به گزارش ایسنا، سعید پیردوست، هنرمندی که نامش با طنزهای هوشمند و مردمی دهه ۸۰ گره خورده بود، همواره با افتخار از روزهای همکاری با مهران مدیری یاد می‌کرد.

سریال‌هایی که سعید پیردوست با مهران مدیری کار کرد

«پاورچین»، «نقطه چین»، «جایزه بزرگ»، «شب‌های برره»، «باغ مظفر» و «قهوه تلخ» از جمله طنزهای تلویزیونی هستند که پیردوست در آن‌ها به نقش‌آفرینی پرداخته است.

این بازیگر که در بیش از ۶ سریال مهران مدیری در دهه ۸۰ ایفای نقش کرده بود، در گفت‌وگویی با ایسنا با بیان اینکه مردم همچنان سریال‌های طنز گذشته را دنبال می‌کنند، گفته بود: «آن گروهی که با هم بودند و چند کار با هم انجام دادند از جمله «نقطه چین» «پاورچین» و «شب‌های برره» الان هر کدام دارند یک سبک کار می‌کنند. قصد تعریف از کارهایی که خودم در آن‌ها بازی داشتم را ندارم اما هنوز هم مردم با شوق و ذوق آن‌ها را تماشا می‌کنند. جای آن طنزها در تلویزیون خالی است.»

در آخرین گفت‌وگوهایش، با همان متانت و صراحت همیشگی تأکید کرد: «هیچ وقت نخواستم خودم را به کسی یا گروهی تحمیل کنم و آقای مهران مدیری هم همین‌طور است. حتماً در کارهای جدید نقشی برای من نداشتند.» این سخن، نه نشانه گله که بیانگر درک عمیق او از پویایی گروه‌های هنری و احترام به انتخاب کارگردان بود. با این حال، همان صداقت همیشگی را داشت وقتی می‌گفت: «بعد از «قهوه تلخ» دیگر ایشان پیشنهادی برای من نداشتند.»

او با حسرتی شیرین از اوج طنز تلویزیون یاد می‌کرد و می‌گفت: «دلم برای روزهایی تنگ شده که «پاورچین» و «نقطه‌چین» ساخته می‌شد. ما گروه خیلی خوبی بودیم واقعاً می‌گویم که با جان و دل کار می‌کردیم. انصافاً مردم ما را خیلی دوست داشتند.» او به وضوح به یاد می‌آورد که چگونه «پاورچین» در دوره خودش تک بود و مردم را از خیابان به خانه و پای تلویزیون می‌کشاند. و شاید برایش جالب بود که با گذشت سال‌ها، مردم در خیابان، هنوز او را با نقش‌آفرینی‌هایش در «شب‌های برره» می‌شناختند و از او می‌پرسیدند: «چرا با مهران مدیری کار نمی‌کنید؟»

«آقای رئیس» در پاورچین به خود می‌بالید

پیردوست، اگرچه به کارهای جدی نیز عشق می‌ورزید، اما به نقش‌های طنزش همچون «آقای رئیس» در پاورچین یا شخصیت‌های محلی در «شب‌های برره» می‌بالید. او لذت آن دوران را این‌گونه خلاصه می‌کرد: «کار کردن با مهران مدیری همیشه برایم لذت‌بخش بوده است.»

حسرتی به نام «۸۷ متر»/ سریالی که در انتظار ماند

در سال‌های اخیر، یکی از بزرگ‌ترین دل‌مشغولی‌های هنری سعید پیردوست، سرنوشت سریال «۸۷ متر» به کارگردانی کیانوش عیاری بود. پروژه‌ای که او با علاقه در آن حضور یافته بود، اما هرگز فرصت نمایش نیافت.

او با جزییات از نقشش سخن می‌گفت: نقشی که عیاری خود برایش انتخاب کرده بود؛ پدر خانواده‌ای که به همراه دختر، داماد و نوه‌هایش درگیر یک کلاهبرداری مسکن می‌شود. خانه‌ای که می‌خرند به چند نفر فروخته شده است. او این کار را خیلی خوب می‌دانست و حضور در آن را سعادت می‌خواند.

پیردوست با تعجب و حیرت از دلایل این توقف سخن می‌گفت: «این سریال واقعاً به دلایل تعجب‌برانگیزی توقیف شد ... می‌گویند به خاطر گربه‌ها بوده که توقیف شده! من تعجب می‌کنم که چرا اینطور شد واقعا حیف است.» حرف‌هایش آمیخته با امید و یأس بود؛ «امیدوارم برای این سریال فکری شود؛ چون واقعاً به پایش زحمت کشیده شده... امید که مردم بتوانند این سریال را ببینند. قضاوت با مردم است.» اکنون با درگذشت او، این حسرت دوچندان شده است؛ هم حسرت دیده‌نشدن هنرش در آن سریال، و هم حسرت ندیدن بازخورد مردم.

طنز از دست رفته و نگاه یک پیشکسوت

سعید پیردوست، در مقام بازیگری که طنز را به معنای واقعی تجربه کرده بود، تحلیل تندی از وضعیت طنز امروز داشت. از نظر او مشکل اصلی، فقدان تخصص بود و می‌گفت: «الان تمام بازیگران به نوعی سعی می‌کنند کار طنز انجام دهند و این درست نیست... طنز هم نیاز به تخصص دارد و چیزی است که در وجود آدم است.»

او با یک تشبیه گویا وضعیت را ترسیم می‌کرد: «مثل این می‌ماند که ما به بازاری برویم که در آن همه نوع شیرینی باشد. این فایده ندارد باید آن شیرینی باشد که برای ما لذت‌بخش است.»

به باور او، جای طنز اصیلی که گروه‌هایی مانند دوره مهران مدیری خلق می‌کردند، «در تلویزیون خالی است.»

اکنون که او در میان ما نیست، صدا و تصویرش در قاب‌های ماندگار «پاورچین»، «شب‌های برره» و ده‌ها اثر دیگر زنده است. اما حسرت بزرگ، دیده‌نشدن او در سریال «۸۷ متر» کیانوش عیاری است؛ گویی بخشی از هنرش برای همیشه در تاریکی آرشیو ماند. 

این هنرمند که گفته می‌شود، زاده دی‌ماه سال ۱۳۱۹ است، در سالروز تولد ۸۵ سالگی‌اش بامداد ۱۶ دی ماه از دنیا رفت.

انتهای پیام