نتايج يك پايان نامه نشان داد: مصرف استامينافون بعنوان تب‌بر و ضددرد در دوران بارداري مانعي ندارد، اما مصرف آسپيرين عوارض خطرناكي بدنبال دارد. به گزاش گروه پزشكي ايسنا، نتايج پايان نامه اعظم رشيدي با راهنماي دكتر تبركي از دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي ايران، بيان مي‌كند: تمام داروهايي كه توسط زن حامله مصرف مي‌شوند از جفت عبور كرده و به جنين مي‌رسد، اما شدت اثر دارو بستگي به عواملي نظير مقدار دارو، مدت زمان مصرف، سرعت جذب، سرعت انتقال دارو از مادر به جنين، طول مدت حاملگي و تغييرات بيولوژيكي دارو در جفت يا كبد جنين، دارد. اين پايان نامه مي‌افزايد: از آنجايي كه رشد و تكامل جنين در داخل رحم مادر، بستگي به مواد غذايي دارد و چنانچه رژيم غذايي مادر از كيفيت خوبي برخوردار نباشد، افزودن آهن و روي به غذاي وي جايز است، اما در شرايط عادي، احتياجي به افزوده مس در رژيم غذايي نيست و ممكن است تجمع بيش از اندازه مس در بدن، موجب بروز بيماري ارثي ديلسون شود. همچنين ميزان فعاليت استخواني در حاملگي به تدريج افزايش مي‌يابد كه دز روزانه مجاز كلسيم 1200 ميلي‌گرم است كه نسبت به دز مجاز در زنان غير حامله 400 ميلي‌گرم بيشتر است. اين پايان نامه تصريح مي‌كند: در زناني كه به اندازه كافي در دوران بارداري لبنيات مصرف مي‌كنند، افزودن داروهاي كلسيم‌دار به رژيم غذايي آنان بي‌مورد است، اما در زناني كه ميل يا توانايي نوشيدن شير و يا مصرف ساير فرآورده‌هاي آن را ندارند، جهت پيشگيري از فقر كلسيم و استئومالاسي كلسيم را مي‌توان به غذاي روزانه اضافه نمود. اين پايان‌نامه در ادامه آورده است: ويتامين‌هاي محلول در چربي همانند ويتامين K,E,D,A بطور عمده در كبد ذخيره شده و در مواقع احتياج به آساني دردسترس سلول‌هاي بدن قرار مي‌گيرند، هيچ مورد از كمبود اين ويتامين‌ها در حاملگي ديده نشده است، ليكن دفع ادراري محدود بوده و ممكن است مسموميت به علت مصرف زياد اين ويتامين‌ها بروز كند. اين پايان نامه مي‌افزايد: ساليسيلات‌ها بيشترين داروي ضد درد مي‌باشند كه مصرف آنها در حاملگي عوارض خطرناكي دارد. مصرف آسپيرين در دوران حاملگي علاوه بر زايمان ديررس موجب كاهش رشد داخل رحمي جنين، كاهش وزن و افزايش خطر خونريزي قبل و حين زايمان مي‌شود. همچنين رزرپين يكي از قديمي‌ترين داروهاي ضد فشارخون بود، و تنها داروي فشارخوني است كه ممكن است تراتوژن باشد و ممكن است باعث ايجاد سندرمي در نوزاد شود كه علايمي همانند گرفتگي و انسداد بيني، سستي و بي‌حالي را در نوزادان بدنبال داشته باشد. اين پايان‌نامه بيان مي‌كند: تتراسايكيلين به سهولت از جفت عبور كرده و به جنين مي‌رسد و با خاصيت CHELATING با كلسيم در محل تشكيل استخوان ها رقابت كرده و مانع ورود كلسيم به استخوان و پرونيل به غضروف مي‌شود كه درنهايت موجب توقف رشد استخوان‌ها مي‌شود. همچنين اثرات تتراسايكلين بر دندان‌ها نيز از اواسط حاملگي شروع مي‌شود و در حقيقت تا شش ماه پس از تولد چنانچه تتراسايكيلين به بدن نوزاد وارد شود، اثرات بر دندان‌هاي شيري بصورت هيپولازي دندان‌ها و زردرنگ شدن آنها ظاهر مي‌گردد. اين پايان نامه مي‌افزايد: در صورتي كه مصرف آنتي‌بيوتيك در دوران بارداري ضروري باشد، مصرف آمپي‌سيلين‌ها و سفالوسپورسين مجاز بوده، اما مصرف استرپتومايسين، نئومايسين، كانامايسين و جنتامايسين كه داراي عارضه مهم شنوايي و با خطرات نسبي براي مادر و جنين و تتراسايكلين، غيرمجاز است. مصرف داروهاي هورموني استروژني، پرورژسيتيالا آندورژنيك و تركيبات آندروژني و داروهاي ضدسرطاني كاملا غير مجاز هستند. اين پايان نامه در خاتمه توصيه مي‌كند كه قبل از مصرف و تجويز هر دارويي لازم است، اثرات مثبت و منفي آن مورد ارزشيابي قرار گيرد. انتهاي پيام