به گزارش ایسنا، به نقل از Times Higher Education، دوازده مؤسسه جدید به فهرست دانشگاه‌هایی پیوسته‌اند که در صورت‌های مالی سالانه خود کسری ثبت کرده‌اند. بسیاری دلیل این وضعیت را کاهش دانشجویان بین‌المللی و افزایش رقابت برای جذب دانشجویان داخلی عنوان می‌کنند.

دانشگاه دمونتفورت (DMU) نمونه‌ای از این بحران است؛ این دانشگاه از مازاد بودجه ۱۲.۶ میلیون پوند در سال ۲۰۲۳–۲۰۲۴ به کسری ۲۲.۶ میلیون پوند در سال گذشته رسید. افزایش هزینه‌ها و کاهش ارزش واقعی شهریه‌ها، اقتصاد دانشگاه را در وضعیت دشواری قرار داده است.

در گزارش مالی DMU آمده است: مانند اکثر دانشگاه‌های انگلیسی، با چالش‌های مالی بی‌سابقه‌ای روبه‌رو هستیم. کاهش چشمگیر دانشجویان بین‌المللی باعث اختلال در جذب دانشجویان داخلی و خارجی شده و برخی دانشگاه‌های سطح بالا برای جبران کسری، دانشجویان داخلی بیشتری پذیرش کرده‌اند.

این دانشگاه برای مقابله با شرایط، اقداماتی مانند گسترش آموزش فرامرزی و اجرای طرح بازنشستگی داوطلبانه با هزینه ۴ میلیون پوند انجام داده است.

دانشگاه شفیلد نیز با کسری عملیاتی ۱۱.۵ میلیون پوند، پس از مازاد ۶.۲ میلیون پوند در سال قبل، مواجه شده است. این کسری عمدتاً به دلیل کاهش ۲۲ درصدی درآمدهای شهریه بین‌المللی و تغییر سیاست‌های دولت، رقابت جهانی و تغییر انتظارات دانشجویان رخ داده است. شفیلد همچنین بیش از ۶۰۰ کارمند خود را به‌عنوان بخشی از برنامه کاهش هزینه‌ها با پرداخت ۱۰.۹ میلیون پوند جبران خسارت تعدیل نیرو کرد.

دانشگاه اولستر کسری عملیاتی ۲۰.۲ میلیون پوند ثبت کرده که نسبت به کسری ۵ میلیون پوند سال قبل افزایش یافته است. این کسری ناشی از افزایش هزینه‌ها و فعالیت‌ها بدون رشد متناسب درآمد و نبود افزایش تورمی در کمک‌های آموزشی دولت ایرلند شمالی است.

دانشگاه بدفوردشایر کسری ۱۷.۲ میلیون پوندی خود را با مدیریت دقیق ثبت کرد، در حالی که درآمدش از ۱۵۰.۴ میلیون پوند به ۱۰۵.۷ میلیون پوند کاهش یافته و بخش عمده این کاهش به افت شهریه‌های بین‌المللی مربوط است.

دانشگاه هال کسری خود را از ۱۷.۲ میلیون به ۱۲.۹ میلیون کاهش داده و هریوت-وات با مدیریت مالی منظم توانسته کسری عملیاتی خود را به ۷.۹ میلیون پوند برساند، اگرچه هنوز در محدوده منفی است.

علاوه بر این، دانشگاه‌هایی همچون بورنموث، بیرکبک لندن، دانشگاه غرب اسکاتلند و ادج هیل نیز کسری ثبت کرده‌اند و برخی مدارس هنری مانند ترینیتی لابان و دانشکده رقص معاصر شمالی نیز زیان مالی داشته‌اند.

کارشناسان هشدار می‌دهند که افت مداوم دانشجویان بین‌المللی و فشار بر درآمدهای شهریه، چالشی جدی برای پایداری مالی دانشگاه‌های انگلستان ایجاد کرده و ممکن است نیاز به تغییرات ساختاری و مدیریت هزینه‌های بلندمدت باشد.

انتهای پیام