• دوشنبه / ۸ شهریور ۱۴۰۰ / ۰۰:۲۱
  • دسته‌بندی: فوتبال، فوتسال
  • کد خبر: 00061754772
  • خبرنگار : 71572

راه جدید بنجل‌های خارجی برای حضور در فوتبال ایران!

راه جدید بنجل‌های خارجی برای حضور در فوتبال ایران!

دستورالعمل حضور خارجی‌ها در فوتبال ایران اشکالاتی دارد که یکی از موارد آن سهولت قوانین برای بازیکنان شاغل در قاره اروپاست. این اشکال باعث می‌شود که بازیکنان بی‌کیفیت خارجی از طریق این قاره به راحتی مجاز به حضور در فوتبال ایران شوند.

به گزارش ایسنا، فدراسیون و سازمان لیگ فوتبال برای جلوگیری از ورود بازیکنان و مربیان بی‌کیفیت خارجی و ایجاد مانعی برای بی‌پروایی باشگاه‌ها در جذب خارجی‌ها که منجر به باز شدن پرونده‌های متعدد شکایات این بازیکنان و مربیان در کمیته انضباطی فیفا شده بود، پس از اجرای یک ساله قانون ممنوعیت جذب خارجی‌ها اقدام به وضع دستورالعملی برای ورود دوباره خارجی‌ها به فوتبال ایران کرد تا چارچوب جدیدی برای باشگاه‌ها ایجاد کرده باشد.

در این دستورالعمل شرایط حضور بازیکنان شاغل در آفریقا، آسیا، اقیانوسیه و آمریکا سخت‌تر شده اما قوانین در مورد بازیکنان شاغل در اروپا سهل‌تر گرفته شده که به خاطر چند لیگ معتبر این قاره است. با این حال نکاتی در این بخش مربوط به قاره اروپا وجود دارد که نشان می‌دهد راه ورود بنجل‌ها با ملیت‌هایی از تمامی قاره‌ها از راه اروپا هموار است و فقط شاید راهشان دورتر شود.

سطح لیگ‌های بند ۲

پس از این که در بند یک پنج لیگ معتبر اروپایی سابق (در حال حاضر لیگ پرتغال به جای لیگ فرانسه پنجمین لیگ معتبر اروپاست) مجزا شد و هر بازیکن صرف این که در یک بازی رقابت‌های لیگ یا حذفی این پنج کشور (انگلیس، اسپانیا، ایتالیا، آلمان و فرانسه) حضور داشته باشد، می‌تواند به لیگ ایران بیاید، در بند دوم نام چند کشور آورده شده که قانون درباره آن‌ها سخت‌تر در نظر گرفته شده و بازیکنان حاضر در این کشورها در صورتی که مجموعا هشت بازی در بالاترین سطح لیگ و جام حذفی انجام داده باشند، مجاز به حضور در لیگ ایران هستند. در بند دو جایگاه تیم سابق در لیگ آن کشور اهمیتی ندارد.

اما آیا لیگ کشورهایی که در بند دو آمده اعتبار کافی را دارند؟ در ادامه رنکینگ لیگ این کشورها در بین ۵۵ لیگ اروپایی با استناد به رنکینگ اعلام شده از سوی یوفا را مشاهده می‌کنید؛ رنکینگی که نشان می‌دهد لیگ چهار کشور از ۲۶ کشور مذکور در بین ۱۵ لیگ سطح پایین اروپا محسوب می‌شوند.

نام کشور رتبه
پرتغال ۵
بلژیک ۱۳
دانمارک

۲۲

سوئیس ۱۴
کرواسی ۱۵
هلند ۷
اسکاتلند ۸
سوئد ۲۰
لهستان ۲۸
اتریش ۹
اوکراین ۱۱
صربستان ۱۲
ترکیه ۱۸
روسیه ۱۰
یونان ۲۱
جمهوری چک ۱۷
جمهوری ایرلند ۳۹
ولز ۴۹
رومانی ۲۵
مجارستان ۲۶
اسلواکی ۲۹
نروژ ۱۹
ایرلند شمالی ۴۰
ایسلند ۵۱
فنلاند ۴۲
بوسنی و هرزگوین ۳۵

دلیل رخ دادن چنین اشتباهی از سوی قانون‌گذاران فوتبال ایران این است که آن‌ها در اعلام اسامی این ۲۶ کشور به جای استناد به رنکینگ لیگ‌های این کشورها به رنکینگ تیم‌های ملی این کشورها استناد کردند و از بین ۳۱ تیم‌ملی برتر اروپایی، پنج کشور آلمان، انگلیس، ایتالیا، اسپانیا و فرانسه را جدا کردند و در بند یک آوردند و ۲۶ کشور باقی‌مانده را در بند ۲ آورده‌اند. آیا برای این افراد سوال نشده که چه تعداد از بازیکنان ملی‌پوش این ۲۶ کشور در لیگ کشورهای خودشان بازی می‌کنند؟ آیا برایشان سوال نشده که چرا سوانسی به عنوان بهترین تیم کشور ولز به جای بازی در لیگ کشورش (رنکینگ ۴۹ در بین ۵۵ لیگ اروپایی) در لیگ انگلیس بازی می‌کند؟

سهولت حضور در لیگ ایران از طریق بند ۳

در بند ۳ درباره باقی کشورهای اروپایی که در بند یک و ۲ ذکر نشده، توضیح داده شده اما تنها تفاوت بند ۳ نسبت به بند ۲ این است که تیم سابق بازیکن باید جزو ۶ تیم برتر آن کشور باشد. با نگاهی به تعداد تیم‌های لیگ ۲۰ لیگ سطح پایین اروپایی متوجه می‌شویم که تعداد تیم‌ها بین ۷ و ۱۲ متغیر است (به جز لوکزامبورگ با ۱۶ تیم). یعنی یک بازیکن لازم نیست عضو برترین‌ تیم‌های این کشورها باشد بلکه در سخت‌ترین حالت که مربوط به لیگ ۱۲ تیمی می‌شود با عضویت در تیمی میانه جدولی و حضور هشت بازی در دو سال مجاز به حضور در لیگ ایران است یا برای مثال بازیکنی از لیگ لیختنشتاین که با هفت تیم برگزار می‌شود، فقط نباید عضو تیم قعرنشین باشد و حداقل در هشت بازی لیگ و حذفی حضور داشته باشد تا بتواند در لیگ ایران حضور پیدا کند.

اما باز هم اشکال این بند، لیگ لیختنشتاین نیست. مشکل این است که حتی بازیکن تیم صدرنشین لیگ سن‌مارینو، آندورا، مونتنگرو، جبل‌الطارق، ایسلند، استونی، ولز، لیختنشتاین، مقدونیه شمالی، گرجستان، مالت، جزایر فارو، ارمنستان، فنلاند، آلبانی، ایرلند شمالی، جمهوری ایرلند، کوزوو، لتونی، لوکزامبورگ و بوسنی چه چیزی می‌توانند به فوتبال ایران اضافه کنند که بازیکنان داخلی نمی‌توانند؟

به گزارش ایسنا، قانون‌گذاران فوتبال ایران ضمن این که باید به جای استناد به رتبه‌بندی تیم‌های ملی کشورهای اروپایی به رتبه‌بندی لیگ‌هایشان دقت می‌کردند، باید براساس همین رتبه‌بندی راجع به لیگ‌های سطح پایین اروپایی قوانین سخت‌گیرانه‌ای مانند قوانینی که برای لیگ کشورهای آفریقایی در نظر گرفتند، اعمال می‌کردند که متاسفانه این اتفاق رخ نداده است. همچنین ذکر این نکته که منظور از انجام بازی در قوانین سازمان لیگ، انجام بازی کامل نیست و به همین دلیل یک بازیکن می‌تواند با حضور حداقلی در هشت مسابقه طی دو فصل تاییدیه این بخش را برای خودش بگیرد.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۴۰۰-۰۶-۰۸ ۱۲:۲۷

تیام که بهترین مهاجمی بود که ایران اومد الان کدوم لیگ بازی میکنه؟اگر بخواد برگرده و کسی پولش رو داشته باشه نباید اجازه داشته باشه؟