دکتر حسین اصفهانی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به اینکه برخی تومورهای کلیه در کودکان شیوع نسبی دارند، اظهار کرد: شایع‌ترین نوع این تومورها، ویلمز تومور که خوشبختانه به درمان‌های ترکیبی پاسخ خوبی می‌دهد.

وی افزود: درمان تومور کلیه در کودکان معمولاً شامل شیمی‌درمانی، جراحی و در برخی موارد رادیوتراپی است، با توجه‌ به وجود چند روش درمانی مؤثر، احتمال بهبودی کامل بسیار بالاست.

 فوق‌تخصص بیماری‌های خون و سرطان در کودکان و عضو هیات‌علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان با تأکید بر اینکه ویلمز تومور رشد آهسته‌ای دارد و در مراحل ابتدایی علائم مشخصی ایجاد نمی‌کند، اظهار کرد: در بسیاری از موارد، علائم اولیه  مثل سفتی در شکم، عدم قرینگی یا وجود توده در پهلو، توسط والدین هنگام حمام‌کردن یا لباس پوشاندن کودک مشاهده می‌شود.

اصفهانی با اشاره به اینکه این نوع تومور اغلب در کودکان سه تا چهار ساله دیده می‌شود، تصریح کرد: البته در سنین بالاتر نیز ممکن است رخ دهد، اما معمولاً پیش‌آگهی بیماری کمی ضعیف‌تر خواهد بود.

فوق‌تخصص بیماری‌های خون و سرطان در کودکان و عضو هیات‌علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان هشدار داد: اگر کودکی توده‌ای در شکم یا پهلو دارد، والدین باید مراقب باشند که ضربه‌ای به آن وارد نشود، چراکه ضربات ناگهانی می‌توانند باعث آسیب‌های غیرقابل‌جبران شوند.

اصفهانی همچنین برخی عوامل خطر را برشمرد و گفت: بیماری‌های ژنتیکی، عفونت‌های مکرر ادراری، نقص‌های مادرزادی، برگشت ادرار، عدم تقارن بدنی و عقب‌ماندگی ذهنی می‌توانند از زمینه‌های مستعدکننده ایجاد ویلمز تومور باشند.

وی با بیان اینکه از زمان شروع رشد سلول غیرطبیعی تا زمان تشخیص، ممکن است سه تا چهار ماه زمان بگذرد، به همین دلیل مراجعه به‌موقع والدین و تشخیص زودهنگام تأثیر مستقیمی بر روند درمان دارد، تأکید کرد: پس از تشخیص توده، معمولاً نیاز به برداشتن کامل کلیه درگیر وجود دارد. پس از جراحی نیز، شیمی‌درمانی برای کاهش احتمال عود تجویز می‌شود.

دکتر اصفهانی با اشاره به اینکه در ۹۵ درصد از موارد با درمان مناسب، کودکان بهبودی کامل پیدا می‌کنند، خاطرنشان کرد: اما در صورت تأخیر در تشخیص، تومور می‌تواند به سایر اندام‌ها نیز گسترش یابد و روند درمان پیچیده‌تر شود.

انتهای پیام