يك مقام عاليرتبه بازنشسته آمريكايي بر لزوم ديپلماسي در حل مساله هستهيي ايران تاكيد كرد.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، توماس پيكرينگ ـ يك مقام عاليرتبه بازنشسته آمريكايي ـ كه در گذشته سفير آمريكا در هند، روسيه، اردن، السالوادور و رژيم صهيونيستي بوده است و نمايندگي آمريكا در سازمان ملل را نيز در كارنامه خود دارد روز دوشنبه در يك سخنراني عمومي با عنوان "برنامه هستهيي ايران: آيا ديپلماسي سودمند است؟" به صحبت درباره برنامه هستهيي ايران پرداخت و گفت كه يكي از دشوارترين چالشهاي سياست خارجي آمريكا، روابط آمريكا با ايران و به ويژه توسعه برنامه هستهيي جمهوري اسلامي ايران است.
پيكرينگ با بيان اين كه زبان، فرهنگ و غرور ملي ايران با آمريكا تفاوت زيادي دارد، گفت كه اين تفاوتها و نبود روابط ديپلماتيك موجب شده است كه ايران و آمريكا نسبت به يكديگر "شك و ظن، تزلزل و حس بياعتمادي" داشته باشند.
وي با بيان اين كه ايران در توسعه برنامه هستهيياش با مشكلات بسياري روبهرو شد، گفت كه در تمام مدتي كه برنامه هستهيي تهران رشد ميكرد موضع آمريكا مبني بر اين بود كه "ايران نبايد ظرفيت هستهيي داشته باشد، ديدگاهي كه تا حدودي ريشه در اين عقيده دارد كه ما روابط دشوار و بيگانهاي با دولت ايران داريم".
اين مقام بازنشسته آمريكايي با بيان اين كه اگرچه ايران عضو معاهده منع گسترش تسليحات هستهيي (ان.پي.تي) است اما گامهاي فنآوريش به سمت انرژي هستهيي موجب افزايش نگراني آمريكا و اروپا شده است گفت كه كشورهاي اروپايي و آمريكا با درك اين كه سياست ممنوع كردن توسعه هستهيي براي ايران توسط اين كشور پذيرفته نخواهد شد، مذاكرات با اين كشور را در نظر گرفتهاند.
پيكرينگ گفت كه چون سانتريفيوژ ايران به سمبل دستاوردهاي ملي اين كشور تبديل شده است، قدرتهاي غربي بايد اجازه دهند تحولات هستهيي ايران تا حدودي ادامه داشته باشد و در ازاي آن، تهران با نظارت بينالمللي موافقت كند.
اين مقام آمريكايي گفت كه با توجه به اين تحولات سه گزينه سياسي براي آمريكا باقي ميماند؛ اول اين كه به ايران اجازه دهد كه بدون مانع برنامه هستهيياش را ادامه دهد، اقدامي كه گام "عاقلانهاي" براي سياست خارجي آمريكا محسوب نميشود؛ گزينه دوم كه گزينه خطرناكي است اقدام نظامي عليه ايران است و يكي از مشكلاتي كه بر سر راه اين گزينه قرار دارد نداشتن اطلاعات كافي درباره زيربناهاي داخلي ايران است و به همين دليل يك حمله خارجي بسيار خطرناك خواهد بود و علاوه بر آن به مذاق مردم آمريكا خوش نخواهد آمد؛ گزينه سوم بهبود ديپلماسي است كه ميتواند اميد به پيشرفت را به همراه داشته باشد. آمريكا بايد آماده باشد كه همه مسائل حساس از جمله برنامه هستهيي تهران را روي ميز مذاكرات با ايران بگذارد.
او در ادامه سخنرانياش افزود كه آمريكا علاوه بر آن بايد حق ايران براي توليد اورانيوم را در سطوحي كه با نيازهاي غيرنظامي اين كشور هماهنگ است، بپذيرد و در ازاي آن ايران قول شفافيت و دادن اجازه براي بازرسيهاي بينالمللي از تاسيسات هستهيياش را بدهد.
اين مقام بازنشسته آمريكايي علاوه بر آن تاكيد كرد كه اعمال محدوديت براي غنيسازي نظامي براي همه قدرتهاي هستهيي از جمله آمريكا ميتواند رسيدن به توافق با ايران را تسهيل بخشد.
پيكرينگ تاكيد كرد كه گامهاي كوتاه و "اعتمادساز" نيز ميتواند روابط بينالمللي را بهبود بخشد و اين ديدگاه ايران را كه آمريكا قصد تغيير رژيم در ايران را دارد، تغيير دهد.
وي با تاكيد بر اين كه برقراري يك "خط مستقيم" بين واشنگتن و تهران و نيز انجام توافقات بنيادين براي ارتباطات دريايي ميتواند سوءتفاهمات و وضعيتهاي حادثهساز را كاهش دهد، افزود كه اين گامهاي كوچك ميتواند به آب شدن يخ روابط بينجامد، گرچه وي اميدوار نيست كه بهبود قابل توجهي به اين زودها در روابط دو كشور حاصل شود.
پيكرينگ گفت: لازم است در را باز كنيم. من مطمئنم ديپلماسي ميتواند نقشي را در اين ميان اجرا كند، اما نقش دشواري خواهد بود.
انتهاي پيام