به گزارش ایسنا، تحلیلگران می‌گویند بسیاری از موارد به کاهش تحریم‌های آمریکا علیه ونزوئلا، روابط میان جانشین مادورو و آمریکا و شاید مهم‌تر از همه، آنچه برای درآمدهای حاصل از ذخایر عظیم نفت ونزوئلا رخ می‌دهد، بستگی دارد.

از زمان ربایش مادورو در شنبه گذشته، آمریکا به سرعت برق، یک سری اعلامیه در مورد نفت ونزوئلا که صاحب بزرگترین ذخایر شناخته شده جهان است، صادر کرده است.

دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا که دولت موقت ونزوئلا را تهدید کرده است عدم همکاری با خواسته‌های واشنگتن عواقب بیشتری به دنبال خواهد داشت، چهارشنبه گذشته اعلام کرد واشنگتن، فروش نفت ونزوئلا را «به‌طور نامحدود» کنترل خواهد کرد.

کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا گفت که ایالات متحده بازاریابی نفت تحریم شده را که تاکنون به دلیل تحریم صادرات ونزوئلا در مخازن نگهداری می‌شد، آغاز کرده است و قصد دارد تمام فروش‌های آتی را کنترل کند. رایت اعلام کرد درآمد حاصل از این فروش، در حساب‌های خزانه‌داری آمریکا نگهداری می‌شود و بدون ارائه جزئیات بیشتر، از جمله اینکه چه نسبتی از درآمد به کاراکاس می‌رود، گفت: پول میان آمریکا و ونزوئلا تقسیم می‌شود.

اظهارات رایت یک روز پس از آن بیان شد که دولت ترامپ اعلام کرد با کاراکاس قراردادی برای صادرات ۲ میلیارد دلار نفت خام ونزوئلا به آمریکا منعقد کرده است که بر اساس آن ونزوئلا بین ۳۰ تا ۵۰ میلیون بشکه نفت تحریم شده را تحویل خواهد داد.

راشل زیمبا، یکی از همکاران ارشد مرکز امنیت جدید آمریکا، به شبکه الجزیره گفت: در بلندمدت، دولت ترامپ احتمالا تحریم‌ها را بر واردات نفت ونزوئلا و در نهایت واردات تجهیزات و سرمایه کاهش خواهد داد.

زیمبا گفت: ترامپ که مدعی شده شرکت‌های نفتی آمریکا آماده سرمایه‌گذاری میلیاردها دلار در بخش نفت ونزوئلا هستند، احتمالا مجوزهایی را برای کسب‌ و کارهای خاص آمریکایی صادر خواهد کرد و هجوم سرمایه‌گذاران خارجی را که می‌توانند سرمایه، تجهیزات و تخصص ارائه دهند، تسهیل کند.

تولید کنونی نفت ونزوئلا که نزدیک به یک میلیون بشکه در روز است، بسیار کمتر از اوج ۳.۵ میلیون بشکه در روز دهه ۱۹۹۰ است.

اما انتظار نمی‌رود هیچ یک از اینها به این زودی‌ها انجام شود.

زیمبا پیش‌بینی کرد آمریکا برخی تحریم‌ها را علیه کاراکاس حفظ کند، اما بخشی از صادرات نفت احتمالا همچنان از این اقدامات فرار می‌کند؛ به‌ویژه اگر واشنگتن درآمدهای خود را با این کشور تقسیم نکند.

آینده نامعلوم

سینتیا آرنسون، مدرس کمکی در دانشکده مطالعات بین‌المللی پیشرفته جانز هاپکینز، می‌گوید با وجود اعلامیه‌های دولت ترامپ، «بی‌اطمینانی زیادی» درباره آنچه در آینده اتفاق خواهد افتاد وجود دارد.

آرنسون به شبکه الجزیره گفت: «شرکت‌های نفتی سرمایه‌گذاری‌های بسیار پرهزینه‌ای انجام می‌دهند و معمولا در محیط‌های دشوار انجام می‌دهند. بنابراین تا زمانی که مشخص نشود وضعیت به کدام سمت می‌رود و چقدر ثبات وجود دارد، این ایده که دستگیری مادورو باعث می‌شود شرکت‌های نفتی آمریکا به ونزوئلا سرازیر شوند نیز یک افسانه است».

این احتمال وجود دارد که اوضاع برای اقتصاد ونزوئلا قبل از اینکه بهتر شود بدتر شود؛ به خصوص که مشخص نیست چقدر زود یا اصلا دولت آمریکا، پول نفت تحریم شده را به این کشور بازپرداخت خواهد کرد.

به گفته تیم هانتر، اقتصاددان ارشد آمریکای لاتین در «آکسفورد اکونومیکس»، ۷۸ درصد از بودجه دولت ونزوئلا به هزینه‌های اجتماعی اختصاص می‌یابد. محدود شدن این منابع مالی، ممکن است عواقب بسیار سریعی از نظر هزینه‌های اجتماعی به همراه داشته باشد که به نوبه خود با خطر ناآرامی اجتماعی همراه است.

همانطور که الجزیره گزارش داده است، در حال حاضر، مردم ونزوئلا افزایش شدید قیمت برخی از اقلام ضروری روزانه را تجربه کرده‌اند.

بنجامین راد، کارشناس ارشد مرکز روابط بین‌الملل برکل دانشگاه کالیفرنیا گفت: در نهایت، درآمدهای نفتی، کلید احیای اقتصاد ونزوئلا خواهد بود. راد به شبکه الجزیره گفت: اما آماده کردن بازار نفت این کشور آمریکای لاتین به سرمایه‌گذاری هنگفت در زیرساخت‌ها نیاز دارد، بنابراین ما سال‌ها برای مشاهده چنین امری در ونزوئلا فاصله داریم. در حالی که ترامپ متعهد شده است که ونزوئلا را اداره کند و فروش انرژی را کنترل کند، شفافیت کمی در مورد این که چه چیزی به دنبال دارد، وجود دارد.

او افزود: ترامپ در کل این روند بسیار مبهم بوده است.

یک عامل کلیدی ساختار دولت ونزوئلا است که برخلاف عراق پس از تهاجم حمله آمریکا در سال ۲۰۰۳، عمدتا در جای خود باقی مانده است.

راد گفت: «همچنین مشخص نیست که مشروعیت دولت فعلی ونزوئلا در چه وضعیتی است، یا چه اقدامات اقتصادی می توانند انجام دهند.»

در اینجا ناشناخته‌های زیادی وجود دارد.

انتهای پیام