به گزارش ایسنا، اعتماد نوشت: بررسی‌های میدانی و اسناد موجود نشان می‌دهد که مشکل مسکن ملی پردیس پروژه سازه‌کاران ایلام یکم دیگر صرفا یک تاخیر ساده در عملیات عمرانی نیست، بلکه یک گره کور حقوقی و مدیریتی است که ریشه در عدم نظارت نهادهای بالادستی دارد.

ماجرای بلوک یک پروژه سازه‌کاران ایلام یکم؛ ساخت واحدهای مازاد با جیب متقاضیان این پروژه!

اصل داستان که این روزها به یک بن‌بست تبدیل شده، فراتر از کمبود بودجه است. گزارش‌ها حاکی از آن است که در پروژه سازه‌کاران ایلام یکم شهر جدید پردیس سایت ۵ (به‌ویژه در بلوک یک) واحدهای اضافی با پول و آورده خود متقاضیان هر سه بلوک این پروژه ساخته شده است. حالا که پروژه به مرحله محوطه‌سازی و نصب آسانسور رسیده و کفگیر به ته دیگ خورده، شرکت عمران پردیس با تقاضاهای مکرر متقاضیان قصد دارد این واحدهای اضافی را بفروشد یا تهاتر کند تا خرج نواقص پروژه دربیاید. اما این ایده فعلا در حد یک حرف باقی مانده است؛ چراکه به گفته خود مدیران، سازمان بازرسی کل کشور به دلیل اینکه این واحدها با حق‌السهم و آورده این متقاضیان ساخته شده، اجازه فروش آنها را نمی‌دهد. نتیجه؟ پروژه در یک بن‌بست مطلق مالی و قانونی گیر افتاده است.

مصائب بی‌پایان متقاضیان پروژه در سایه تورم

این گره کور مدیریتی، دومینوی مشکلات زیر را برای متقاضیان این پروژه به همراه داشته است: 

     پروژه‌های نیمه‌کاره و رها شده: سازنده مدعی است که طلبکار است و به همین بهانه، نیروی کار به پروژه تزریق نمی‌کند.

     بحران آسانسور و نواقص اساسی: بلوک‌ها پر از نواقص فنی هستند و وضعیت آسانسورها در هاله‌ای از ابهام و بلاتکلیفی است.

     تورم تجهیزات: متقاضیانی که 6 سال پیش با یک حساب و کتاب مشخص ثبت‌نام کرده بودند، حالا باید با قیمت‌های نجومی برای خرید کابینت، ورق MDF، کولر و پکیج دست‌وپنجه نرم کنند؛ هزینه‌هایی که امروز چندین برابر شده و کمر خانوارها را می‌شکند.

     فقدان قرارداد: فاجعه‌بارتر اینکه بعد از 6 سال واریز وجه و انتظار، متقاضیان حتی یک برگه قرارداد رسمی برای خانه‌های خود ندارند و هیچ ‌کس پاسخگوی این ناامنی روانی نیست.

نوک پیکان انتقادات متقاضیان پروژه به چه سمتی است؟

در اینجا نوک پیکان انتقادات، نه فقط به سمت شرکت عمران پردیس، بلکه مستقیما به سوی سازمان بالادستی، یعنی شرکت مادر تخصصی عمران شهرهای جدید ایران نشانه می‌رود. سوال صریح متقاضیان این است: «جناب آقای شهرام ملکی، مدیرعامل محترم شرکت مادرتخصصی؛ اگر مجموعه تحت امر شما وظیفه سیاستگذاری و نظارت عالیه را بر عهده دارد، چرا از روز اول نظارتی بر عملکرد شرکت عمران پردیس وجود نداشت تا تخلفِ «ساخت واحد مازاد با پول متقاضی» اتفاق نیفتد؟ حالا که این اقدام در زیرمجموعه شما رخ داده و 6 سال از عمر و سرمایه مردم هدر رفته، چرا شخص شما و شرکت متبوع‌تان به عنوان متولی اصلی، وارد میدان نمی‌شوید تا این گره کور را باز کنید؟ گویا صدای نامه‌نگاری‌های استیصال‌آمیز متقاضیان به رییس‌جمهور هم نتوانسته خواب سنگین مدیران شرکت مادر تخصصی عمران را هم آشفته کند و ترجیح می‌دهند از دور نظاره‌گر آب شدن سرمایه  متقاضیان  پروژه  باشند».

راهکار چیست؟ شفافیت  به جای انفعال

متقاضیان نهضت ملی مسکن پردیس «پروژه سازه‌کاران ایلام یکم شهر جدید پردیس سایت ۵» زیاده‌خواه نیستند. آنها می‌دانند که تمام این مشکلاتِ مالی، توقف کارِ پیمانکار و بلاتکلیفی آسانسورها، همگی با تهاتر یا فروش همان واحدهای اضافی قابل حل است. اما این اقدام باید به‌ صورت کاملا قانونی، روشن و شفاف انجام شود و سازمان بازرسی و وزارت راه و شهرسازی تضمین بدهند که ریال به ریالِ پولِ حاصل از این واحدها، منحصرا و فورا خرج تکمیل همان پروژه‌ای می‌شود که با پول مردم بالا رفته است، نه اینکه صرف چاله چوله‌های دیگر شرکت عمران شود. متقاضیان 6 سال پای کار این پروژه ایستادند؛ حالا نوبت مدیران ارشد است که از پشت میزهایشان در شرکت مادر تخصصی بلند شوند و قدمی برای حل این گره کور مدیریتی بردارند.

جمعی از متقاضیان

انتهای پیام