اين نشست بهزاد فراهاني گفت: تجمع ما براي تامين منافع از دست رفته است. ما امروز حول محورهاي شوراي عالي خانه تئاتر كه شكل گرفته، دور هم جمع شده‌ايم.

وي سپس با تشريح موارد مندرج در ماده 12 بندي پيشنهادي خانه تئاتر اضافه كرد: ما هنرمندان تئاتر خواستار احراز حقوق پايمال شده خود هستيم.

در همين رابطه محمد يعقوبي هم توضيح داد: متني كه امروز نوشته شده پيرو جلسه قبلي و حاصل آن هست، در اين نامه ما خواسته‌هاي خود را مطرح كرده‌ايم و فرض را بر اين مي‌گذاريم كه با پشتوانه اين نامه درخواست مكتوب ما به سرانجام برسد.

ايرج راد ـ مديرعامل خانه تئاتر ايران ـ نيز با اشاره به شرايط دشوار هنرمندان تئاتر متذكر شد: ما براي جلسه گذشته هم از آقايان شاه آبادي و مسافر دعوت كرده بوديم كه احتمالا به دليل گرفتاري‌هاي كاري نتوانستند شركت كنند.

وي تصريح كرد:همه كساني كه در عرصه تئاتر كار مي‌كنند، در تمام اين سال‌ها به ويژه بعد از انقلاب همواره با متانت، صبر، بزرگواري و انديشه تلاش كرده‌اند. زماني كه تئاتر پولي داشته ما كار كرده‌ايم اما نه براي پول و زماني هم كه پولي نبوده كار كرده‌ايم و حتي گيشه‌مان را دريافت نكرده‌ايم.

اين بازيگر تئاتر يادآور شد: فراموش نكنيم در فاصله سال هاي 57 تا 59 دور تئاتر شهر تا سه چهار دور تماشاگر براي خريد بليط مي‌ايستاد. هر چند آن سال‌ها هم پولي در كار نبود اما بچه‌ها اميدوار بودند و عاشقانه كار مي‌كردند همين بچه‌ها حتي دستشويي‌هاي اداره تئاتر را مي‌شستند. در اين ميان گاه مديراني دلسوز آمدند و با تئاتري‌ها همدلي كردند، اما متاسفانه با رفتن آنها دوباره با همان جريان‌هاي پرتلاطم روبرو شديم و صبوري پيشه كرديم.

بعد از اين همه مدت حق و حقوقمان را مي‌خواهيم. اين بچه‌ها انتظار احترام دارند كه گاهي نگه داشته نمي‌شود. ما انتظار پول نداريم اما حقمان را مي‌خواهيم. وقتي واژه هنر حذف مي شود احساس بيهودگي مي‌كنيم. ما جايگاه خود را مي خواهيم.

ايرج راد با تاكيد برضرورت تعريف تئاتر به عنوان يك شغل متذكر شد: زماني هنر به عنوان شغل شناخته مي‌شد، شغل ما در وزارت كار تعريف شده بود چرا امروز چنين نيست. وقتي شغلي نيست چگونه از امنيت شغلي بگوييم. كدام امنيت شغلي!

نايب رييس هيات مديره خانه تئاتر در عين حال خاطرنشان كرد: آنچه مي‌گوييم از روي دلسوزي است نه دشمني و ستيز. نمي‌خواهيم كسي را به عنوان مقصر اصلي قلمداد كنيم. ما خواهان حقوق حقه خود هستيم. مي‌خواهيم به كمك يكديگر وضعيت تئاتر را از شكل فعلي به سرانجام برسانيم.

محمد يعقوبي هم در ادامه صحبت هاي ايرج راد با اشاره به متني كه نوشته شده، گفت: مي‌توان اين موارد را به شكل پرسش مطرح كرد. آقاي شاه‌آبادي آيا شما موافقيد كه بايد قراردادهاي تيپ به عنوان يك سيستم وارد عمل شود. آيا شما موافقيد كه خانه تئاتر در مركز هنرهاي نمايشي با اشخاص حقوقي سرو كار داشته باشد نه اشخاص حقيقي؟!

بعد از طرح اين پرسش‌ها حسين مسافرآستانه خطاب به يعقوبي گفت: اين طرز سوال كردن شما غيرمنطقي است. هر يك از اين پرسش‌ها توضيحات بسياري دارد و با يك كلمه نمي‌توان آنها را پاسخ داد.

در پاسخ به مسافر، يعقوبي توضيح داد: سوالات من منطقي است. چرا كه مي‌توان بعد از هر پاسخ با بله يا خير توضيحاتي داد.

اين كارگردان ادامه داد: در مورد فروش گيشه اين بند به اين دليل مطرح شده كه شما گفته‌ايد فروش بخشي از قرارداد گروه باشد. بنابراين اگر فروش نمايشي زياد باشد آيا اضافه آن به عنوان پاداش به گروه تعلق مي‌گيرد؟!

يعقوبي با اشاره به بند ديگري مبني برقانونمند شدن سانسور اضافه كرد: براساس اصل 25 قانون اساسي سانسور منع شده است، اما از دهه 60 به اين سو اين بند مورد بي توجهي قرار گرفته و گاه پاي نهادهاي غير مرتبط به تئاتر باز شده است. ماجراي نمايش «هداگابلر» غيرقابل دفاع است، چرا كه هم جلوي اجراي نمايش گرفته شد و هم به دست كارگردان دستبند زدند.

وي در عين حال گفت: ما اين موارد را نوشته‌ايم اما باور نداريم كه همه موارد آن اجرا شود، اما تا وقتي اين ابهام‌ها در مورد سانسور و نهادهاي غيرمرتبط وجود دارد، همچنان شاهد ترس‌ها و ناامني‌هاي تئاتري‌ها و حتي شوراي نظارت خواهيم بود.

يعقوبي در پايان اين بخش از صحبت‌هايش تاكيد كرد: ما اينجا آمده‌ايم تا خواست‌هاي قانوني و حرفه‌اي خود را مطرح كنيم، ولي اجرايي كردن آن برعهده مسوولان است.

در ادامه حسين كياني ديگر هنرمند تئاتر اظهار اميدواري كرد: اين جلسه خروجي خوبي داشته باشد.

وي گفت: دور هم جمع شده‌ايم كه آيين گفت و گو را رعايت كنيم، طبيعتا هر دو طرف مشكلاتي دارند.

كياني با اشاره به گفت و گوهاي پيشين شاه آبادي اضافه كرد: در اين گفت‌وگوها ابهاماتي وجود دارد كه من مطرح مي‌كنم و اميدوارم ايشان آنرا رفع كنند.

كياني توضيح داد:ايشان در صحبت هايشان اشاره كرده‌اند حقوق حاكميتي وزارت ارشاد حقوقي نيست كه با تشكلات صنفي مانند خانه تئاتر قابل مشاركت باشد. اين مهمترين نقطه افتراق ماست. چرا كه قرار است اين قوانين برما اعمال شود، پس چگونه است كه ما حق تصميم گيري نداريم.

كياني با اشاره به بخش ديگري از صحبت شاه آبادي مبني بر حمايت مركز هنرهاي نمايشي از آثاري كه مطابق با نظرات اين مركز باشند يادآور شد: تئاتر هنر فرهيختگان است. اين منطق درستي نيست كه تنها از يك سري از كارها كه مطابق نظر مسوولان باشد حمايت شود.در سفره‌ي كوچك تئاتر بايد از هر نوع نمايشي در بيشترين حالت حمايت شود. در بخشي از اين بند با واژه ارزشمند روبرو مي‌شويم. آيا اين واژه به معناي تئاترهاي خاصي است كه تماشاگرشان را با اتوبوس مي‌آوريد، چرا اين واژه را معني نمي‌كنيد.

اين نمايش نامه نويس و كارگردان تئاتر عنوان كرد: تاثيرگذاري تئاتر در طول زمان است. آني نيست. اثري كه مذهبي است و روي صحنه آن نوحه مي‌خوانند تاثيرش آني است. اما اتفاقا اثرگذار نيست بلكه خلط تئاتر با يك مبحث ديگر است. بيان هنرمندانه آن است كه به طور مستقيم وارد مباحث نشويم. نبايد به اين گونه آثار ارزشمند گفت.

به گزارش ايسنا،در ادامه اين نشست حسين مسافرآستانه درباره عدم حضورش در نخستين گردهمايي خانه تئاتر كه روز دهم ارديبهشت ماه برگزار شد توضيح داد: دفعه پيش تهران نبودم. بايد بگويم بسياري از مسايل را نمي‌توان با يك پاسخ بله يا نه توضيح داد، بلكه بايد اين موارد توضيح داده شود. تنظيم اين ماده 12 گانه كار بسيار خوبي است. خيلي از اين بحث ها در جلسات خانه تئاتر مطرح شده كه به جمع بندي نرسيده‌ايم.

مدير مركز هنرهاي نمايشي در مورد تعريف تئاتر به عنوان يك شغل توضيح داد: نمي توان با يك پاسخ بله به اين پرسش پاسخ داد، زيرا اگر چنين پاسخي بدهم، مسووليت پيگيري‌اش با ماست در حال حاضر تئاتر شغل نيست اما توقعاتي كه از آن وجود دارد در حد شغل است. ما گاهي برحسب واقعيت موجود عمل مي كنيم و گاه دنبال ايده‌آل ها هستيم.

وي خاطرنشان كرد: بسياري از هنرمندان تئاتر پيش از اين صاحب شغل بودند كه طبق قانون اساسي، شغلشان ستاره دار شد و بعد از بازنشستگي آن شغل‌ها از گردونه خارج شدند. مي توان اين مساله را دوباره پيگيري كرد اما نيازمند همراهي مجلس هستيم.

مديراداره كل هنرهاي نمايشي درباره افزايش بودجه تئاتر تا سقف دو برابر هم گفت: حتي اگر بودجه 4 برابر هم افزايش پيدا كند، باز هم كم است زيرا ظرفيت تئاتر ما خيلي بيش از اين است. ما براساس واقعيت‌هاي موجود و افزايش سالانه برنامه‌ريزي كرده‌ايم، اما قطعا تا 4 برابر شدن بودجه تئاتر با اين افزايش موافقيم.

حسين مسافرآستانه درباره اجراي بي قيد و شرط قرارداد تيپ هم عنوان كرد: متوجه عنوان بي‌قيد و شرط نمي‌شوم يعني امكان دخل و تصرف وجود ندارد؟!

در پاسخ به او محمد يعقوبي گفت: در قرارداد تيپ كفي وجود دارد. تيپ كف دستمزد افراد است. ما مي خواهيم كه همين كف دستمزد را به فروش گيشه موكول نكنيم.

در همين باره مسافر گفت: شيوه نامه وحي منزل نيست. همانطور كه قرارداد تيپ چنين نيست. شيوه نامه براساس يك مطالعه كارشناسي شده ارايه شده كه نفع گروه‌ها را در بر دارد. كدام يك از گروه ها براساس شيوه‌نامه كف دستمزدشان را نگرفته‌اند. سال 89 زماني آيين نامه را مطرح كرديم كه اجراها انجام شده بود. تمام كارهايي كه بعد از اعلام آيين نامه قرارداد بستند، گروه‌هايي بودند كه اجرايشان تمام شده و فروش گيشه‌شان معلوم بود.هيچ يك از آنها كمتر از كف قرارداد تيپ دريافت نكرده‌اند.

در پاسخ به اين سوال بهزاد فراهاني خطاب به مسافرآستانه گفت: شيوه نامه حمايت كه از سوي معاونت هنري مطرح شده يا براي راهبردي شدن تئاتر تدوين شده يا براي اين كه آقاي مسافر بگويد من هم مي‌توانم.

فراهاني اضافه كرد: اگر تاثير اين شيوه نامه در جامعه تئاتري مثبت نبوده چرا بايد ادامه پيدا كند. ما مي‌خواهيم آنرا به شور بگذاريم. قرارداد تيپ وحي منزل نيست اما خواست جمعي تئاتر است و بين خانه تئاتر و مركز هنرهاي نمايشي مورد توافق قرار گرفته است. دست بردن در آن با خواست ما تناقض دارد.

 

مسافرآستانه هم خطاب به فراهاني گفت: آنچه تحت عنوان دخل و تصرف در قرارداد تيپ مطرح مي‌كنيم چه كسي را متضرر كرده؟! آيين نامه شوراي حمايت هم بايد مطالعه شوند. يك بار اجازه اجرا شدن بدهيد تا ايرادهايش معلوم شود. اين آيين نامه كارايي دارد و در بسياري از موارد حق گروه را افزون بر قرارداد تيپ مي‌كند. اگر به تئاتر به عنوان شغل نگاه كنيم كه دستمزد مشخصي داشته باشد چرا كاري نكنيم كه عوامل آن دستمزد بيشتري دريافت كند.

مدير مركز هنرهاي نمايشي از خانه تئاتر درخواست كرد: آيين نامه را نقد كنند و از كلي گويي بپرهيزند.

وي ادامه داد: دستمزد گروه در صورتي كمتر از تيپ مي‌شود كه آن گروه نتواند 50 درصد سالن را پر كند. سقف تعيين شده مشاركت گروه كه پر شد، گروه انگيزه بيشتري براي گرفتن دستمزد بيشتر پيدا مي‌كند.

به گزارش ايسنا، بهزاد فراهاني خطاب به حسين مسافرآستانه گفت: هنرمند به اين حساب كتاب‌هاي كاسب كارانه كاري ندارد، چرا بايد تبليغ نمايش بر عهده گروه باشد. هنرمند مي‌خواهد كار هنري خود را انجام بدهد چه نيرويي وجود دارد كه تابلوهاي تبليغاتي برخي از نمايش ها 20 برابر كارهاي ديگر است.

فراهاني گفت: آقاي مسافر چرا وظايف خود را به عهده ما مي‌گذاريد؟! تبليغ نمايش‌ها به گردن گروه نيست. گروه بايد كار هنري‌اش را انجام بدهد. چرا براي نمايش‌هاي ما به تماشاگران شام نمي‌دهيد. چرا روي پوسترهاي ما پوستر ديگري مي‌چسبانيد. اگر تلويزيون تبليغ تئاتر را پخش نمي‌كند مديريت شما مشكل دارد. شما بايد در تبليغات و اطلاع رساني‌تان خلاقيت داشته باشيد. هيچ تئاتري نيست كه خواهان تماشاگر بيشتر نباشد. اما در دل گروه‌ها دلشوره نيندازيد كه نگران فروش كارشان باشند.

مسافرآستانه نيز خطاب به فراهاني گفت: كسي منكر اين صحبت‌ها نيست بايد براي تبليغ تئاتر برنامه داشته باشيم. صحبت‌هاي من با آقاي شاه‌آبادي انجام شده. من اهل شعار دادن نيستم. ما تئاتري‌ها خوب بلديم شعار بدهيم ولي واقعيت اين است كه خانواده‌اي هستيم كه بايد صادقانه با هم صحبت كنيم.

وي ادامه داد:آنچه درباره بحث تبليغات گفتيد كاملا درست است. البته بگويم براي نمايش‌هاي من نه مركز هنرهاي نمايشي تبليغ كرد نه خود من. بچه‌هاي گروه‌ خودشان پيگيري كردند. مشاركت هنرمندان در فروش كارهايشان دلشوره ندارد. من براي هيچ يك از كارهايم حتي نمي‌توانستم يك بيلبورد بگيرم. اما مجري طرح بدون گرفتن ريالي از مركز هنرهاي نمايشي چندين بيلبورد گرفت. آيا بد است كه از اين امكان استفاده كنيم.

خطاب به او فراهاني گفت: مدير خوب كسي است كه هر امكاني را بين همه تقسيم كند. شيوه نامه شما در عمل ضد ماست. انتظار نداريم هنرمندي مانند آقاي مسافر از اين شيوه نامه دفاع كند. توقع داريم خواست جمعي را در نظر بگيريد.

در تكميل اين سخنان ايرج راد توضيح داد: اين شكل تبليغات بايد به طور مساوي ميان گروه‌ها تقسيم شود. وجه ديگر مسئله ارتباط برقرار كردن با تماشاگر است. اين راهي است كه هنرمند مي‌تواند براي كار خودش تبليغ كند اما كاري كه بي خاصيت باشد، درد مردم را نگويد، خواست‌هاي آنها و اتفاقات اجتماعي را مطرح نكند چرا بايد مورد استقبال قرار بگيرد. نگاه ما به اين مقوله سياسي نيست اما مردم چرا بايد به تماشاي نمايشي بيايند كه بي بو و بي خاصيت است. آيا شما به نيازهاي جامعه فكر كرده‌ايد و اينكه چگونه مي‌توانيد تماشاگر را جذب تئاتر كنيد. آيا اگر ما بخواهيم حرف مردم را بگوييم مجوز اجرا مي‌گيريم؟! اينها مسائلي است كه بايد به آنها پرداخته شود.

محمد يعقوبي هم در تكميل سخنان ايرج راد گفت: دليل كم مخاطبي تئاتر خود مسئولان هستند كه جلوي اجراي كارها را مي‌گيرند، نتيجه اين مي‌شود كارهاي بي خاصيتي روي صحنه مي‌روند كه تماشاگر را بايد با اتوبوس به تئاتر آورد.

حسين كياني هم اضافه كرد: صحبت‌هاي آقاي شاه آبادي نشان مي‌دهد ايشان متوجه وظيفه خطير خود است. هيچ تئاتري فهيم و با تعهدي مخالف آن نيست كه معاونت هنري دو سال توليدات تئاتري را تعطيل كند و با پول آن 30 سال مجهز بسازد تا تئاتر ما سامان مند شود. بحث تئاتري كه تماشاگرش را با اتوبوس مي‌آورند بحثي تاريخي است. در دوره ناصريه و بعد از آن هم بوده.

كياني خواستار ساماندهي سالن‌هاي تئاتر و تعريف آنها شد و اضافه كرد: اين مسائل پيش از انقلاب وجود داشته اما امروز وجود ندارد و زماني به اين تعاريف مي‌رسيم كه چند سالن به مجموعه سالن‌هاي ما اضافه شود. هنرمندي كه مي‌خواهد كار بسازد كه نمي‌تواند دنبال سالن بگردد. مركز هنرهاي نمايشي خودش بايد سالن پيدا كند به گروه‌ها بدهد،‌ما حاضريم پول آب و برق و تلفنش پاي خودمان باشد اما مركز كي چنين كرده؟ هميشه فقط حرفش را زده است.

در بخش ديگري از اين نشست محمد يعقوبي درباره دلايل تضاد شيوه نامه شوراي حمايت و قرارداد تيپ توضيح داد: در پتانسيل شيوه نامه چنين تضادي وجود دارد. ممكن است گروهي تصور كنند كه نمي‌تواند 50 درصد سالنش را پر كند.

يعقوبي سپس با اشاره به يكي ديگر از موارد آيين نامه شوراي حمايت مبني بر حمايت كامل از آثار ارزشمند توضيح داد: چنين كاري نكنيد اين امر رياكاري است و اتفاق مي‌افتد.

بعد از طرح اين مباحث حميد شاه‌آبادي معاون هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي گفت: اولين كار اين است كه مديران حوزه تئاتر را مديران آنطرف ميز ندانيم. همه دور هم هستيم كه بار زمين مانده‌اي را برداريم. شايد بداخلاقي‌هاي من تصورات نادرستي ايجاد كرده باشد.

وي ادامه داد: بسياري از موضوعاتي كه مطرح كرديد درست است و صورت مسئله است. ما شاني جز خدمت گزاري براي حوزه هنر قائل نيستيم و اين بالاترين افتخار ماست. فلسفه وجودي همه ما تئاتر است كه بايد به پويايي آن كمك كنيم. آنچه تا به حال اتفاق افتاده اين است كه تئاتر ما در چند سالن محدود تثبيت شده اما اين بايد تغيير كند و من عزمم جدي است كه نگاه در اين حوزه اصلاح شود.

شاه آبادي يادآور شد: سال گذشته در همين تئاتر شهر 51 نمايش اجرا شد و همه مسائل، اعتراض‌ها، پرسش‌ها به حل مشكل همين چند سالن معطوف بوده است. ما بايد هر اتفاقي را كه مي‌افتد قطعه‌اي از پازل بزرگتري ببينيم كه مي‌خواهد فرايند تئاتر كشور را اصلاح كند.

او با اشاره به موارد مندرج در ماده پيشنهادي خانه تئاتر عنوان كرد: همه اين اتفاقات بسترهاي خاص خود را مي‌خواهد اگر مي‌خواهيم تئاتر جايگاه خود را در كشور پيدا كند نيازمند نگاه عام هستيم. در شرايطي كه در سينما دستمزدهاي آنچناني رقم مي‌خورد، چرا بايد بر سر چندرغاز دستمزد قرارداد تيپ دعوا كنيم. اما همين دستمزد حداقل مگر به چند نفر مي‌رسد.

شاه‌آبادي گفت:سياري از هنرمندان شهرستانها براي ادامه فعاليت‌شان چاره‌اي جز مهاجرت به تهران نداشته‌اند. ما بايد براي آينده فكري كنيم و اولين گام ما اين است كه همه نگاه‌ها معطوف به تئاتر تهران و تئاتر شهر نباشد.

وي خطاب به هنرمندان متذكر شد: صحبت‌هايي كه شما مطرح مي‌كنيد همان چيزهايي است كه من براي آن مي‌دوم. بنده هم مدعي هستم تئاتر بايد شغل شود اما دو نكته وجود دارد. پيش از اين در دستگاه‌هاي دولتي مشاغل را ستاره‌دار كردند تا خصوصي شود تا تصدي گري دولت كم شود. اين يك حرف است اما تعريف نشدن تئاتر به عنوان شغل قطعا غلط است، ولي دولت نمي‌تواند بازيگر استخدام كند.

معاون هنري با اشاره به طرح استقرار گروه‌ها اضافه كرد: در همين تهران 400 گروه داريم امسال جرات نكرديم وارد طرح استقرار گروه‌ها در تهران شويم. به دليل عظمت اين طرح. گفتيم اين طرح را با يك سال فاصله از شهرستان‌ها در تهران اجرا كنيم.

شاه آبادي با اشاره به كمبود سالن‌هاي نمايش افزود: من هم با ساخت سالن موافقم اما بودجه دولت ساز و كاري دارد، بايد صرف كمك به گروه‌هاي تئاتري شود تا نمايش هايشان را اجرا كنند.

او همچنين درباره وضعيت قرارداد تيپ هم توضيح داد: قطعا تا زماني كه بهتر از قرارداد تيپ ننويسيد بايد اجرا شود. اما شيوه نامه بحث چگونگي حمايت از گروه‌هاست. اگر تئاتر شغل هم بشود يك مدير بايد افراد را استخدام كند و به آنها دستمزد بدهد. ما منابع مالي محدودي داريم ضمن اينكه به طور جدي از چهاربرابر شدن بودجه تئاتر حمايت مي‌كنيم. اما در شكل فعلي اينقدر مي‌توانيم از گروه‌ها حمايت كنيم. امسال بودجه تئاتر 41 درصد افزيش داشته البته از روز اول اين چانه را كوچك برداشته‌اند. هرچقدر هم كه افزايش بدهيم باز هم كم است.

شاه آبادي با اشاره به وجود شوراي ساخت در سالهاي قبل‌تر متذكر شد: پيش از اين رقم دستمزد در شوراي ساخت معلوم مي‌شد ما اين حوزه‌ها را تفكيك كرديم، كميته برآورد با حضور كارگردان بودجه هر اثر را برآورد مي‌كند. اجازه دهيد اين شيوه نامه اجرا شود بعد ايرادهايش را بگوييد. شاخص كار كميته برآورد قرارداد تيپ است. سالن 89 تمامي قراردادهايي كه بر اساس تيپ به موردي رسيد دريافتي‌شان كمتر نبوده است. البته قطعا با مواردي روبرو مي‌شويم كه افراد كمتر از تيپ دستمزد مي‌گيرند. اما اين موارد خيلي كم خواهد بود. در عوض مي‌توانيم از كارهاي بيشتري حمايت كنيم.

شاه آبادي تاكيد كرد: نقشي ندارم جز تقويت انگيزه‌ها، البته به دليل برخي از ابهام‌ها گاهي اين انگيزه‌ها تضعيف شده. ما در گام اول اين را محفوظ گرفته‌ايم كه حمايت‌هاي مركز كمتر از قرارداد تيپ نباشد. اما اين فقط بخشي از نگاه ما به تئاتر است. بيشتر معطوف اين اين هستيم كه گروه‌هاي شهرستاني را استقرار دهيم. در حال حاضر فاصله بين حمايت‌ها از گروه‌هاي تهراني و شهرستاني خيلي زياد است. ما از كارهاي ديگر بودجه كم نكرديم بلكه با اين فضا مي‌توانيم از گروه‌هاي بيشتري حمايت كنيم.

او درباره كمبود سالن‌هاي نمايشي هم خاطر نشان كرد: اگر در تهران خوب مديريت كنيم مي‌توانيم مشكل كمبود سالن را به طور مقطعي حل كنيم، البته دولت نبايد وارد كار اجرايي شود بلكه بايد بستر سازي كند تا پاي تهيه كننده و اسپانسر به تئاتر باز شود و در اين مدت از داشته‌هاي قبلي دور نماند.

شاه آبادي با تاكيد بر اينكه بايد انگيزه گروه‌ها تقويت شود متذكر شد: بايد شرايطي فراهم كنيم كه ميان كارهاي پرمخاطب و كم مخاطب تفاوت باشد، نه اينكه بگوييم هر كس از در درآمد يك بربري بگيرد و برود.

وي در عين حال تاكيد كرد: منظور ما بحث تئاتر طنز نيست، بلكه كارهاي فاخري است كه در تئاتر شهر اجرا مي‌شود تا آرام آرام كساني كه احساس مي‌كنند، توان مديريتي دارند پايشان به تئاتر باز شود.

وي در ادامه درباره دخالت تشكيلات ديگر در اجرا و توقف نمايش‌ها گفت: اگر خانواده تئاتر بتواند مسائل خود را حل كند چنين مشكلاتي نيست. ما با دخالت ديگر نهادها مخالفيم اما قوانيني در مملكت وجود دارد كه قوانين درستي هم هست. وقتي پاي ارزيابي آثار مي‌رسد قطعا سليقه‌ها هم دخيل مي‌شود. سال گذشته ما بيشترين حمايت و صيانت را از تئاتر كرديم. تلاش كرديم كمترين آسيب‌ها وارد شود.

بعد از طرح اين مباحث بهزاد فراهاني با اشاره به تلاش ساليانه اعضاي خانه تئاتر براي تنظيم و تصويب قرارداد تيپ متذكر كشد: اين قرارداد نتيجه زحمات هشت ساله 13 صنف كار بلد تئاتري است. حتي اگر ده بار ديگر درباره شيوه نامه توضيح بدهيم نگاه مستقيم ما به قرارداد تيپ است. ما را به كل نگري دعوت نكنيد. اين شك كه گروه‌هاي تئاتري براي داشتن تماشاگر خوب تلاش نمي‌كنند، نادرست است. اگر مي‌خواهيد شيوه نامه مقدس‌تان را بر ما اعمال كنيد، بحث ديگري است.

سپس ايرج راد هم گفت: اگر تفاوتي ميان قرارداد تيپ و شيوه نامه نيست، پس همان كف دستمزد را كه در قرارداد تيپ لحاظ شده بپردازيد و بقيه را به جاهاي ديگر بدهيد كه بايد هزينه كنيد.

محمد يعقوبي هم درباره بحث تعريف تئاتر به معناي يك شغل توضيح داد: منظورمان از شغل شدن تئاتر قطعا استخدام دولتي نيست. اما حتي يك كارگر ساده هم تعريف شغلي دارد كه بر اساس آن مي‌تواند از حقوقش دفاع كند. در اين رابطه ما هنرمندان پشت شما هستيم و شما بايد خوشحال باشيد كه ما از شما حمايت مي‌كنيد اما اين اتفاق بايد از دل مركز هنرهاي نمايشي رخ بدهد.

در ادامه اين نشست پرسش‌هاي حاضران مطرح شد.

بعد از طرح اين پرسش‌ها كه برخي از آنها بيشتر جنبه‌هاي شخصي داشت ايرج راد خطاب به حاضران خواست ماده 12 بندي خانه تئاتر پيگيري شود.

راد توضيح داد: اگر مسائل بنيادين تئاتر حل شود اين حاشيه‌ها هم حل خواهد شد. بخشي از آنچه در اين جلسه گفته شد روي هوا ماند و تكليف برخي موارد معلوم نشد. اينها بايد در نشست‌هاي خصوصي تر به انجام برسد.

يعقوبي هم در ادامه صحبت‌هاي راد تشكيل سازمان تئاتر را به عنوان ديگر خواسته هنرمندان مطرح كرد.

سپس شاه آبادي گفت: شايد ناخودآگاه به آن سمت مي‌رويم كه دولت بايد حامي تمامي تئاترها شود، اما بدانيد چنين چيزي شدني نيست. به دليل منابع مالي ما خيلي از گروه‌ها از اين امكان بي بهره مي‌مانند. بايد شرايطي فراهم كنيم كه بدون خدشه دار شدن ارزش‌ها اعتبار تئاتر افزايش پيدا كند.

به گزارش ايسنا، در پايان اين نشست حاضران ماده 12 بندي پيشنهادي خانه تئاتر را امضا كردند تا از اين پس اين تشكل اين ماده را براي اجرايي شدن پيگيري كند.

انتهاي پيام