امیررضا ممدوحی، در گفت‌وگو با ایسنا  با اینکه کرج از دهه‌های گذشته به‌عنوان یکی از شهرهای اقماری تهران شکل گرفته است، گفت: این شهر از یک‌سو با ترددهای سنگین بین تهران و کرج مواجه است و از سوی دیگر خودِ کرج نیز دارای شهرک‌ها و سکونتگاه‌های اقماری متعددی مانند محمدشهر، کمال‌شهر و مناطق پیرامونی است؛ وضعیتی مشابه آنچه تهران با شهرهای اطراف خود مانند پاکدشت و ورامین تجربه می‌کند.

ممدوحی با تأکید بر ضرورت نگاه مجموعه شهری در برنامه‌ریزی، افزود: خوشبختانه در سال‌های اخیر کارفرماها و نهادهای تصمیم‌گیر به این درایت رسیده‌اند که بدون برنامه‌ریزی یکپارچه، امکان حل مسائل حمل‌ونقل وجود ندارد.

این استاد دانشگاه، ارزان بودن قیمت بنزین را یکی از اصلی‌ترین عوامل وابستگی شدید به خودرو دانست و تصریح کرد: واقعی‌سازی قیمت بنزین اگرچه اجرای دشواری دارد و ممکن است آثار تورمی به همراه داشته باشد، اما گریزی از آن نیست. باید با آگاهی‌بخشی و توجیه افکار عمومی، به‌صورت تدریجی و با مکانیزم درست با این موضوع روبه‌رو شد.

به گفته وی، مطالعات متعددی که در قالب بیش از ۵۰ پروژه پژوهشی در حوزه حمل‌ونقل انجام شده، نشان می‌دهد ابزار قیمت‌گذاری، اثرگذارترین ابزار مدیریت تقاضاست.

 ممدوحی افزود: در تمام کشورهای توسعه‌یافته، برای کنترل تقاضای سفر و مدیریت حمل‌ونقل، از ابزار قیمت استفاده می‌شود و هیچ کشوری را نمی‌توان یافت که از این اهرم بهره نبرد.

عضو گروه برنامه‌ریزی و حمل‌ونقل دانشگاه تربیت مدرس ادامه داد: در ایران، سهم هزینه حمل‌ونقل در سبد خانوار به‌مراتب کمتر از کشورهای توسعه‌یافته است و این نشان می‌دهد که استفاده از خودرو بیش از حد ارزان است. همین مسئله باعث افزایش ترافیک، آلودگی هوا و حتی تصادفات شده است.

وی با اشاره به تأثیر قیمت‌گذاری در رفتار شهروندان گفت: تجربه افزایش هزینه پارکینگ نشان داد که مردم این هزینه را در تصمیم‌گیری‌های خود لحاظ می‌کنند. اگر قیمت بنزین به ‌صورت واقعی و با یک روند قابل پیش‌بینی و مکانیزم درست، مانند افزایش‌های سالانه ۱۰ درصدی در گذشته، اصلاح شود، استفاده غیرضروری از خودرو به‌ طور طبیعی کاهش می‌یابد و بخشی از سفرها به حمل‌ونقل عمومی منتقل می‌شود.

ممدوحی درباره وضعیت حمل‌ونقل ریلی بین تهران و کرج نیز اظهار کرد: کرج جمعیت بالا و شهرک های اقماری دارد که این عوامل بر وابستگی به خودرو مؤثر است.  مطالعات خط قطار برقی تهران–کرج از اوایل دهه ۸۰ انجام شد. در آن زمان، با وجود سرمایه‌گذاری بالا، استقبال چندانی صورت نمی‌گرفت. بررسی‌های ما نشان داد که در آن زمان  عوامل متعددی از جمله ضعف دسترسی، نبود سیستم‌های تغذیه‌کننده و در نهایت پایین بودن قیمت، مانع استفاده گسترده از این ظرفیت شده بود.

وی با اشاره به بهبود نسبی وضعیت مترو در سال‌های اخیر گفت: امروز دسترسی‌ها در کرج و تهران بهتر شده و مترو تا هشتگرد توسعه یافته است، اما همچنان در محور تهران–کرج با مشکلات جدی مواجه هستیم.

این استاد دانشگاه راهکار اصلی کاهش ترافیک را ترکیبی از سیاست‌ها دانست و افزود: واقعی‌سازی قیمت بنزین و پارکینگ، اعمال عوارض معنادار در آزادراه‌ تهران کرج و استفاده از درآمد آن برای توسعه و بهبود حمل‌ونقل عمومی، می‌تواند وابستگی به خودرو را کاهش دهد و به حل معضل ترافیک کرج و شهرهای اطراف کمک کند.

انتهای پیام