حسین علیشاپور در گفت‌وگو با ایسنا در حاشیه مراسم تشییع پیکر عثمان محمدپرست که روز جمعه در شهرستان خواف برگزار شد، بیان کرد: اگر بخواهیم ویژگی‌ها و راه‌ و رسم ماندگاری را در یک زندگی یک فرد در نظر بگیریم، مجموعه‌ای از عوامل باید دست به دست هم دهد تا افراد ماندگار شوند. استاد عثمان فقط نوازنده و آرتیست نبود بلکه در وجوه اجتماعی زندگی خود هم فرد بارزی بود و آن مدرسه‌سازی‌ها و اهتمامی که به آبادانی، آموزش و پرورش داشت مسائلی است که نباید فراموش شود.

وی افزود: اگر می‌بینیم کسی مانند عثمان محمدپرست ماندگاری پیدا می‌کند، باید جنبه‌های دیگر زندگی او را هم در نظر بگیریم که علاوه بر هنری که در نوازندگی دوتار و نغمه‌سرایی داشت، چه ویژگی‌های دیگری همراه شده است.

علیشاپور با بیان اینکه افراد مانند عثمان محمدپرست ثروت ملی هستند، اظهار کرد: ثروت ملی فقط چیزی که از زیر زمین مانند نفت استخراج شود، نیست. امثال عثمان هستند که ثروت ملی‌ هستند و متاسفانه از دست رفتن آدم‌هایی مانند او، به معنای از دست رفتن بخشی از ثروت ملی است. همیشه این امیدواری وجود دارد که حاکمیت شرایطی را فراهم نماید که استاد عثمان‌ها بتوانند تجربیات خود را در اختیار دیگران قرار دهند.

وی ادامه داد: این کاری نیست که خود استاد انجام دهد و کاری‌ است که ایران باید از عثمان بخواهد. البته این امیدواری و امید ما تا الان هیچ‌وقت راه به جایی نبرده است. باز هم امیدواریم همتی پیدا شود تا دانش موسیقایی و از همه مهم‌تر دانش زندگی این بزرگان را که تعداد معدودی هم مانده‌اند برای انتقال به جوان‌ترها گردآوری کند.

علیشاپور تاکید کرد: این مساله باید دغدغه حاکمیتی باشد که نیست؛ یعنی به‌ عنوان یک ثروت یا دارایی به آدم‌هایی نظیر استاد عثمان یا بقیه کسانی که هستند نگاه نمی‌شود و این مهم‌ترین خلاءای است که در شعبه‌های دیگر هم وجود دارد. هیچ‌وقت در کشور آرشیویست نیستیم، آرشیو نداریم و آرشیوهای ملی ما هم ناقص است یا اصلا وجود ندارد. عادت به جمع کردن دارایی‌های تاریخی، فرهنگی و... نداریم و این موضوع ضایعه بزرگی است.

این خواننده و پژوهشگر موسیقی متذکر شد: فقط می‌توانیم آرزو و ابراز امیدواری کنیم. در شرایط فعلی بعضی از هنردوستان و هنرمندان همت می‌کنند و بخشی از این کار را خودشان انجام می‌دهند اما باید خیلی بزرگ‌تر از این‌ها باشد و در کشور پیگیری شود.

انتهای پیام