اردشیر سلیمانی در گفتوگو اختصاصی با ایسنا با اشاره به ریشههای وضعیت کنونی اقتصاد ایران اظهار کرد: مسئله اول اقتصاد کشور، تورم است. در علم اقتصاد، توسعه به معنای ارتقای انسان و افزایش توان انتخاب او تعریف میشود، اما تورم مزمن عملاً اختیار و انتخاب را از مردم گرفته است.
وی افزود: وقتی فرد نمیتواند شغل دلخواه، مسکن مناسب یا حتی سفر و مصرف معمولی داشته باشد، در واقع آزادی انتخاب اقتصادی از او سلب شده است. بنابراین تورم فقط افزایش قیمتها نیست؛ تورم به معنای محدود شدن آزادیهای واقعی زندگی مردم است.
این استاد دانشگاه با اشاره به پیامدهای اجتماعی تورم گفت: امروز جامعه با نابرابری در قدرت و ثروت، بیکاری، یأس از آینده و حتی افزایش خودکشی مواجه است. بسیاری از این مسائل ریشه اقتصادی دارند و نمیتوان آنها را صرفاً با تحلیلهای روانشناختی توضیح داد.
سلیمانی ادامه داد: وقتی فرصتهای زندگی از جوانان گرفته میشود، طبیعی است که امید اجتماعی کاهش یابد. نمونه ساده آن وضعیت اشتغال و ازدواج جوانان تحصیلکرده است که آینده روشنی پیش روی خود نمیبینند و این ناامیدی به نسلهای بعدی هم منتقل میشود.
وی یکی دیگر از چالشهای کشور را تمرکز شدید جمعیت و توسعه نامتوازن شهری دانست و گفت: شهرهایی مانند تهران بیش از ظرفیت طبیعی و زیستمحیطی خود رشد کردهاند، در حالی که در گذشته الگوی سکونت متوازنتری وجود داشت. توسعه نامتوازن، خود عامل تشدید مشکلات اقتصادی و اجتماعی است.
این اقتصاددان همچنین با اشاره به ضرورت تعامل مؤثر با جهان اظهار کرد: ایران در تعاملات اقتصادی و سیاسی بینالمللی با محدودیتهایی مواجه است و این موضوع بر اقتصاد داخلی و رفاه مردم اثر مستقیم دارد. هیچ کشوری در انزوا به توسعه پایدار نرسیده است.
سلیمانی با تأکید بر شکاف میان جامعه و سیاستگذاریها گفت: به نظر میرسد میان خواست اجتماعی و تصمیمات حکمرانی نوعی ناهماهنگی وجود دارد. اگر سیاستها بر اساس نیاز واقعی جامعه و با نگاه بلندمدت طراحی نشود، مشکلات انباشته شده و به بحرانهای اقتصادی و اجتماعی تبدیل میشود.
وی خاطرنشان کرد: بسیاری از چالشهای امروز ایران حاصل انباشت تصمیمهای نادرست در گذشته است. حل آنها نیازمند نگاه بنیادی، علمی و بلندمدت به اقتصاد و توسعه انسانی، نه اقدامات مقطعی و کوتاهمدت است.
انتهای پیام


نظرات