به گزارش ایسنا، در مقاله دکتر علی نیکخو، یک میراگر اصطکاکی چرخشی اصلاح‌شده (Modified Rotational Friction Damper) معرفی شده است که با سه نوآوری کلیدی محدودیت‌های میراگرهای اصطکاکی سنتی را برطرف می‌کند: سیستم گیره مبتنی بر واشر بلویل برای پیش‌بارگذاری پایدار، رابط اصطکاکی برنز-پرشده PTFE با فولاد ضدزنگ برای ضریب اصطکاک ثابت و مکانیسم خودمرکزدهی با کمک آلیاژ حافظه‌دار (Shape Memory Alloy) که حلقه هیسترزیس پرچم ‌شکل ایجاد کرده و دریفت باقی‌مانده را به حداقل می‌رساند.

تحلیل‌های غیرخطی زمانی روی یک قاب خمشی فولادی ۱۵ طبقه تحت هفت زمین‌لرزه دورمیدان، در شرایط پایه ثابت و با در نظر گرفتن اثرات خاک-سازه (soil-structure interaction)، نشان داد؛ این میراگر شتاب طبقات را تا ۳۶ درصد، برش پایه را بیش از ۳۰ درصد و دریفت بین‌طبقاتی را بیش از ۳۲ درصد کاهش می‌دهد، در حالی که ۴۰ تا ۵۵ درصد انرژی ورودی زلزله را جذب می‌کند، بهترین عملکرد نیز در ترکیب میراگر اصطکاکی چرخشی اصلاح‌شده با اثرات خاک-سازه مشاهده شد.

به گزارش روابط عمومی دانشگاه علم وفرهنگ جهاددانشگاهی، این نتایج، پتانسیل بالای میراگر اصطکاکی چرخشی اصلاح‌شده را برای ادغام در طراحی لرزه‌ای مبتنی بر عملکرد و استراتژی‌های بهسازی، به عنوان راه‌حلی مقرون‌به‌صرفه و قابل اعتماد برای افزایش تاب‌آوری سازه‌های فولادی در مناطق لرزه‌خیز برجسته می‌سازد.

این مقاله در مجله بین‌المللی “Journal of Infrastructure Preservation and Resilience” از انتشارات Springer Nature با نمایه WoS و Scopus با ضریب امتیاز 6.9 در رده Q1 در پایگاه Scopus به چاپ رسید.

انتهای پیام