به گزارش ایسنا- دکتر " فداحسین مالکی" با تاکید بر اینکه باید این «راست آزمایی» در خصوص برجام بین طرفین صورت گیرد. تصریح کرد: برای ما باید ثابت شود که پس از "جو بایدن"، رئیس جمهوری ایالات متحده، این توافق به مشکل بر نخواهد خورد. البته آمریکایی ها با توجه به عدم تعهدات خود در قبال ایران دستشان بسته است و حتی میخواهند مذاکراتی که آنها در آن حضور ندارند به حاشیه بکشند.

عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در ادامه به نوع و روش مذاکرات برجامی در دولتهای دوازدهم و سیزدهم پرداخت و «ارائه پیش نویس» از سوی ایران به کشورهای اروپایی را به نوعی برگ برنده و ابتکار عمل در دولت جدید آیت الله رئیسی یاد کرد و گفت: در دوره قبل، این خلاقیت در دست غربیها بود، اما ما امروزه بر روی محورهایی که مُنطبق با سیاست کلی نظام‌ هستند حرکت میکنیم و تیم مذاکرات ایران نیز با این رویکرد در وین حضور یافت.

وی اظهار کرد: »کشور اتریش بیش از 6 سال است، که میزبان دیپلماتهای ایرانی و کشورهای غربی در قالب 1+5 بوده است، اما با خروج آمریکا از برجام در زمان دونالد ترامپ و سال98، این رویه به 1+4 تغییر کرد، که با پیروزی جو بایدن امیدها برای احیای برجام سال 2015 بیشتر شد. ایران و آمریکا اکنون به طور غیرمستقیم در مذاکرات حضور دارند.»

مالکی بیان کرد: ظرف چند هفته گذشته، همه طرفهای برجامی در نشست وین از نزدیک بودن مواضع یکدیگر سخن گفتند، تا جایی که " انریکه مورا"، معاون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، از به سرانجام رسیدن لحظه سرنوشت ساز مذاکرات هسته ای سخن به میان آورد.

فدا حسین‌ مالکی، با ذکر این نکته، که "سه کشور اروپایی(انگلیس، آلمان و فرانسه) سعی در برهم زدن معادلات فکری ایران از طریق تهدید و هشدار دارند، گفت: ایران با هدف لغو کامل تحریمها در وین حاضر شد و اگر بر خلاف این اقدام‌ شود مذاکرات بی معنی است.

البته دکتر مالکی  این را هم اضافه کرد، که در خصوص لغو تحریمها تاکنون به دستاوردهای مطلوبی رسیده ایم، گفته ای که این روزها بر سر زبان مذاکره کنندگان دو طرف حاضر در وین همواره جاری بوده است.

عضو کمیسون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، ادامه داد: از آن گذشته آمریکا حتی از روند امتیاز غربی ها به ایران مخالفت می کند و به دنبال مطرح کردن خواسته های خود که همان گوشزدهای رژیم صهیونیستی به این کشور است اصرار دارد. بدین ترتیب سعی در به چالش کشیدن این نشست دارند.

انتهای پیام