در پي تسلط انقلابيون بر طرابلس و با نزديك شدن به زمان فروپاشي نظام معمر قذافي، سايت شبكه الجزيره به بررسي مهم‌ترين تحولات انقلاب ليبي از زمان آغاز اين انقلاب تا 22 ماه اوت 2011 پرداخت. به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، سايت اين شبكه ماهواره‌اي به بررسي سلسله تحولات انقلاب ليبي از زمان آغاز اين انقلاب در اواسط فوريه 2011 در شهر بنغازي يعني پيش از نفوذ انقلابيون در شهرها و شهرك‌هاي مختلف و تا يورش آنها به طرابلس، پايتخت ليبي در 20 اوت 2011 و كنترل اكثر مناطق طرابلس پرداخت كه به شرح ذيل است: 14 فوريه، ليبيايي‌ها درخواست‌هاي خود را از طريق شبكه‌هاي اينترنتي از جمله فيس‌بوك براي برگزاري تظاهرات مسالمت‌آميز در ليبي عليه معمر قذافي، رهبر اين كشور اعلام كردند. 16/15 فوريه، صدها ليبيايي در شهر بنغازي در شرق ليبي در اعتراض به دستگيري يك فعال حقوقي تظاهرات كردند كه به درگيري‌هاي شديد با نيروهاي امنيتي منجر شد. 17 فوريه، مخالفان ليبي تظاهرات "روز خشم" را عليه نظام قذافي خواستار شدند و درگيري‌ها در بنغازي به كشته شدن هفت تن از تظاهركنندگان توسط نيروهاي امنيتي منجر شد. 19 فوريه، تظاهركنندگان به تظاهرات خود ادامه دادند و اين تظاهرات تبديل به درگيري‌هاي خونين شد و ديده‌بان حقوق بشر تاكيد كرد كه تعداد كشته شدگان حدود 100 تن است. 20فوريه، تظاهركنندگان شهر بنغازي را به تصرف خود درآوردند و سيف‌الاسلام قذافي، پسر معمر قذافي در تلويزيون رسمي اين كشور حاضر شد و هشدار داد كه برخي كشور را به سوي جنگ داخلي پيش خواهند برد. 21 فوريه، در پي سركوب تظاهركنندگان از سوي نظام ليبي، مسئولان دولت اين كشور استعفا دادند. به طوري كه مصطفي عبدالجليل، وزير دادگستري، علي الريشي، وزير مشاور در امور مهاجرين، نماينده ليبي در سازمان ملل، اتحاديه عرب و سفيران ليبي در انگليس، چين، هند، اندونزي، بنگلادش و لهستان استعفا دادند. 22 فوريه، معمر قذافي در تلويزيون رسمي اين كشور ظاهر شد و شايعه‌ها مبني بر ترك كشور به مقصد ونزوئلا را رد كرد و عبدالفتاح يونس العبيدي، استعفا داد و حمايت خود را از انقلابيون اعلام كرد. 23/25 فوريه، تظاهرات از بنغازي به شهرهاي شرق ليبي كشيده شد، به طوري كه شهرهاي "طبرق"، "البيضاء"، "درنة" و "اجدابيا" شاهد تظاهرات بودند و قذافي القاعده را عامل اين وقايع دانست. 25 فوريه، سازمان ملل از كشته شدن حدود هزار تن در درگيري‌هاي ليبي خبر داد و باراك اوباما، رئيس‌جمهوري آمريكا دستور بلوكه كردن حساب‌هاي بانكي معمر قذافي را صادر كرد. 26 فوريه، شوراي امنيت تحريم‌ها عليه نظام ليبي را اعلام كرد كه شامل ممنوعيت فروش سلاح به ليبي،‌ بلوكه كردن حساب‌هاي بانكي، ممانعت از سفر تعدادي از اعضاي نظام ليبي بود و انقلابيون اعلام كردند كه شوراي ملي انتقالي ليبي را به رياست مصطفي عبدالجليل تشكيل دادند. 28 فوريه، اتحاديه اروپا فروش سلاح و ذخاير تسليحاتي را به ليبي ممنوع كرد و همچنين حساب‌هاي بانكي قذافي و پنج تن از اعضاي خانواده‌اش را بلوكه كرد. اول مارس، مجمع عمومي سازمان ملل قطعنامه‌اي را مبني بر لغو عضويت ليبي در شوراي حقوق بشر سازمان ملل كه شامل 47 عضو است، صادر كرد. 7 مارس، سازمان نيروهاي پيمان آتلانتيك شمالي (ناتو) پروازهاي نظارتي خود را در حريم هوايي ليبي به مدت 24 ساعته آغاز كرد. 10 مارس، فرانسه شوراي ملي انتقالي ليبي را به عنوان تنها نماينده قانوني ملت ليبي به رسميت شناخت و نظام ليبي روابطش را با پاريس قطع كرد. 17 مارس، شوراي امنيت قطعنامه‌اي را در زمينه ايجاد منطقه پرواز ممنوع در حريم هوايي ليبي صادر كرد و تدابيري را براي حمايت از غيرنظاميان ليبي اتخاذ كرد و همچنين چين، روسيه، هند، برزيل و آلمان به اين قطعنامه راي ندادند. 19 مارس، آغاز عمليات نظامي عليه نظام قذافي با مشاركت فرانسه، انگليس، آمريكا كه با هدف ممانعت از اعمال خشونت نظام قذافي عليه غيرنظاميان بود. 20 مارس، معمر قذافي اعلام كرد كه براساس منشور سازمان ملل ليبي حق دفاع از خودش را دارد و ذخاير تسليحاتي براي مسلح كردن ملت ليبي به روي آنها باز خواهد شد. 24 مارس، ناتو موافقت خود را با فرماندهي عمليات نظامي در راستاي حمايت از منطقه پرواز ممنوع اعلام كرد. 28 مارس، قطر شوراي ملي انتقالي ليبي را به عنوان دومين كشور بعد از فرانسه و اولين كشور عربي به رسميت شناخت. 30 مارس، موسي كوسا، وزير خارجه در نظام قذافي بعد از اعلام استعفايش به انگليس وارد شد. 6 آوريل، قذافي در پيامي به اوباما خواستار پايان دادن به حملات نظامي عليه ليبي شد و گفت: انقلابيون اعضاي القاعده هستند. 10/11 آوريل، قذافي اعلام كرد كه طرح ميانجي‌گري اتحاديه آفريقا در خصوص بحران ليبي را پذيرفته است در حالي كه انقلابيون آن را رد كردند، چراكه صراحتا در اين طرح كناره‌گيري قذافي و خانواده‌اش از قدرت اعلام نشده است. 29 آوريل، قذافي ناتو را به پايان حملات و آغاز مذاكرات فرا خواند و ناتو را به كشتار غيرنظاميان و نابودي زيرساخت‌هاي ليبي متهم كرد. 30 آوريل، نظام ليبي كشته شدن سيف‌العرب، پسر قذافي را در حمله ناتو به منزلش در طرابلس اعلام كرد. 11 ماه مه، انقلابيون بر فرودگاه شهر مصراته كه گردان‌هاي قذافي آن را محاصره كرده بودند، تسلط يافتند. 22 ماه مه، اتحاديه اروپا اعلام كرد كه دفتر خود را در بنغازي كه تحت كنترل شوراي ملي انتقالي ليبي است، باز مي‌كند. اول ژوئن، ناتو تمديد عمليات خود را در ليبي به مدت 90 روز ديگر تمديد كرد. "شكري غانم"، وزير نفت دولت قذافي استعفاي خود را اعلام كرد. 9 ژوئن، هيلاري كلينتون، وزير امور خارجه آمريكا اعلام كرد كه نظام قذافي روزهاي پاياني خود را سپري مي‌كند و بايد براي مرحله بعد از قذافي آماده شويم. 14 ژوئن، جاكوب زوما، رئيس‌جمهوري آفريقاي جنوبي اعلام كرد كه ناتو در اجراي قطعنامه سازمان ملل در خصوص حمايت از غيرنظاميان ليبي دچار اشتباه شده و در راستاي تغيير نظام، ترورهاي سياسي و اشغال نظامي ليبي عمل مي‌كند. 27 ژوئن، دادگاه جنايي بين‌المللي حكم بازداشت معمر قذافي، سيف‌الاسلام قذافي و عبدالله السنوسي، رئيس سازمان اطلاعات ليبي را به اتهام جنايت‌هاي ضد بشري صادر كرد. 14 ژوئيه، قذافي در سخنراني تلويزيوني از طرفدارانش خواست به سوي شهر بنغازي حركت كنند تا اين شهر را آزاد كنند. وي بار ديگر اعلام كرد كه هرگز ليبي را ترك نخواهد كرد. 27/15 ژوئيه، آمريكا و انگليس شوراي ملي انتقالي را به عنوان تنها نماينده قانوني ليبي به رسميت شناختند. 28 ژوئيه، شوراي انتقالي ليبي از مرگ عبدالفتاح يونس به همراه دو تن از همراهانش در نزديكي بنغازي در شرايطي مبهم خبر داد. 9 اوت، مصطفي عبدالجليل دفتر اجرايي شوراي انتقالي ليبي را كه متشكل از 14 عضو بود، منحل كرد. 14 اوت، انقلابيون ليبي بر شهر الزاويه واقع در غرب طرابلس در مسير منتهي به تونس تسلط يافتند و به اين ترتيب يك مسير ارتباطي نظام قذافي با خارج بسته شد. 15 اوت، سخنراني جديد قذافي از تلويزيون ليبي پخش شد كه وي از ليبيايي‌ها خواست به سمت انقلابيون حركت كنند و ناتو را به شكست تهديد كرد. 16 اوت، انقلابيون طرابلس را از طريق تسلط بر يكي از مهم‌ترين راههاي منتهي به طرابلس محاصره كردند. 20 اوت، انقلابيون ليبي وارد برخي مناطق و محله‌هاي طرابلس كه شاهد انقلاب مردمي بود، شدند كه مي‌توان به فاشلوم و تاجوراء اشاره كرد. 21 اوت، انقلابيون وارد طرابلس شدند و اكثر مناطق طرابلس را تحت كنترل گرفتند و طرابلس سقوط كرد، قذافي در كمتر از 24 ساعت سه سخنراني صورت داد و در آن ليبيايي‌ها را به مقاومت فرا خواند. مصطفي عبدالجليل نيز اعلام كرد كه كار نظام قذافي تمام شده است و سيف‌الاسلام دستگير شده است. 22 اوت، سرنوشت قذافي در هاله‌اي از ابهام قرار گرفت با انتشار شايعاتي مبني بر فرار وي از طرابلس سيف‌الاسلام اعلام كرد كه پدرش فرار نكرده است. انتهاي پيام