به گزارش ایسنا، امیر جدیدی در یادداشتی در روزنامه هم میهن نوشت: در دنیای سیاست عموماً و اصولاً سقوط حاکمان با یک عکس در خاطر جهانیان می‌ماند. از سقوط صدام عکس مجسمه در بغداد، از قذافی تصویر بدن لخت و خون‌آلود و تشک ابری، از حسنی مبارک تصویرش روی تخت بیمارستان و قفس دادگاه و...

عکسی که دو شب پیش ترامپ از نیکلاس مادورو منتشر کرد هم برای همیشه در حافظه جمعی مردم جهان می‌نشیند. نکته مهم اما این است که تا قبل از این عکس‌ها به واسطه یک رسانه به دید عموم می‌رسید.

در دنیای قبل از ترامپ، خبرگزاری‌ها تمام هم و غم‌شان را می‌گذاشتند بلکه بتوانند به حلقه اولیه حاضر در صحنه وصل شوند و به آن واسطه عکس و خبری را مخابره کنند. روزگاری بین «رویترز»، «ای پی»، «سیپا»، «آ.اف.پ» و... رقابت تنگاتنگی در حد ثانیه‌ها وجود داشت.

در حقیقت یک رسانه بابت همین یک عکس و خبر تا سال‌ها برای خودش اعتبار می‌ساخت و نفوذش را در جهان رسانه‌ای گسترده می‌کرد. حالا اما این روزها یک آدمی از راه رسیده و نرسیده نه‌تنها به قوانین جهانی پایبندی ندارد بلکه  چیزی شبیه قانون جنگل  را به اجرا گذشته  است.

ترامپ حقیقتا برای بیشتر دیده شدن از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کند. او  پیش از این بارها نشان داده که به پروتکل‌های حقوق بین‌الملل عنایتی ندارد و وقعی نمی‌نهد. او بارها و بارها با اعتمادبه‌نفس عجیبی درباره دولت‌های مستقل اظهارنظر کرده است.

رفتار ترامپ حقیقتاً چیزی شبیه پسر عباس قلی‌خان است که با هیچ چیز راضی نمی‌شود و به هیچ صراطی مستقیم نیست که نیست. او به یک اعتبار رئیس‌جمهور کشور ابرقدرتی به اسم آمریکاست. با این حال او دوست دارد همزمان رئیس‌جمهور کانادا، ونزوئلا، مکزیک، اوکراین و... هم باشد.

این روزها او پا فراتر از این‌ها هم گذاشته و همزمان دوست دارد هم خودش خبر تولید کند، هم خبر مخابره کند و هم... در میان همه این اول بودن‌ها اما یک جا هست که دست ترامپ هرگز به آن نمی‌رسد. ترامپ می‌تواند دستور دهد که اولین کسی باشد که عکس را منتشر می‌کند اما او هرگز اولین کسی نیست که عکس را گرفته است. چراکه قدرت عکاسی با حضور ظاهر می‌شود.

کاری که رئیس‌جمهور آمریکا اگر بخواهد هم نمی‌تواند. رفتار ترامپ در این اقدام اخیر اما به نوعی تغییر در الگوی کلاسیک، رسانه و سیاست هم بود. در الگوی کلاسیک، رسانه‌ها تا قبل از این، بعد از وقوع یک اتفاق آن چیزی که رخ داده را بازتاب می‌دادند. در رفتار ترامپ اما این ترتیب به صورت عکس عمل می‌کند. چراکه او خودش بخشی از خبر است. در حقیقت تصویر پیش یا حین واقعه منتشر می‌شود تا خود به بخشی از واقعه بدل شود.

مادورو در این تصویر نه یک رئیس‌جمهور مستقر، بلکه حاکمی در آستانه‌ی سقوط نمایش داده می‌شود؛ حتی اگر واقعیت میدانی هنوز چنین نباشد. اقدام ترامپ در انتشار تصویر مادورو، هشداری است درباره‌ عصری که در آن نه‌تنها قواعد حقوق بین‌الملل، بلکه قواعد پایه‌ای رسانه نیز قربانی رقابت بر سر روایت و تقدم آن می‌شود.

انتهای پیام