«کپر» در لغت به خانه‌ای اطلاق می‌شود که اسکلت آن از چوب خرماست و اطرافش با حصیر پوشانده می‌شود. استفاده از این نوع سکونتگاه در شرق و جنوب‌شرق ایران رواج دارد و همانند سیاه‌چادر عشایر مناطق مختلف،‌ نوعی سبک زندگی به شمار می‌رود. اولین مدرسه کپری مطابق الگوهای توسعه پایدار در روستای «هناران»، از توابع شهرستان سراوان استان سیستان و بلوچستان توسط «پویش ایران من» و انجمن «حامی» ساخته شد. قرار است ۱۰۰ مدرسه دیگر نیز مطابق همین الگو در سیستان و بلوچستان، جنوب کرمان و هرمزگان توسط این دو انجمن، احیا و بازآفرینی شود.