به گزارش ایسنا، به تازگی تلسکوپ فضایی هابل(Hubble) تصویری از یک کهکشان کوتوله در صورت فلکی «دب اکبر» ثبت کرده است.

«مارکاریان ۱۷۸»(Mrk 178) یکی از بیش از ۱۵۰۰ «کهکشان مارکاریان» است، رده‌ای که با انتشار فرابنفش غیرمعمول و قوی خود که اولین بار توسط اخترفیزیکدان ارمنی، «بنجامین مارکاریان» فهرست‌بندی شد، تعریف می‌شود.

این کهکشان کوچک و ابرمانند، تحت سلطه خوشه‌هایی از ستارگان جوان، داغ و آبی است. با این حال حاوی یک منطقه سرخ رنگ قابل توجه نیز است. این درخشش مایل به سرخ، نشانه‌ای از اتفاقی چشمگیر در درون آن است؛ جمعیتی از ستارگان «ولف-رایه» عظیم و کوتاه‌عمر که بادهای ستاره‌ای قدرتمند آنها، ردپای خود را مستقیماً در طیف کهکشان حک می‌کنند.

ستارگان ولف-رایه در یک مرحله کوتاه و آشفته از زندگی خود قرار دارند. آنها پس از اتمام هیدروژن موجود در هسته‌هایشان، لایه‌های بیرونی خود را به شکل بادهای ستاره‌ای شدید پرتاب می‌کنند و خطوط انتشار قوی (به ویژه از هیدروژن و اکسیژن یونیزه شده) تولید می‌کنند که در فیلترهای تخصصی هابل به رنگ قرمز دیده می‌شوند.

ستارگان ولف-رایه تنها چند میلیون سال عمر می‌کنند، بنابراین حضور آنها نشان می‌دهد که ستارگان جدید اخیراً تشکیل شده‌اند. با این حال، اخترشناسان در ابتدا گیج شده بودند، زیرا «Mrk 178» هیچ کهکشان همسایه بزرگ و آشکاری ندارد که بتواند چنین فعالیتی را آغاز کند و این معمایی است که همچنان مورد توجه بسیاری از اخترشناسان است.

کهکشان «Mrk 178» در فاصله حدود ۱۳ میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی «دب اکبر» واقع شده است، اما چرا شگفت‌انگیز است؟

کهکشان‌هایی مانند «Mrk 178» شبیه به کهکشان‌های کوچک و به سرعت در حال تشکیل ستاره هستند که کیهان جوان را پر کرده‌اند و مطالعه آنها اکنون سرنخ‌هایی از چگونگی تشکیل جرم توسط کهکشان‌های اولیه و چگونگی گسترش عناصر سنگین در جهان ارائه می‌دهد.

همچنان که تلسکوپ فضایی هابل و تلسکوپ‌های زمینی به بررسی ساختار و تاریخچه‌ این کهکشان ادامه می‌دهند، این کوتوله‌ آبی درخشان به روشن شدن برخی از قدرتمندترین نیروهای شکل‌دهنده‌ کیهان ما کمک خواهد کرد.

انتهای پیام