حسین حقپرست در گفتوگو با ایسنا با بیان اینکه تئاتر مشهد در یک دهه اخیر به دلایل متعددی موفق شده است مخاطب را به آثار خود جذب کند، اظهار کرد: یکی از مهمترین این دلایل، ایجاد پلاتوها و سالنهای نمایش خصوصی است. همچنین گروههای جوان و علاقهمند که خودشان راغب به اجرای آثارشان هستند، در کنار آموزشگاهها، موسسات آموزشی و دانشگاههایی که این رشته را در مشهد تدریس میکنند، در رونق تئاتر مشهد نقش دارند.
وی ادامه داد: اصولاً هنر بازیگری بسیار جذاب است و بسیاری از نوجوانان و جوانان علاقهمند به این حرفه میشوند. به همین سبب، گروههای حرفهای و آماتور بسیاری به اجراهای صحنهای روی میآورند. تنوع ژانرهای اجرایی نیز از دیگر دلایل جذب مخاطب در مشهد است که در چند سال اخیر، ژانرهای متفاوتی از اجراها در مشهد ارائه شده است که سلیقه مخاطبان را پوشش میدهد و مخاطب میتواند هر ژانری را که علاقه دارد انتخاب کند.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه بهطور متوسط هر شب ۱۸ تا ۲۰ نمایش در مشهد اجرا میشود، افزود: این آمار بسیار قابل توجه است. جمعیت فعال در تئاتر مشهد به عنوان تماشاچی بین ۱۰ تا ۱۲ هزار نفر است که به ظاهر عدد خوبی به نظر میرسد اما نسبت به شهری با جمعیت نزدیک به چهار میلیون نفر، عدد بسیار کوچکی است. با توجه به پتانسیلهای تئاتر مشهد و تواناییهای هنرمندان که بسیاری از آنان از هنرمندان درجه یک کشور هستند، لازم است جمعیت مخاطبان علاقمند به تئاتر روزبهروز افزایش یابد.
تماشاگر، نفس تئاتر است
حقپرست تأکید کرد: تماشاگر تئاتر، نفس تئاتر است و اگر وجود نداشته باشد، این هنر نابود میشود. بنابراین دستگاههای متولی باید هرچه در توان دارند، برای کشاندن مخاطب به سالنهای نمایش به کار گیرند.
وی درباره امکانات استاندارد اجرای تئاتر در مشهد گفت: اگر بخواهیم امکانات مشهد را با استانداردهای روز دنیا مقایسه کنیم، از نظر جانمایی سالنها، نبود پارکینگ و مسائل لجستیکی فاصله زیادی داریم، اما در مقایسه با تهران این فاصله چندان زیاد نیست. با توجه به سالنهای خصوصی که در چند سال اخیر افتتاح شدهاند، وضعیت کمی بهبود یافته است، هرچند سالنهای دولتی نیز مدتی تعطیل بودند و گروههای هنری ماهها پشت در سالنها منتظر میماندند تا بتوانند اجرا داشته باشند.
نقش تئاتر در کاهش بزهکاری اجتماعی
این کارگردان تئاتر بیان کرد: هرچه سالنهای تئاتر بیشتری در این شهر ساخته شود، علاوه بر ارتقای فرهنگ و هنر، میتوان سطح بزهکاری و جرم را در ساعات مختلف کاهش داد. هنر بهعنوان زبان ناگفته مسائل اجتماعی، تأثیر قابلتوجهی بر جامعه دارد و باید جدی گرفته شود. مسئولان، بهویژه شهرداری کل و شهرداری مناطق، موظفند زمینها و امکانات موجود را در اختیار سرمایهگذاران قرار دهند. سرمایهگذار تنها میخواهد اطمینان داشته باشد که بودجهای که صرف میکند، به منفعت مادی و معنوی منجر خواهد شد؛ بنابراین همکاریهای جدی و موثر ضروری است.
حقپرست درباره مهمترین چالشهای تئاتر مشهد بیان کرد: در هر سازمان و نهادی چالشهایی وجود دارد و فضای تئاتری مشهد نیز از این قاعده مستثنی نیست. یکی از ناراحتکنندهترین مشکلات، مهاجرت هنرمندان درجه یک و نخبه به تهران است، جایی که بسیاری آن را آرمانشهر خود میبینند؛ آرمانشهری که مانند موجی دورانی، بسیاری از افراد را در خود میبلعد که این وضعیت به هیچ وجه زیبنده فرهنگ و هنر مشهد نیست. متأسفانه برخی افراد در تهران راه را برای دیگران میبندند و همه چیز را زیر نظر خود میگیرند. به همین دلیل، حتی افراد مستعد و تحصیلکرده در تئاتر ممکن است به اندازه شایستگی دیده نشوند.
وی اظهار کرد: در گذشته، وقتی کاری از مشهد به جشنواره تئاتر فجر میرفت، تقریباً همه جوایز را کسب میکرد و دوران طلایی تئاتر مشهد را رقم میزد اما اکنون به دلیل روابط و برخی محدودیتها، سالهاست از آن دوران فاصله گرفتهایم.
این استاد دانشگاه با تأکید بر لزوم حمایت از هنر و به ویژه هنر نمایش گفت: بسیاری از این هنرمندان درجه یک هستند و اگر در هر جای دیگری از جهان بودند، جایگاه شایستهای داشتند. حمایتهای واقعی باید تضمین کند که این افراد بتوانند به جایگاه خود برسند و از ورود به عرصه تئاتر بازنمانند.
انتهای پیام


نظرات