مهدی بصیری در گفت‌وگو با ایسنا درباره اجرای فاز اضطراری طرح بن- بروجن، اظهار کرد: ظاهراً هر کس به غیر از حقابه‌داران مجاز به برداشت آب از زاینده‌رود است و تنها نباید سهم حقابه‌داران را تحویل دهیم، از سوی دیگر هیچ کس حق ندارد آبی به زاینده رود بیاورد.

وی توضیح داد: دائماً می‌گویند آب نیست، اما وزارت نیرو همچنان مجوز برداشت آب از حوضه خشک زاینده‌رود را می‌دهد.

عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان با اعتقاد بر اینکه اصل مهم این اتفاقات به فولاد برمی‌گردد، توضیح داد: فولاد مبارکه ۶۹ درصد در فولاد سپیددشت سرمایه‌گذاری کرده است و به نوعی فشاری که این مجموعه بر اصفهان وارد کرده را تاکنون هیچ مجموعه‌ای وارد نکرده است.

وی با بیان اینکه طرح بن-بروجن تنها برای تامین آب شرب نیست، بلکه تامین آب دیگر بخش‌ها نیز از اهداف این طرح آبرسانی است، اضافه کرد: متأسفانه در ایران آب شیرین درجه یک مورد نیاز بخش شرب، کشاورزی و حتی حقابه محیط زیست را صرف صنعت و فولاد می‌کنند و در نهایت با صادرات فولاد تولیدی را به خارج کشور، آب را به‌صورت مجازی صادر می‌کنیم.

بصیری البته گفت: اگر تولید فولاد کشور به میزان نیاز داخل بود مشکلی نبود، اما نباید میزان تولید به حدی باشد که منجر به صادرات آب مجازی شود، البته این کار اگر با تکنولوژی و ارزش افزوده بالایی صورت می‌گرفت، ایرادی نداشت.

وی تاکید کرد: سال گذشته زاینده‌رود از ۳۶۵ روز سال، ۳۴۵ روز را به‌صورت خشک تجربه کرد، بنابراین اگر طرح بن-بروجن به طور کامل اجرا شود، حتی دیگر حقابه ده یا بیست روزه کشاورزان تحویل داده نخواهد شد.

عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان با بیان اینکه کمبود آب حوضه زاینده‌رود پیش از اجرای طرح بن-بروجن بالا بود، گفت: اجرای طرح انتقال آب بهشت آباد و تونل سوم کوهرنگ تنها جوابگوی یک سوم کمبود آبی اصفهان است، این در حالی است که وزارت نیرو طرح‌های انتقال آب به یزد، صنایع و دیگر استان‌ها را از محل حقابه کشاورزان اصفهان تخصیص داده است و اکنون نه تنها طرح‌های آبرسانی اجرا نشده، بلکه برداشت آب از حوضه زاینده‌رود همچنان ادامه دارد.

انتهای پیام