/سال ميراث فرهنگي معنوي در جهان/ «متن كامل كنوانسيون حفظ ميراث فرهنگي معنوي»
آثار به جاي مانده از نسلهاي گذشته، اسناد ارزشمندي هستند كه با استناد به آنها ميتوان به چگونگي آداب، سنتها و در مجموع، مؤلفههاي فرهنگي يك سرزمين پي برد.
سازمان جهاني يونسكو در دهههاي گذشته با بحثهاي كارشناسي خود تلاش كرده است تا قوانيني را در سطح بينالمللي براي حفاظت از ميراث فرهنگي معنوي كشورها تدوين كند. در اين راستا ميتوان به ”كنوانسيون 1954 لاهه” دربارهي حفاظت از ميراث فرهنگي در زمان جنگ، ”كنوانسيون حمايت از ميراث فرهنگي و طبيعي جهان” (1972)، ”توصيه نامه يونسكو در مورد حراست از فرهنگ سنتي و فولكلور” (1989)، ”اعلاميهي جهاني يونسكو در مورد تنوع فرهنگي” (2001) و ”اعلاميهي استانبول” (2002) اشاره كرد.
يونسكو براي حفاظت از ميراث فرهنگي معنوي در سطح بينالمللي كنوانسيوني را در 25 مهرماه 1382 به تصويب رساند كه در صورت به حد نصاب رسيدن تعداد كشورهاي عضو قابليت اجرا پيدا ميكند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران، متن اين كنوانسيون با ترجمهي «سوسن چراغچي» به اين ترتيب است:
كنفرانس عمومي سازمان آموزشي، علمي و فرهنگي ملل متحد كه از اين پس يونسكو خوانده ميشود، در سي و دومين نشست خود كه از تاريخ 29 سپتامبر تا 17 اكتبر 2003 در پاريس برگزار گرديد،
ـ با اشاره به اسناد بينالمللي موجود در مورد حقوق بشر، به ويژه اعلاميهي جهاني حقوق بشر (1948)، پيمان بينالمللي حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي (1966) و پيمان بينالمللي حقوق مدني و سياسي (1966)،
ـ با توجه به اهميت ميراث فرهنگي ناملموس به عنوان انگيزهي اصلي تنوع فرهنگي و ضامن توسعه پايدار به طوري كه در توصيه نامه 1989 يونسكو در مورد حراست از فرهنگ سنتي و فولكلور، اعلاميهي جهاني يونسكو در مورد تنوع فرهنگي (2001) و اعلاميهي استانبول (2002) مصوب سومين ميزگرد وزيران فرهنگ بر آن تاكيد شده است،
ـ با عنايت به وابستگي متقابل ريشهدار ميان ميراث فرهنگي ناملموس و ميراث فرهنگي و طبيعي ملموس،
ـ با اذعان به اين كه دو جريان جهاني شدن و تغيير شكل اجتماعي، همراه با شرايطي كه اين دو پديده براي گفتوگوي دايمي جوامع ايجاد ميكنند، همانند پديدهي عدم بردباري موجب افزايش تهديدهاي مهلكي چون زوال، كمرنگ شدن و تخريب ميراث فرهنگي ناملموس ميشوند و اين امر به خصوص به دليل فقدان منابع لازم براي حراست از اين ميراث رخ ميدهد.
ـ با آگاهي از گرايش جهاني و حساسيت مشترك نسبت به حراست از ميراث فرهنگي ناملموس بشر،
ـ با تاييد اين كه جوامع، به ويژه جوامع بومي، گروهها و (در برخي موارد) افراد نقش مهمي در توليد، حراست، نگهداري و بازآفريني ناملموس ايفا نموده و بدين ترتيب به غناي تنوع فرهنگي و خلاقيت بشري كمك ميكنند.
ـ با توجه به تاثير عميق فعاليتهاي يونسكو در ايجاد اسناد حاوي قواعد حمايت از ميراث فرهنگي به خصوص كنوانسيون حمايت از ميراث فرهنگي و طبيعي جهان (1972)،
ـ با توجه بيشتر به اين كه هنوز يك سند چندجانبه الزامآور در مورد حراست از ميراث فرهنگي ناملموس وجود ندارد.
ـ با عنايت به اين كه لازم است توافقات بينالمللي، توصيهنامهها و قطعنامههاي فعلي مربوط به ميراث فرهنگي و طبيعي قويا به وسيلهي مواد و پيشبينيهاي قانوني جديد مربوط به ميراث فرهنگي ناملموس غني و تكميل گردد.
ـ نظر به اين كه لازم است به خصوص نسلهاي جوانتر از اهميت ميراث فرهنگي ناملموس و حراست از آن بيشتر آگاه شوند،
ـ با توجه به اين كه شايسته است جامعهي بينالملل با مدد گرفتن از روحيهي همكاري و كمك متقابل همراه با كشورهاي متعاهد در امر حراست از اين ميراث فرهنگي مشاركت نمايد،
ـ با يادآوري برنامههاي يونسكو در خصوص ميراث فرهنگي ناملموس، به ويژه اعلاميهي شاهكارهاي ميراث شفاهي و ناملموس بشر،
ـ با توجه به نقش ارزنده ميراث فرهنگي ناملموس به عنوان يكي از عوامل نزديكتر نمودن انسانها به يكديگر و تضمين تبادل و درك متقابل در ميان آنها،
كنوانسيون ذيل را در روز 17 اكتبر سال 2003 تصويب مينمايد:
فصل اول ـ مواد عمومي
مادهي 1 ـ مقاصد كنوانسيون
مقاصد اين كنوانسيون عبارتند از:
الف ـ حراست از ميراث فرهنگي ناملموس،
ب ـ تضمين احترام به ميراث فرهنگي ناملموس جوامع، گروهها و افراد ذيربط،
پ ـ ارتقاي آگاهي محلي، ملي و بينالمللي از اهميت ميراث فرهنگي ناملموس و تضمين درك و قدرداني متقابل از آن،
ت ـ تدارك همكاري و كمك بينالمللي،
مادهي 2 ـ تعاريف
از نظر اين كنوانسيون،
1 ـ عبارت ميراث فرهنگي ناملموس به معناي اقدامات، نمايشها، ابرازها، دانش، مهارتها ـ و نيز وسايل، اشيا، مصنوعات دستي و فضاهاي فرهنگي مرتبط با آنهاست كه جوامع، گروهها و در برخي موارد افراد، آنها را به عنوان بخشي از ميراث فرهنگي خود ميشناسند. اين ميراث فرهنگي ناملموس كه از نسلي به نسل ديگر منتقل ميشود، مدام توسط جوامع و گروهها در پاسخ به محيط، طبيعت و تاريخ آنها مجددا خلق ميشود و حس هويت و استمرار را بر ايشان به ارمغان آورده و بدين ترتيب احترام به تنوع فرهنگي و خلاقيت بشري را ترويج ميكند. در اين كنوانسيون، فقط به آن قسم ميراث فرهنگي ناملموس توجه ميشود كه با اسناد بينالمللي حقوق بشر، و نيز با ضرورت احترام متقابل ميان جوامع، گروهها و افراد و لزوم توسعهي پايدار منطبق باشد.
2 ـ ميراث فرهنگي ناملموس، آن گونه كه در بند 1 فوق تعريف شد، در ميان ساير چيزها، در عرصههاي ذيل نمودار ميشود:
الف ـ سنتها و ابرازهاي شفاهي شامل زبان كه محلي براي ميراث فرهنگي ناملموس به شمار ميرود.
ب ـ هنرهاي نمايشي،
پ ـ اقدامات اجتماعي، آيينها و جشنوارهها،
ت ـ دانش و اقدامات مربوط به طبيعت و كيهان.
ث ـ مهارت در هنرهاي دستي سنتي،
3 ـ واژه ”حراست” به معناي اقداماتي با هدف تضمين دوام ميراث فرهنگي ناملموس شامل شناسايي، مستند سازي، تحقيق، حفظ وضع موجود، حمايت، ترويح، ارتقا، انتقال، به خصوص از طريق آموزش رسمي و غير رسمي و نيز احياي جنبههاي مختلف اين ميراث ميباشد.
4 ـ كشورهاي متعاهد عبارتند از كشورهايي كه نسبت به اين كنوانسيون متعهد گرديدهاند و اين كنوانسيون در آن كشورها لازمالاجرا است.
5 ـ اين كنوانسيون عبارت MUTATIS MUTANDIS را در مورد سرزمينهاي مورد اشاره در مادهي 33 اين كنوانسيون به كار ميبرد كه مطابق شرايط مقرر در همان ماده، متعاهد اين كنوانسيون ميشوند. عبارت كشورهاي متعاهد نيز اشاره به اين سرزمينها دارد.
مادهي 3 - ارتباط با ساير اسناد بينالمللي
هيچ چيز در اين كنوانسيون را نميتوان به دو شكل ذيل تعبير كرد:
الف ـ تغيير وضعيت يا كاهش سطح حمايت مورد نظر در كنوانسيون 1972 راجع به حمايت از ميراث فرهنگي و طبيعي جهان از اموال ميراث جهاني كه با يك مورد ميراث فرهنگي ناملموس ارتباط مستقيم دارد.
ب ـ تاثيرگذاري بر حقوق و تعهدات كشورهاي عضو اين كنوانسيون به هرگونه سند بينالمللي مربوط به حقوق مالكيت فكري يا استفاده از ذخاير زيست محيطي و اكولوژيكي.
فصل دوم ـ تشكيلات كنوانسيون
مادهي 4 ـ مجمع عمومي كشورهاي متعاهد
1 ـ بدين وسيله مجمع عمومي كشورهاي متعاهد تشكيل ميشود كه از اين پس مجمع عمومي خوانده ميشود. مجمع عمومي هيات حاكمهي اين كنوانسيون است.
2 ـ مجمع عمومي بايد هر دو سال يك بار يك جلسهي عادي تشكيل دهد. اين مجمع ميتواند در صورت تصميم خود يا تقاضاي كميتهي بينالدول حراست از ميراث فرهنگي ناملموس و يا درخواست حداقل يك سوم كشورهاي متعاهد، جلسهي فوقالعاده تشكيل دهد.
3 ـ مجمع عمومي بايد آييننامهي داخلي خود را تصويب نمايد.
مادهي 5 ـ كميتهي بينالدول حراست از ميراث فرهنگي ناملموس
1 ـ بدين وسيله كميتهي بينالدول حراست از ميراث فرهنگي ناملموس در قالب يونسكو تشكيل شده و از اين پس كميته خوانده ميشود. اين كميته متشكل از نمايندگان 18 كشور متعاهد ميباشد كه اين كشورها به محض لازمالاجرا شدن اين كنوانسيون ـ طبق مادهي 34 توسط كشورهاي متعاهد و در نشست مجمع عمومي انتخاب ميگردند.
2 ـ به محض اين كه تعداد كشورهاي متعاهد كنوانسيون به 50 رسيد، تعداد كشورهاي عضو كميته به 24 كشور افزايش خواهد يافت.
مادهي 6 ـ انتخابات و دورههاي عضويت كشورهاي عضو كميته
1 ـ انتخاب كشورهاي عضو كميته بايد تابع اصول نمايندگي جغرافيايي و نوبتبندي يكسان باشد.
2 ـ كشورهاي متعاهد، كنوانسيون كشورهاي عضو كميته را در نشست مجمع عمومي براي يك دورهي 4 ساله انتخاب مينمايند.
3 ـ در هر حال، دورهي عضويت نيمي از كشورهاي عضو كميته كه در نخستين انتخابات برگزيده شدهاند، محدود به دو سال است. اين كشورها بايد در نخستين انتخابات به قيد قرعه برگزيده شوند.
4 ـ مجمع عمومي بايد هر دو سال يك بار نيمي از كشورهاي عضو كميته را تجديد نمايد.
5 ـ همچنين بايد كشورهاي عضو را به تعداد كرسيهاي خالي انتخاب نمايد.
6 ـ يك كشور عضو كميته نميتواند براي دو دورهي متوالي انتخاب گردد.
7 ـ كشورهاي عضو كميته بايد نمايندگان خود را از ميان افراد ذيصلاح و ماهر در عرصههاي گوناگون ميراث فرهنگي ناملموس برگزينند.
مادهي 7 ـ وظايف كميته
كميتهي بدون نقض ساير امتيازات ويژهاي كه به موجب ين كنوانسيون بدان اعطا شده است، عبارتند از:
الف ـ ترويج اهداف كنوانسيون و ترغيب و نظارت مستمر بر اجراي آنها،
ب ـ راهنمايي در مورد بهترين اقدامات و ارايهي توصيههايي در زمينهي امور مربوط به حراست از ميراث فرهنگي ناملموس،
پ ـ تهيهي پيشنويس طرح استفاده از ذخاير صندوق و تقدمي آن به مجمع عمومي جهت تصويب طبق مادهي 25،
ت ـ جستوجو براي يافتن وسايل و روشهاي افزايش ذخاير صندوق و اتخاذ اقدامات لازم بدين منظور طبق مادهي 25
ث ـ تهيهي دستورات عملي براي اجراي اين كنوانسيون و تقديم آن به مجمع عمومي جهت تصويب،
ج ـ بررسي گزارشهاي تقديم شده از سوي كشورهاي متعاهد ـ طبق مادهي 29 ـ و خلاصه نمودن آنها جهت ارايه به مجمع عمومي،
چ ـ بررسي تقاضاهاي مربوط به بندهاي ذيل اين ردي كه از سوي كشورهاي متعاهد تقديم ميشود و اتخاذ تصميم در مورد آنها مطابق با معيار انتخاب هدف كه توسط كميته تعيين گشته و مجمع عمومي آن را به تصويب رسانده است.
1 ـ ثبت در فهرستها و پيشنهادات مذكور در مواد 16 و 17 و 18،
2 ـ اعطاي كمك بينالمللي مذكور در مادهي 22،
مادهي 8 ـ روشهاي كار كميته
1ـ كميته در مقابل مجمع عمومي، پاسخگوست و بايد در مورد تمام اقدامات و تصميمات خود به آن گزارش بدهد.
2 ـ كميته بايد آييننامهي داخلي خود را با راي اكثريت دو سوم اعضا خود به تصويب رساند.
3 ـ كميته ميتواند هرگاه لازم تشخيص بدهد، موقتا براي موارد خاص مربوط به وظايف خود هياتهاي مشورتي تشكيل دهد.
4 ـ كميته ميتواند از هياتهاي عمومي يا خصوصي و نيز افراد خصوصي ذيصلاح در عرصههاي گوناگون ميراث فرهنگي ناملموس براي شركت خود دعوت به عمل آورده و با آنها در مورد موضوعات خاص مشورت نمايد.
مادهي 9 ـ به رسميت شناختن سازمانهاي مشورتي
1 ـ كميته بايد در مورد به رسميت شناختن سازمانهاي غير دولتي داراي صلاحيت مورد تاييد در عرصهي ميراث فرهنگي ناملموس به عنوان يك مرجع مشورتي براي خود، به مجمع عمومي پيشنهاد بدهد.
2 ـ كميته بايد معيار به رسميت شناختن فوقالذكر و چگونگي آن را نيز به مجمع عمومي پيشنهاد نمايد.
مادهي 10 ـ دبيرخانه
1 ـ كميته بايد از كمك دبيرخانه يونسكو بهرهمند گردد.
2 ـ دبيرخانه بايد مستندات مجمع عمومي و كميته و نيز پيشنويس دستور كار جلسات آنها را تهيه نموده و اجراي تصميمات آنها را تامين نمايد.
فصل سوم ـ حراست از ميراث فرهنگي ناملموس در سطح ملي
مادهي 11 ـ نقش كشورهاي متعاهد
هر كشور متعاهد بايد:
الف ـ اقدامات لازم براي تضمين حراست از ميراث فرهنگي ناملموس موجود در سرزمينهاي تحت حاكميت خود را اتخاذ نمايد،
ب ـ در ميان اقدامات حراستي مذكور در بند 3 مادهي 2، عناصر گوناگون ميراث فرهنگي ناملموس موجود در سرزمينهاي تحت حاكميت خود را با مشاركت جوامع، گروهها و سازمانهاي غير دولتي ذيربط شناسايي و تعريف نمايد.
مادهي 12 ـ فهرستها
1 ـ به منظور تضمين شناسايي با هدف حراست، هر كشور متعاهد بايد به شيوهاي منطبق با وضعيت خود، يك يا چند فهرست از ميراث فرهنگي ناملموس موجود در سرزمينهاي تحت حاكميت خود را تهيه نمايد. اين فهرستها بايد به طور منظم به روز گرداند.
2 ـ هر كشور متعاهد بايد هنگام تقديم گزارش دورهيي خود به كميته ـ مذكور در مادهي 29 ـ اطلاعات مرتبط با اين فهرستها را نيز ارايه نمايد.
مادهي 13 ـ ساير اقدامات مربوط به حراست
هر كشور متعاهد بايد به منظور تامين حراست، توسعه و ترويج ميراث فرهنگي ناملموس موجود در سرزمينهاي تحت حاكميت خود، تلاش نمايد:
الف ـ يك سياست عمومي با هدف ترويج كاركرد ميراث فرهنگي ناملموس در جامعه و لحاظ امر حراست از اين ميراث در برنامهريزيهاي خود، اتخاذ نمايد،
ب ـ يك يا چند هيات ذيصلاح براي حراست از ميراث فرهنگي ناملموس موجود در سرزمينهاي خود را معرفي نموده و يا تشكيل دهد،
پ ـ مطالعات علمي، فني و هنري و نيز روشهاي تحقيق را با قصد حراست مؤثر از ميراث فرهنگي ناملموس به ويژه ميراث فرهنگي ناملموس در معرض خطر را ترويج نموده و مساعدت نمايد،
ت ـ اقدامات حقوقي، فني، اجرايي و مالي را با اهداف ذيل اتخاذ نمايد:
1 ـ مساعدت در زمينهي ايجاد يا تقويت موسساتي جهت آموزش مديريت ميراث فرهنگي ناملموس و انتقال آن ميراث از طريق نشستهاي بحث و تبادل نظر و فضاهايي كه براي اجرا يا ابراز آن ميراث طراحي شدهاند،
2 ـ تدارك دسترسي به ميراث فرهنگي ناملموس با رعايت اقدامات مرسوم حاكم بر دسترسي به جنبههاي خاص اين ميراث،
3 ـ تاسيس مؤسسات مستند سازي ميراث فرهنگي ناملموس و تسهيل دسترسي به آنها.
مادهي 14 ـ آموزش، افزايش آگاهي و ظرفيت سازي
هر كشور عضو بايد با استفاده از تمام وسايل مقتضي تلاش نمايد تا
الف ـ شناخت، احترام و ارتقاي ميراث فرهنگي ناملموس را در جامعه و به خصوص از طرق ذيل تامين نمايد:
1 ـ برنامههاي مربوط به آموزش، افزايش آگاهي و اطلاع رساني جهت عموم مردم و به خصوص جوانان،
2 ـ برنامههاي خاص آموزشي و تربيتي در جوامع و گروههاي ذيربط،
3 ـ فعاليتهاي مربوط به ظرفيت سازي براي حراست از ميراث فرهنگي ناملموس به ويژه مديريت و تحقيق علمي، و
4 ـ روشهاي غير رسمي انتقال دانش،
ب ـ عموم مردم را از خطرات پيش روي اين ميراث، و نيز اقداماتي كه در قالب اين كنوانسيون انجام ميشود، آگاه نگه دارد.
ج ـ آموزش براي حمايت از فضاهاي طبيعي و اماكن يادبودي كه وجودشان براي ابراز ميراث فرهنگي ناملموس لازم است، ترويج نمايد.
مادهي 15 ـ مشاركت جوامع، گروهها و افراد
هر كشور متعاهد بايد در چهارچوب فعاليتهاي حراست از ميراث فرهنگي ناملموس خود، تلاش نمايد مشاركت جوامع، گروهها و در برخي موارد افرادي كه ميراث ناملموس را خلق كرده، نگهداري نموده و منتقل ميكنند را در وسيعترين حد ممكن تضمين نموده و آنها را فعالانه در مديريت اين ميراث دخالت دهد.
فصل چهارم ـ حراست از ميراث فرهنگي ناملموس در سطح بينالمللي
مادهي 16 ـ فهرست نمونه ميراث فرهنگي ناملموس بشر
1 ـ كميته بايد براي تضمين نمايانتر شدن ميراث فرهنگي ناملموس و آگاهي از اهميت آن و ترغيب گفتوگو با رعايت تنع فرهنگي، بر اساس پيشنهاد كشورهاي متعاهد ذيربط، يك فهرست نمونه از ميراث فرهنگي ناملموس بشر ايجاد نموده، به روز نگه داشته و منتشر نمايد.
2 ـ كميته بايد معيار ايجاد، به روز نمودن و انتشار فهرست نمونه را تنظيم و مجمع عمومي آن را تصويب نمايد.
مادهي 17 ـ فهرست ميراث فرهنگي ناملموس نيازمند حراست فوري
1 ـ كميته بايد با قصد اتخاذ اقدامات حراستي مناسب، فهرست ميراث فرهنگي ناملموس نيازمند حراست فوري را ايجاد نموده، به روز نگه داشته و منتشر نمايد و ميراث مورد نظر را با درخواست كشورهاي متعاهد ذيربط در اين فهرست ثبت نمايد.
2 ـ لازم است كميته معيار ايجاد، به روز كردن و انتشار فهرست مورد نظر را تنظيم نمايد و مجمع عمومي آن را تصويب كند.
3 ـ در مواقعي كه فوريت فوقالعاده وجود دارد ـ كه البته معيار واقعي آن بايد از سوي كميته پيشنهاد و توسط مجمع عمومي به تصويب برسد ـ كميته ميتواند با مشورت كشور متعاهد ذيربط هر مورد ميراث مربوطه را در فهرست مذكور در بند 1 اين ماده به ثبت رساند.
مادهي 18 ـ برنامهها، طرحها و فعاليتهاي حراست از ميراث فرهنگي ناملموس
1 ـ كميته بايد بر اساس پيشنهادهاي تقديم شده از سوي كشورهاي متعاهد و طبق معياري كه توسط كميته تعيين شده و به وسيلهي مجمع عمومي به تصويب رسيده است، در دورههاي معين آن دسته از برنامهها، طرحها و فعاليتهاي منطقهاي و نيمه منطقهيي مربوط به حراست از اين ميراث كه به نظر ميرسد اصول و اهداف اين كنوانسيون را به بهترين وجه ممكن منعكس ساخته و منطبق با نيازهاي مختص كشورهاي در حال توسعه است، انتخاب و ترويج نمايد.
2 ـ بدين منظور كميته بايد درخواستهاي كمك بينالمللي كشورهاي متعاهد براي تهيهي اين پيشنهادات را دريافت، بررسي و تصويب نمايد.
3 ـ كميته بايد در اجراي اين طرحها، برنامهها و فعاليتها از طريق نشر بهترين اقدامات با استفاده از طرق و روشهايي كه خود تعيين ميكند، همراهي نمايد.
فصل پنجم ـ همكاري و كمك بينالملل
مادهي 19 ـ همكاري
1 ـ از نظر اين كنوانسيون، همكاري بينالمللي ـ در ميان ساير چيزها ـ شامل تبادل اطلاعات و تجربه، ابتكارات مشترك و ايجاد مكانيسم كمك به كشورهاي متعاهد در تلاش آنها براي حراست از ميراث فرهنگي ناملموس است.
2 ـ كشورهاي متعاهد بدون ايراد خدشه نسبت به قانونگذاري ملي و قوانين ملي و قوانين و اقدامات عرف خود، ميپذيرند كه حراست از ميراث فرهنگي ناملموس مورد توجه و علاقه كلي بشريت است و لذا متعهد ميشوند در سطوح دو جانبه، نيمه منطقهاي، منطقهيي و بينالمللي با يكديگر همكاري نمايند.
مادهي 20 ـ مقاصد كمك بينالمللي
كمك بينالمللي را ميتوان با مقاصد ذيل اعطا كرد:
الف ـ حراست از ميراث ثبت شده در فهرست ميراث فرهنگي نيازمند حراست فوري،
ب ـ تهيهي فهرستهاي مذكور در مواد 11 و 12،
پ ـ تقويت برنامهها، طرحها و فعاليتهاي انجام شده در سطوح ملي، نيمه منطقهيي و منطقهيي با هدف حراست از ميراث فرهنگي ناملموس،
ت ـ هر مقصود ديگري كه كميته لازم تشخيص بدهد.
مادهي 21 ـ اشكال كمك بينالمللي
كمك كه از سوي كميته به يك كشور متعاهد اعطا ميشود، بايد طبق دستورهاي عملي تهيه شده، موضوع ماده 7 و با توافق مذكور در مادهي 24 بوده و ميتواند به اشكال ذيل باشد:
الف ـ مطالعات مربوط به جنبههاي گوناگون حراست،
ب ـ تامين كارشناسان و شاغلان در حرف مربوطه،
پ ـ آموزش همهي كاركنان لازم،
ت ـ استانداردسازي و ساير اقدامات،
ث ـ ايجاد و عملي نمودن زيرساختها،
ج ـ تامين تجهيزات و دانش مربوطه،
چ ـ ساير اشكال كمك مالي و فني (در صورت اقتضا) از جمله اعطاي وامهاي كمبهره و هدايا
مادهي 22 ـ شرايط حاكم بر كمك بينالمللي
1 ـ كميته بايد روال بررسي تقاضاهاي دريافت كمك بينالمللي را اتخاذ نموده و اطلاعاتي كه لازم است همراه با اين تقاضاها ارايه شود، ازجمله اقدامات قابل پيشبيني آتي، مصاحبههاي لازم همراه با برآورد هزينه آنها مشخص نمايد.
2 ـ كميته بايد بررسي تقاضاهاي كمك در مواقع اضطراري را در اولويت قرار دهد.
3 ـ كميته بايد براي اين كه يك تصميم برسد مطالعات و مشورتهايي را كه لازم تشخيص ميدهد، انجام دهد.
مادهي 23 ـ تقاضاي كمك بينالمللي
1 ـ هر كشور متعاهد ميتواند درخواست دريافت كمك بينالمللي مربوط به حراست از ميراث فرهنگي ناملموس موجود در سرزمينهي خود را به كميته تقديم نمايد.
2 ـ دو يا چند كشور متعاهد ميتوانند درخواستهاي خود را مشتركا به كميته ارايه دهند.
3 ـ لازم است اطلاعات قيد شده در بند 1 مادهي 22 و اسناد لازم نيز همراه با درخواست ارايه گردد.
مادهي 24 ـ نقش كشورهاي متعاهد ذينفع
1 ـ طبق مفاد اين كنوانسيون، كمك بينالمللي اعطا شده بايد با توافق حاصله ميان كشور متعاهد ذينفع و كميته تنظيم گردد.
2 ـ به عنوان يك قاعدهي كلي كشور متعاهد ذينفع بايد با توجه به محدوديتهاي منابع خود، در هزينهي اقدامات حراستي كه به خاطر آن كمك بينالمللي ارايه شود، مشاركت نمايد.
3 ـ كشور متعاهد ذينفع بايد به كميته در مورد نحوهي استفاده از كمك اعطا شده براي حراست از ميراث فرهنگي ناملموس خود، گزارش بدهد.
فصل ششم ـ صندوق ميراث فرهنگي ناملموس
ماده 25 ـ ماهيت و ذخاير صندوق
1 ـ بدينوسيله صندوق حراست از ميراث فرهنگي ناملموس تشكيل شده و از اين پس صندوق خوانده ميشود.
2 ـ صندوق شامل صندوقهاي اماني است كه مطابق قواعد مالي يونسكو تشكيل ميشوند.
3 ـ ذخاير صندوق شامل موارد ذيل است:
الف ـ سهميههاي ارايه شده از جانب كشورهاي متعاهد،
ب ـ وجوهي كه كنفرانس عمومي يونسكو بدين منظور اختصاص ميدهد،
پ ـ كمكها، هدايا يا وصيتهايي كه توسط:
اول ـ ساير كشورها،
دوم ـ سازمانها و برنامههاي تحت پوشش سازمان ملل متحد به خصوص "برنامهي توسعهي ملل متحد" و نيز ساير سازمانهاي بينالمللي،
3 ـ تشكلهاي عمومي يا خصوصي يا افراد،
ت ـ هر گونه نفع حاصله از ذخاير صندوق
ث ـ عوايد حاصله از برنامههايي چون نمايش مجموعهها و غيره كه به نفع صندوق برگزار ميشود،
ج ـ ساير ذخايري كه طبق قواعد و مقررات صندوق ـ كه توسط كميته طراحي ميشود ـ مجاز شناخته شده است.
4 ـ كميته ميتواند كمكهاي مالي و ساير اشكال كمك براي مقاصد عمومي و اختصاصي مربوط به طرحهاي خاص را مشروط بر اين كه طرحهي مورد نظر را تصويب نموده باشد،
5 ـ تحت هيچ شرايط سياسي، اقتصادي و غيره كه منطبق با اهداف اين كنوانسيون نباشد، نميتوان به صندوق كمك مالي نمود.
مادهي 26 ـ كمكهاي كشورهاي متعاهد به صندوق
1 ـ كشورهاي متعاهد اين كنوانسيون تعهد مينمايند، صرف نظر از هر گونه كمك ديگر، حداقل هر دو سال يك بار مبلغي را به عنوان سهميهي خود به صندوق بپردازند. ميزان اين سهميه به صورت درصد ثابت و مناسب براي تمام كشورها است و توسط مجمع عمومي تعيين ميشود. اين تصميم مجمع عمومي بايد توسط اكثريت كشورهاي متعاهد حاضر و راي دهندهاي كه اعلام مذكور در بند 2 اين ماده را انجام ندادهاند، اتخاذ گردد. سهميه كشور متعاهد به هيچ عنوان نبايد بيشتر از يك درصد سهميهي آن در بودجه منظم يونسكو باشد.
2 ـ به هر حال، هر كشور مورد نظر در مادهي 32 يا مادهي 33 اين كنوانسيون ميتواند در زمان توديع اسناد تصويب، پذيرش يا الحا اعلام نمايد كه مقيد به مفاد بند 1 اين ماده نميباشد.
3 ـ هر كشور متعاهد اين كنوانسيون كه اعلام مورد نظر در بند 2 اين ماده را صورت داده است بايد دبيركل يونسكو را از انصراف خود نسبت به اعلام مورد نظر مطلع سازد. در هر حال انصراف از اين اعلام، نبايد تا تاريخ افتتاح مجمع عمومي آتي بر سهميه آن كشور اثر بگذارد.
4 ـ براي اين كه كميته قادر به طراحي موثر عمليات خود گردد، كشورهاي متعاهد اين كنوانسيون كه اعلام مذكور در بند 2 اين ماده را صورت دادهاند، بايد به طور منظم و حداقل هر دو سال يك بار مبلغي را كه حتيالامكان نزديك به ميزان سهميههايي است كه در صورت تعهد آنها به مفاد بند 1 اين ماده ميبايست ميپرداختند، بپردازند.
5 ـ هر كشور متعاهد اين كنوانسيون كه سهميهي اجباري يا اختياري خود براي سال جاري يا يك سال قبل را نپرداخته است، شايسته عضويت در كميته نيست، اين ماده در مورد انتخابات اول اجرا نميشود. دورهي ماموريت هر كشور مورد نظر در اين ماده كه از قبل عضو كميته بوده است، بايد در زمان انتخابات مورد نظر در مادهي 6 اين كنوانسيون به پايان رسد.
مادهي 27 ـ كمكهاي اختياري اضافي به صندوق
كشورهاي متعاهد كه مايلند علاوه بر سهميهي مذكور در مادهي 26، كمكهاي اختياري به صندوق بنمايند بايد در اسرع زمان ممكن، كميته را از تصميم خود مطلع سازماندهي تا كميته بتواند برنامهي عمليات منطبق با آن را طراحي نمايد.
مادهي 28 ـ ساير فعاليتهاي مربوط به افزايش بودجه صندوق
كشورهاي متعاهد بايد تا حد امكان از فعاليتهاي بينالمللي كه در راستاي افزايش موجودي صندوق تحت نظارت يونسكو سازماندهي ميشود، حمايت نمايند.
فصل هفتم ـ گزارشها
مادهي 29 ـ گزارشهاي كشورهاي متعاهد
كشورهاي متعاهد بايد با توجه به اشكال و نوبت بندي از پيش تعيين شده توسط كميته در مورد همهي اقدامات قانونگذاري، اصلاح و غيره كه براي اجراي اين كنوانسيون اتخاذ كردهاند، به كميته گزارش بدهند.
مادهي 30 ـ گزارشها توسط كميته
1 ـ كميته بايد گزارشي مبتني بر فعاليتهاي خود و گزارشهاي كشورهاي متعاهد ـ مورد نظر در مادهي 29 ـ را تهيه و در نشستهاي مجمع عمومي به آن تقديم نمايد.
2 ـ اين گزارش بايد به ملاحظه كنفرانس عمومي يونسكو رسانده شود.
فصل هشتم ـ ماده انتقالي
مادهي 31 ـ ارتباط با اعلاميهي شاهكارهاي ميراث فرهنگي شفاهي و ناملموس بشر
1 ـ كميته بايد مواردي كه قبل از لازم الاجرا شدن اين كنوانسيون شاهكارهاي ميراث فرهنگي شفاهي و ناملموس بشر اعلام شدهاند را در فهرست نمونهي ميراث فرهنگي ناملموس بشر بگنجاند.
2 ـ اقدام مذكور در بند 1 به هيچ عنوان نبايد بدون توجه به معيار مربوط به ثبت موارد آتي كه توسط كميته و مطابق بند 2 ماده 16 ايجاد خواهد شد، صورت گيرد.
3 ـ پس از لازم الاجرا شدن اين كنوانسيون، اعلام ديگري مجاز نخواهد بود.
فصل نهم ـ مواد نهايي
مادهي 32 ـ تصويب و پذيرش يا قبولي
1 ـ اين كنوانسيون بايد مورد تصويب، پذيرش يا قبولي كشورهاي عضو يونسكو و مطابق با تشريفات قانوني مخصوص آنها قرار گيرد.
2 ـ اسناد تصويب، پذيرش يا قبولي كنوانسيون بايد نزد دبيركل يونسكو توديع گردد.
ماده 33 ـ الحاق
1 ـ همهي كشورهاي غير عضو يونسكو كه كنفرانس عمومي يونسكو آنها را به الحاق به اين كنوانسيون دعوت نموده است بايد بتوانند به اين كنوانسيون ملحق گردند.
2 ـ اين كنفرانس بايد همچنين براي الحاق سرزمينهايي كه از خود مختاري داخلي كه سازمان ملل نيز آن را به رسميت شناخته است، برخوردارند؛ اما استقلال كامل مذكور در قطعنامه 1514 (پانزدهم) مجمع عمومي را دارا نيستند و در مورد مسائل تحت پوشش اين كنوانسيون صلاحيت دارند، ازجمله صلاحيت ورود به عهدنامهها بر حسب اينگونه موضوعات، مفتوح باشد.
3 ـ سند الحاق بايد نزد دبيركل يونسكو توديع گردد.
مادهي 34 ـ لازمالاجرا شدن كنوانسيون
اين كنوانسيون بايد سه ماه پس از تاريخ توديع سيامين سند تصويب، پذيرش، يا الحاق البته فقط در مورد آن دسته از كشورهايي كه اسنا مربوطه تصويب، پذيرش يا الحاق را در آن تاريخ يا قبل از آن توديع كردهاند لازم الاجرا گردد.
مادهي 35 ـ سيستمهاي فدرال يا غير متمركز
مواد ذيل بايد در مورد آن دسته از كشورهاي متعاهد كه سيستم قانون اساسي فدرال يا غير متمركز دارند، اعمال شود:
الف ـ با توجه به مفاد اين كنوانسيون، كه اجرا آن تحت حاكميت حوزه قضايي فدرال يا قدرت قانون گذاري مركزي قرار ميگيرد، تعهدات دولت فدرال يا مركزي همان است كه در مورد كشورهاي متعاهد غير فدرال صادق است.
ب ـ با توجه به مفاد اين كنوانسيون، كه اجراي آن تحت حاكميت حوزهي قضايي حكومتهاي منفرد، كشورها، ايالات يا كانتونه كه براي اتخاذ اقدامات قانونگذاري متعهد به سيستم قانون اساسي فدراسيون نيستند، دولت فدرال بايد مقامات ذيصلاح اين گونه حكومتها، كشورها، ايالات يا كانتونها را از مفاد مذكور مطلع ساخته و به كارگيري آنها را توصيه نمايد.
مادهي 36 ـ خروج از كنوانسيون
1 ـ هر كشور متعاهد ميتواند از اين كنوانسيون خارج شود.
2 ـ انصراف بايد طي يك سند مكتوب اعلام شود و سند مربوطه نزد دبيركل يونسكو توديع گردد.
3 ـ خروج از كنوانسيون بايد 12 ماه پس از وصول سند مربوطه مؤثر گردد. اين امر به هيچ عنوان بر تعهدات مالي كشور متعاهد خارج شده تا زماني كه كنارهگيري از كنوانسيون موثر نشده است، تاثير نخواهد گذارد.
مادهي 37 ـ وظايف مربوط به توديع اسناد
دبيركل يونسكو كه اسناد نزد وي نگهداري ميشود، بايد كشورهاي عضو آن سازمان، كشورهاي غير عضو سازمان مذكور در مادهي 33 و نيز سازمان ملل متحد را از توديع تمام اسناد تصويب، پذيرش، يا الحاق مذكور در مواد 32 و 33 و انصراف مذكور در مادهي 36 مطلع سازد.
مادهي 38 ـ اصلاحات
1 ـ كشور متعاهد ميتواند كتبا اصلاحات اين كنوانسيون را به دبيركل پيشنهاد نمايد. دبيركل بايد اين پيشنهاد كتبي را ميان تمام كشورهاي متعاهد توزيع نمايد. اگر در طي 6 ماه از تاريخ توزيع، كمتر از نصف كشورهاي متعاهد به اين تقاضا پاسخ ندهند، دبيركل بايد پيشنهاد مربوطه را به مجمع عمومي آتي ارايه نمايد تا مورد بحث و بررسي و تصويب احتمالي قرار گيرد.
2 ـ اين اصلاحات بايد مورد تصويب دو سوم اكثريت كشورهاي متعاهد حاضر و راي دهنده قرار گيرد.
3 ـ اصلاحات مربوطه به محض تصويب، بايد به كشورهاي متعاهد تقديم گردد تا آن را مورد تصويب، پذيرش يا الحاق قرار دهند.
4 ـ اين اصلاحات فقط در مورد كشورهاي متعاهدي كه آنها را تصويب كرده مورد پذيرش قرار داده يا به آن ملحق شدهاند، سه ماه پس از توديع اسناد مورد اشاره در بند 3 اين ماده از سوي دو سوم كشورهاي متعاهد، لازمالاجرا است. پس از آن، اصلاحات مربوطه براي هر كشور متعاهدي كه آنها را تصويب نموده، مورد پذيرش قرار داده يا به آن ملحق شده است. سه ماه پس از تاريخ توديع اسناد تصويب، پذيرش يا الحاق مربوطه توسط آن كشور متعاهد لازمالاجرا خواهد بود.
5 ـ روال مذكور در بندهي 3 و 4 در مورد اصلاحات مادهي 5 راجع به تعداد كشورهاي عضو كميته قابل اجرا نخواهد بود. اين اصلاحات بايد در زماني كه اتخاذ ميشوند، لازمالاجرا گردد.
6 ـ كشوري كه پس از لازمالاجرا شدن اصلاحات مطابق با بند 4 اين ماده به كنوانسيون ميپيوندد يا:
الف ـ كشور متعاهد به كنوانسيون با اصلاح شده است، و يا
ب ـ كشور متعاهد به كنوانسيون قبل از اصلاحات بوده و متعهد به اين اصلاحات نميباشد.
مادهي 39 ـ متون معتبر
اين كنوانسيون به زبانهاي عربي، چيني، انگليسي، فرانسوي، روسي و اسپانيايي تنظيم شده و هر 6 متن اعتبار يكسان دارند.
مادهي 40 ـ ثبت
اين كنوانسيون بايد طبق مادهي 102 منشور ملل متحد به تقاضاي دبيركل يونسكو در دبيرخانه سازمان ملل متحد ثبت گردد.
انتهاي پيام
- در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
- -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
- - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بیاحترامی به اشخاص، قومیتها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزههای دین مبین اسلام باشد معذور است.
- - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر میشود.
نظرات