• سه‌شنبه / ۱۳ مهر ۱۴۰۰ / ۱۲:۲۲
  • دسته‌بندی: خراسان رضوی
  • کد خبر: 1400071308822
  • خبرنگار : 50085

یک اسلام‌شناس و استاد دانشگاه:

جامعه نیازمند عمل به اخلاق محمدی است

جامعه نیازمند عمل به اخلاق محمدی است

ایسنا/خراسان رضوی یک اسلام‌شناس و استاد دانشگاه با اشاره به روایاتی از سیره و اخلاق پیامبر اکرم (ص)، گفت: جامعه امروز ما پیش از آن‌که نیازمند شنیدن معجزات و کرامت و دلایل نبوت حضرت محمد(ص) باشد، نیازمند آن است که رفتار حضرت را الگو و اسوه عملی خود قرار دهد.

محمود مهدوی‌دامغانی در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به سیره و سنت حضرت محمد(ص)، اظهار کرد: خداوند متعال در قرآن کریم پیامبر(ص) را به داشتن خلق عظیم ستوده و در سوره القلم می‌فرمایند که «وَ إِنَّکَ لَعَلَیٰ خُلُقٍ عَظِیمٍ» به این معنی که «و در حقیقت تو به نیکو خلقی عظیم آراسته‌ای». خود آن حضرت نیز با اشاره به اهداف رسالت خود فرموده‌اند که «من برانگیخته شده‌ام که خوهای پسندیده را به کمال و تمام برسانم».

وی ادامه داد: بر این اساس جامعه امروز ما پیش از آنکه نیازمند شنیدن معجزات و کرامت و دلایل نبوت حضرت محمد(ص) باشد، نیازمند آن است که رفتار حضرت را الگو و اسوه عملی خود قرار دهد. به راستی کسی در مسلمانی موفق است که تلاش کند رفتارش تا حدودی متناسب با رفتار حضرت ختمی مرتبت باشد.

مهدوی‌دامغانی با بیان اینکه اجرای برخی از کرامات پیامبر(ص) نه‌تنها سخت نیست، بلکه به نسبت آسان است، تصریح کرد: گاهی در هنگام طرح مطالبی از کرامات حضرت پیامبر (ص) و پیشوایان بزرگ، برخی می‌گویند که آن‌ها برخوردار از عنایت الهی بودند. در حالی که رفتارهای حضرت ختمی مرتبت به گونه‌ای است که انجام آن دشوار نیست و تنها مقداری مبارزه با خویشتن نیاز دارد. مگر غیر از این است که انسان به مرحله‌ای برسد که نفس را تربیت کند و افسار آن را در اختیار داشته باشد.

وی خاطرنشان کرد: هرکس که طالب پیروی از حضرت خاتم(ص) و الگوهای پسندیده‌ای که حضرت حق تعالی تعیین کرده باشد، باید تلاش کند در کیفیت عملی گام در آنان نهد و شیعه به تمام معنا، یعنی پیرو راستین باشد.

این اسلام‌شناس و مدرس دانشگاه با اشاره به روایتی از پیامبر که در دو کتاب شیخ صدوق نقل شده است، بیان کرد: در این روایت آمده است که روزگاری جامه‌های پیامبر فرسوده و کهنه شده بود. مردی به حضور پیامبر آمد و ۱۲ درهم پیشکش آورد که رسول خدا جامه‌هایتان فرسوده شده است و با این پول جامه‌ای برای خود فراهم آورید. آن حضرت به امام علی(ع) که همه‌کاره ایشان بود فرمودند که علی جان این ۱۲ درهم را بردار و به بازار برو و برای من پیراهنی بخر. حضرت علی(ع) به بازار رفته و پیراهن لطیف به ۱۲ درهم برای پیامبر خریداری می‌کند.

وی ادامه داد: هنگامی که حضرت علی(ع) به حضور پیامبر بازگشتند آن حضرت به امام علی(ع) نگریستند و فرمودند علی جان، غیر از این پیراهن پیراهنی دیگر از لحاظ من دوستداشتنی‌تر است. به آن مرد مراجعه کن و ببین حاضر است این پیراهن را پس بگیرد و پول را پس دهد. حضرت علی(ع) نزد آن مرد رفتند و فرمودند که پیراهنی که از تو خریدم مورد پسند رسول خدا واقع نشده است. آیا قبول می‌کنی که آن را از من قبول کنی و پول ما را پس دهی. آن مرد گفت با کمال میل و جامه را گرفت و پول‌ها را پس داد.

مهدوی‌دامغانی عنوان کرد: پس از آن حضرت علی(ع) نزد رسول خدا بازگشت و ۱۲ درهم را به ایشان داد. رسول خدا به حضرت علی(ع) گفت اینک با من به بازار بیا. امام علی(ع) همراه با حضرت محمد(ص) به سوی بازار پارچه و لباس مدینه حرکت کردند. در میان راه کنیزی را دیدند که در کنار راه نشسته و می‌گرید. رسول خدا به او با محبت گفتند که چرا گریه می‌کنی. گفت ای رسول خدا، ارباب من به من ۴ درهم داده بود که برای آنان چیزی بخرم و من آن پول را گم کرده‌ام. اینک بیم دارم که پیش آنان برگردم. پیامبر از آن ۱۲ درهم ۴ درهم را به کنیز داد و گفتند این پولی که گم کرده بودی، حال به خانه‌ات بازگرد.

وی گفت: آنان بار دیگر به راه افتادند. به لباس‌فروشی رسیدند و حضرت پیراهنی به ۴ درهم خریدند. در میان راه مردی برهنه را دیدند که می‌گفت خداوند عمر و عزت دهد به کسی که به من جامه‌ای بپوشاند. پیامبر(ص) آن پیراهن را به آن مرد مستمند داد و آن مستمند هم گفت خداوندا آن کسی که بر من جامه می‌پوشاند از جامه‌های بهشت بر او بپوشان. آنگاه با آن ۴ درهم باقی‌مانده پیراهن دیگری خریدند و پوشیدند.

این اسلام‌شناس و مدرس دانشگاه تصریح کرد: امام علی(ع) و حضرت محمد(ص) در بازگشت دیدند که آن کنیز همچنان در راه نشسته است. پیامبر به او فرمودند که چرا به خانه‌ات بازنگشتی. کنیز گفت ای رسول خدا، من دیر کرده‌ام و می‌ترسم به واسطه این دیر کرد چون به خانه روم آنان من را تنبیه کنند. پیامبر به کنیز گفت تو جلو برو تا من با تو به خانه بیایم. چون به در خانه رسیدند پیامبر با صدای بلند فرمود ای مردم این خانه، درود بر شما باد. کسی جواب حضرت را نداد. دوباره فرمود که ای اهل خانه، درود بر شما باد. باز هم کسی پاسخی نداد. حضرت بار سوم که فرمود ای اهل خانه، درود بر شما باد اهالی خانه گفتند ای رسول خدا درود بر تو همراه با رحمت و برکات خدا  باد. پیامبر پرسیدند مگر صدای مرا در بار اول نشنیدید. گفتند شنیدیم، اما آنقدر شیفته این صدا بودیم که خواستیم مکرر شود؛ چراکه سخن دلشیفتگی هرچه تکرار شود نامکرر است. با این حال در بار سوم جایز ندیدیم درنگ کنیم و پاسخ دادیم.

وی افزود: پیامبر(ص) فرمود این کنیز پول‌هایش را گم و دیر کرده است. پول‌هایش را خداوند متعال برای او رساند. با این حال چون دیر کرده بود وحشت داشت که به خانه باز گردد. من با او به خانه آمدم که از شما بخواهم با او خوش رفتار باشید. اهل آن خاندان گفتند ای رسول خدا، جان‌ها فدای گام تو باد. این کنیز را به حرمت راه و گام‌ تو که در راه خانه ما برداشته ای آزاد می‌کنیم. آنگاه رسول خدا فرمود پروردگارا چه ۱۲ درهم فرخنده‌ای بود. دو بی‌جامه را جامه‌دار کرد و کنیز را آزاد ساخت.

مهدوی‌دامغانی با اشاره به این روایت از پیامبر (ص)، خاطرنشان کرد: با این وجود آیا انجام این کارهای سبک به ویژه در ایام تولد و وفات رسول خدا(ص) خیلی دشوار است؟ بیاید به خوهای پیامبر خو بگیریم. بیاید به رفتارهای انسانی آن بزرگوار اقتدا کنیم. تا چه زمانی می‌خواهیم خود را بفریبیم و گول بزنیم که ما مسلمانیم. مسلمان در عمل باید مسلمان باشد و این‌گونه اعمال پیامبر اکرم(ص) اعمالی آسان است که همگان می توانند آن را انجام دهند.

وی با اشاره به روایت دیگری از پیامبر اسلام (ص) که توسط شیخ صدوق نقل شده است، اظهار کرد: پیامبر(ص) فرموده‌اند که من چند کار را تا پایان عمرم رها نخواهم کرد. نخست آنکه هرجا بندگان به زمین نشسته باشند با آنان به زمین می‌نشینم . دوم آنکه بُز و میش‌های خانه را خودم برای خانواده‌ام می‌دوشم. سوم آن‌که از سوار شدن بر مرکب‌هایی که از نظر مردم سوار شدن بر آن مرکب‌ها ناپسند است ابایی ندارم و چهارم در سلام دادن به همه کودکان از آنان پیشی می‌گیرم.

این اسلام‌شناس و مدرس دانشگاه ادامه داد: با این حال متأسفانه امروزه آداب سلام کردن تقریبا میان رفته و اگر کسی بر کسی که نمی‌شناسد سلام کند آن شخص برداشتی منفی خواهد کرد.

وی با اشاره به روایتی دیگر از حضرت محمد(ص) که از سوی امام علی(ع) و عایشه نقل شده است، عنوان کرد: هنگامی که پیامبر(ص) در بستر بیماری بودند دریافتند که ۷ دینار در خانه مانده است. امر کردند که این ۷ دینار را تا پیش از غروب آفتاب در میان نیازمندان تقسیم کنید. در این میان حال ناخوش پیامبر باعث شد که اهل خانه این کار را فراموش کنند. هنگامی که حال پیامبر کمی بهبود یافت پرسیدند که آیا دینارها را تقسیم کردید. گفتند ای پیامبر حال شما به قدری وخیم شد که ما بیم‌زده شدیم و از انجام کارها ماندیم. آنگاه پیامبر فرمود که علی را فراخوانید. هنگامی که حضرت علی(ع) بر بالین ایشان آمد پیامبر به او گفت این درهم‌ها را از کف دست من بردار و به نیازمندان برسان. چون حضرت علی(ع) رفت و برگشت. حضرت فرمود ای وای بر محمد بن عبدالله اگر این ۷ درهم بر خانه او می‌ماند و او از این جهان بیرون می‌شد.

مهدوی‌دامغانی با اشاره به این روایت از پیامبر اسلام (ص) افزود: ای مسلمانان آیا این اقدامات قابل آموختن و عمل کردن نیست؟ تا چه هنگام همچون پیله در خود تنیدن؟ بیاید در این ایام که به پیامبر اختصاص دارد پیش از سخن‌بازی به عمل کوشش کنیم که به عمل کار برآید به سخندانی نیست. اگر بخواهیم نکویی‌ها و سنت پیامبر را که انجام آن برای هر کسی ساده است بیان کنیم باید به کتاب مکارم‌الاخلاق نبی و الائمه مراجعه کنیم و پند بگیرم و توفیق عمل پیدا کنیم.

وی بیان کرد: همچنین پیامبر خدا(ص) در روایتی دیگر فرموند که خداوندا، اجازه ندهید که بر من ستم شود و من بر دیگران ستم کنم و خداوندا من را به راه راست و آنچه مورد پسند حضرت باری تعالی است موفق دار.

این استاد دانشگاه اضافه کرد: همچنین حضرت علی(ع) در هنگام رحلت پیامبر(ص) بر جسد آن بزرگوار فرموند که ای هان ای رسول خدا بی‌تابی ناپسند است جز در مرگ تو، صبر پسندیده است جز در فراغ تو، چگونه در پیشگاه خدا زاری نکنم که با رحلت تو سعادت وحی از ما قطع شد و دیگر شاهد وحی در وجود مقدست نیستیم.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.