به گزارش ایسنا، اداره هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) با اعمال محدودیت‌های اضطراری، حریم هوایی ونزوئلا و بخش‌هایی از شرق دریای کارائیب را به‌طور موقت بست. این تصمیم پس از حمله نظامی آمریکا به کاراکاس و گزارش‌ها درباره ربوده شدن نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا اتخاذ شد؛ اقدامی که به زمین‌گیر شدن صدها پرواز، سرگردانی هزاران مسافر و ایجاد بحران فوری برای شرکت‌های هواپیمایی منجر شد.

بر اساس «اخطاریه به خلبانان» (NOTAM)، هواپیماهای ثبت‌ شده در آمریکا از فعالیت در منطقه اطلاعات پرواز مایکتیا (SVZM) منع شدند که شامل کل حریم هوایی ونزوئلا است. اداره هوانوردی فدرال آمریکا دلیل این تصمیم را «خطرات ایمنی پرواز ناشی از فعالیت‌های نظامی جاری» اعلام کرد.

دامنه این ممنوعیت به مناطق اطراف نیز گسترش یافت و عملا برخی مسیرهای هوایی بر فراز دریای کارائیب مسدود شد و فرودگاه‌هایی در پورتوریکو، جزایر ویرجین آمریکا و انگلیس، آروبا، بونیر، کوراسائو، سنت مارتن، آنتیگوا، باربادوس و ترینیداد و توباگو را تحت تاثیر قرار داد.

برای شرکت‌های هواپیمایی، این شرایط به معنای تغییر مسیرهای فوری، بازگشت پروازها در میانه راه و لغو گسترده برنامه‌های پروازی بود. هم‌زمان گزارش‌هایی از اختلال در سامانه جی‌پی‌اس در منطقه منتشر شد که ناوبری هوایی را پیچیده‌تر و تصمیم‌گیری‌های ایمنی را محافظه‌کارانه‌تر کرد.

لغو گسترده پروازها در آمریکا

شرکت‌های هواپیمایی بزرگ آمریکا بیشترین آسیب را متحمل شدند. امریکن ایرلاینز، دلتا، یونایتد، جت‌بلو، ساوت‌وست و فرانتیر در روز سوم ژانویه (۱۳ دی) بیش از ۳۰۰ پرواز را لغو کردند و تاثیرات این اختلال تا امروز نیز ادامه یافت. در فرودگاه بین‌المللی سن‌خوان پورتوریکو، بخش عمده پروازهای آمریکا متوقف شدند و ترمینال‌ها مملو از مسافران معترض بود. امریکن ایرلاینز با صدور هشدار مسافرتی، هزینه تغییر بلیت برای پروازهای مسیرهایی مانند آروبا، باربادوس و سن‌خوان را لغو کرد. یونایتد نیز این معافیت‌ها را در برخی مسیرها تا ۶ ژانویه تمدید داد.

تاثیر بر خطوط هوایی اروپایی

هرچند خطوط هوایی اروپایی به‌طور مستقیم تابع مقررات اداره هوانوردی فدرال آمریکا نیستند، اما تعطیلی منطقه‌ای و نگرانی‌های ایمنی، آنها را نیز تحت فشار قرار داد. شرکت هواپیمایی کی‌ال‌ام (KLM) چندین پرواز خود به مقاصد کارائیب را لغو یا با تاخیر انجام داد. همچنین دو فروند بوئینگ ۷۸۷ شرکت تی‌یوآی (TUI) به دلیل محدودیت سوخت، مجبور به تغییر مسیرهای طولانی‌تر بر فراز اقیانوس اطلس شدند؛ اقدامی که زمان پرواز و هزینه سوخت را به‌طور قابل توجهی افزایش داد. کارشناسان می‌گویند تغییر مسیرها می‌تواند هزینه هر پرواز را ۲۰ تا ۳۰ درصد افزایش دهد و هم‌زمان برنامه‌های خدمه و نگهداری هواپیما را نیز مختل کند.

پیامدهای مالی و عملیاتی

این بحران ضربه‌ای تازه به صنعتی وارد کرده که هنوز به‌طور کامل از خسارت‌های دوران همه‌گیری کرونا بهبود نیافته است. لغو پروازها در اوج فصل سفرهای زمستانی، زیان‌های چند میلیون دلاری روزانه برای شرکت‌های هواپیمایی به همراه دارد. در کنار آن، هزینه‌های بازپرداخت بلیت، رزرو مجدد و جابه‌جایی هواپیماها و خدمه سرگردان نیز افزایش یافته است.

در همین حال، مدیریت مسافران به اولویت اصلی شرکت‌ها تبدیل شده است. خطوط هوایی با افزایش اطلاع‌رسانی از طریق اپلیکیشن‌ها، ایمیل و شبکه‌های اجتماعی از مسافران خواسته‌اند وضعیت پروازها را به‌طور مداوم بررسی کنند.  

چشم‌انداز پیش‌رو

شرکت‌های هواپیمایی اکنون چشم‌انتظار به‌روزرسانی‌های اداره هوانوردی فدرال آمریکا هستند و در صورت کاهش تنش‌های نظامی، احتمال می‌دهند بخشی از محدودیت‌ها تا پنجم ژانویه برداشته شود. با این حال، کارشناسان هشدار می‌دهند بازگشت کامل به شرایط عادی ممکن است روزها یا حتی هفته‌ها زمان ببرد.

سایت اویشن نیوز گزارش کرد، این بحران بار دیگر آسیب‌پذیری صنعت هوانوردی در برابر تحولات ژئوپلیتیکی را برجسته کرده و نشان می‌دهد که حفظ ایمنی، حتی به بهای زیان‌های سنگین مالی، همچنان خط قرمز شرکت‌های هواپیمایی است.

انتهای پیام