جعفر محمدی پیش از ظهر امروز (۲۹ اردیبهشتماه) در جلسه نقد و بررسی کتاب «رسانههای اجتماعی و روابطعمومی»، اظهار کرد: به دنبال کتابی بودیم که بتواند نگاه و زاویه جدیدی را به کارشناسان و روابطعمومیهای کشور نشان دهد که در این کتاب مباحث نظری مختلفی برای این حوزه مطرح شده است.
وی با بیان اینکه کتاب «رسانههای اجتماعی و روابطعمومی» در سال ۲۰۱۶ منتشر شده و این کتاب توسط سه نویسنده از سه ملیت مختلف نوشته شده است، افزود: این کتاب با نظارت دکتر مهدی منتظر قائم، ترجمه شده و به سختی و با سرمایهگذاری خودمان چاپ شده و در چاپ آن ویرایش کمی ایجاد و تاکنون ۵۲۰ جلد از این کتاب چاپ شده است. همچنین ترجمه کتاب زمان زیادی نمیبرد ولی پروسه چاپ کتاب طولانی و دردناک است.
این نویسنده زنجانی تصریح کرد: جامعه ما از نهادهای مختلفی همانند نهاد خانواده، دین، اقتصاد، سیاست و آموزش تشکیل شده است. تا قبل از پیدایش رسانههای اجتماعی ساختار این نهادها، سلسله مراتبی و هرمی بود و یک گروهی در راس هرم و بقیه در ته هرم قرار داشتند؛ به عنوان مثال در تا همین اواخر نظام خانواده ساختار هرمی داشت و پدر در راس هرم و بقیه اعضای خانواده در ذیل پدر قرار گرفته و خطمشیها توسط پدر خانواده تعیین میشد.
محمدی با بیان اینکه وقتی اینترنت وارد تمدن بشری شد، انقلابهای پیدرپی با آن صورت گرفت تا رسیدیم به فضای مجازی که همه میتوانند در آن مصرفکننده باشند و این ویژگی ساختار قبل نهادها را به هم میریزد که به صورت طبیعی مشکلاتی نیز ایجاد میکند، ادامه داد: روابطعمومیها قبل از ظهور فضای مجازی ارتباط یک طرفهای با مخاطبان خود داشتند و به صورت یک سویه پیامی برای جامعه هدف منتقل میشد و نهایتاً یک بخشی برای ارتباط مردمی در برخی سازمانها وجود داشت ولی در حال حاضر حوزه اختیار و کنترل داده از اختیار روابطعمومی و سازمان خارج شده و دیگر کنترلی روی ارتباطات سازمان ندارند.
مترجم کتاب رسانههای اجتماعی و روابطعمومی، عنوان کرد: وقتی محیط کاری و ارتباطی ما دچار تعییر و تحول شده ما دیگر نمیتوانیم با ابزارها و فرهنگ سنتی ارتباطات گذشته دوام آوریم و در کتاب مورد نظر هم اشاره شده که برای حفظ ارتباط و تامین منافع سازمان در جامعه باید خود را با شرایط جدید وقف دهیم که کار سختی است؛ چراکه مخاطبان ما دیگر مخاطبان سابق که فقط مصرف کننده بود، نیستند.
محمدی با بیان اینکه سازمانها باید تغییراتی را در ساختار ارتباطی خود ایجاد کنند تا بتوانند در محیط جدید دوام آورند، بیان کرد: اتفاق اصلی این است که ارتباطات در محیط سنتی متمرکز و قابل کنترل بود ولی در محیط جدید اینگونه نیست و ماهیت کنترلناپذیر و مدیریتنایذیری فضای مجازی این اجازه را به سازمانها نمیدهد. در کتاب ترجمه شده رویکردی که پیشنهاد میشود این است که سازمانها نگاهشان را از حالت دستوری به حالت مشارکتجویانه منتقل کنند؛ یعنی سازمانها در محیط جدید چارهای جز این ندارند که مخاطب و ذینفع سازمان را به رسمیت بشناسند تا مخاطب به عنوان عضو فعال تولید کننده محتوا به این باور برسد که به صورت واقعی در سرنوشت سازمان میتواند دخیل باشد.
وی با بیان اینکه سازمانها به صورت مداوم با بحران مواجه میشوند و این چرخه تا ابد ادامه خواهد داشت مگر اینکه یک جایی یک سازمانی با محوریت روابطعمومی یک ارتباط درست با مخاطبان خود ایجاد کند، اظهار کرد: مبنای بسیاری از مشکلات در حوزههای مختلف به دلیل نقص در نظام ارتباطی است و هنوز در قرن بیست فکر میکنیم با بمباران خبری مخاطب میتوانیم به نتیجه برسیم؛ در صورتی که در نظریههای مختلف بعد از جنگ جهانی دوم نظرات واقعبینانهای شکل گرفتهاند که شما به عنوان تولیدکننده محتوا از ارسال یک خبر به جامعه هدفی دارید که خیلی از مواقع مخاطب با واژگون کردن معنای مورد نظر شما عکس آن را دریافت میکند.
انتهای پیام
نظرات