فاطمه مهدیار رودسری در گفت و گو با ایسنا درباره چالش‌های آموزش مجازی، اظهار کرد: با وجود ضروری بودن آموزش مجازی در زمان تعطیلات ناخواسته مدارس، برخی چالش‌های آموزشی در فضای مجازی همچنان وجود دارد و مربوط به بازه زمانی خاصی نیست.

وی با اشاره به سرعت پایین تبادل اطلاعات ادامه داد: حتی با پیشرفت فناوری‌های پیام‌رسانی و ارتقاء شاد، سرعت انتقال داده‌ها همچنان کمتر از سال‌های گذشته است و انتظار می‌رود تلاش برای بهبود آن بیشتر شود.

مهدیار رودسری با اشاره به محدودیت پهنای باند و ارسال محتوای آموزشی بیان کرد: برای ارسال محتوای آموزشی، حجم ارسال ویدئوها باید به‌ اندازه مشخصی کاهش یابد و این موضوع چالش‌های زیادی برای آموزگاران و دانش‌آموزان به وجود می‌آورد.

نیاز به برنامه‌ریزی جامع زیرساختی

این کارشناس آموزش به کمبود زیرساخت‌های ارتباطی اشاره کرد و گفت: بسیاری از معلمان و والدین همچنان دسترسی به دستگاه‌های مناسب، اتصال پایدار اینترنت و حتی برق منظم در نیمه دوم سال را ندارند.

وی درباره مشکلات استفاده همزمان از دستگاه‌های دیجیتال در خانواده، عنوان کرد: معلمانی که خود نیز مدرس هستند و فرزندان دانش‌آموزان دارند، مجبورند در خانه‌های شلوغ چندین کاربرمعلم، دانش‌آموز، والدین از یک یا دو دستگاه موبایل استفاده کنند. این امر باعث کاهش کیفیت تدریس و زمان‌بری بیشتری برای آموزش می‌شود.

وی گفت: برای رفع این موانع نیاز به برنامه‌ریزی جامع زیرساختی، سرمایه‌گذاری در باندهای پهن‌تر، توزیع دستگاه‌های مناسب برای مدارس و خانواده‌ها و ارتقاء مهارت‌های دیجیتال معلمان و دانش‌آموزان است.

این آموزگار مطرح کرد: با توجه به اهمیت آموزش مجازی برای ادامه تحصیل در دوران بحران دمایی و آلودگی هوا، لازم است دست اندرکاران آموزشی برای بهبود زیرساخت‌ها و کاهش فشار بر شبکه‌های ارتباطی راهکارهای مؤثرتری بیاندیشند.

 آموزش مجازی باری بر دوش والدین و پیامدهای آن

این کارشناس آموزشی گفت: با گسترش آموزش‌های آنلاین در مدارس، مسئولیت پشتیبانی از فرایند یادگیری به والدین منتقل می‌شود. این تحویل وظیفه، مشکلاتی را به‌وجود می‌آورد که می‌تواند کیفیت آموزش را تحت تأثیر قرار دهد.

وی ادامه داد: در خانواده‌هایی که دو یا چند فرزند در همان زمان به آموزش آنلاین نیاز دارند، والدین مجبورند همزمان با چندین کودک کار کنند. این موضوع باعث کاهش تمرکز و توجه هر کودک، خستگی و اضطراب در والدین و احتمال عدم درک کامل مطالب توسط برخی از دانش‌آموزان به دلیل بی تجربگی والدین شود.

مهدیار رودسری به تفاوت بین تخصص آموزشی والدین و نیازهای درسی اشاره کرد و گفت: حتی اگر والدین سعی کنند دقیقاً همان‌طور که معلم توضیح می‌دهد عمل کنند، مهارت‌های تخصصی آموزش را ندارند. این امر منجر به انتقال نادرست مفاهیم یا عدم توانایی در رفع اشکالات می‌شود.

وی گفت: کاهش کیفیت یادگیری، بروز اشکالات مکرر در درک مفاهیم و نیاز به تکرار و زمان بیشتر برای رفع مسائل از جمله پیامدهای این مسئله است.

وی با اشاره به اختلال در نقش‌های والدین و معلم، اظهار کرد: نقش‌های متفاوت مادر یا پدر عموما پشتیبانی، رشد عاطفی و مراقبت از فرزندان است و معلم نقش آموزشی، ارزیابی دارد که در آموزش مجازی این دو نقش برای والدین با هم ترکیب می‌شود.

این آموزگار مطرح کرد: معمولا کودکان کمتر تمایل دارند نقش معلم را به والدین واگذار کنند؛ در نتیجه همکاری طولانی‌مدت بین مادر و فرزند در فرآیند یادگیری دشوار می‌شود، این امر مقاومت کودکان در پذیرش والدین به‌ عنوان معلم، ایجاد کشمکش‌های رفتاری و روانی کمبود تعامل مؤثر در طول دوره‌های درسی را به دنبال دارد.

تقسیم زمان‌بندی پیشرفته در ساعات آموزشی

وی گفت: مدارس می‌توانند برنامه‌های درسی را طوری تنظیم کنند که کلاس‌های آنلاین برای هر کودک به ‌صورت متناوب ارائه شود و فشار همزمان بر والدین کاهش یابد. همچنین فراهم کردن دوره‌های آموزشی ساده درباره روش‌های حمایت از فرزندان در خانه می‌تواند فاصله بین تخصص معلم و توانایی‌های والدین را پر کند.

وی درباره پشتیبانی فنی و محتوایی گفت: ارائه منابع تکمیلی مثل ویدئوهای کوتاه، راهنمایی‌های گام‌به‌گام که بدون نیاز به توضیح مکرر توسط والدین قابل استفاده باشد، می‌تواند این بار را در زمان آموزش مجازی کاهش دهد.

انتهای پیام