سخنگوي هيات ايراني در آژانس بين‌المللي انرژي اتمي اعلام كرد: ايران تنها در چارچوب بيانيه‌ي تهران فعاليت هاي غني‌سازي را به حالت تعليق در مي‌آورد. در آخرين ساعات روز پنجشنبه در حالي كه خبرهاي موثق از ارايه آخرين پيش‌نويس قطعنامه‌ي كشورهاي اروپايي حكايت مي‌كرد، سيدحسين موسويان، سخنگوي رسمي هيات ايراني در اين دور از مذاكرات در گفت‌وگو با خبرنگار اعزامي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) به مقر آژانس بين‌المللي انرژي اتمي در وين ابتدا به تشريح پيشينه‌ي ديپلماسي كشورمان به ويژه در ارتباط با گروه كشورهاي غيرمتعهد در آژانس بين‌المللي انرژي هسته‌يي پرداخت و اظهار داشت: ما در طول تمام اجلاس‌ها به عنوان عضو گروه كشورهاي غيرمتعهد در آژانس بين‌المللي انرژي اتمي همكاري فوق‌العاده تنگاتنگي با اين كشورها داشته‌ايم. انصافا بايد گفت كه كشورهاي غيرمتعهد همكاري خوبي با ما داشته و درك بسيار بالايي از مواضع ايران داشته‌اند و در دفاع از مواضع ايران هم شهامت به خرج داده‌اند. مواضع اين كشورها همواره مثبت و سازنده و نزديك به مواضع ايران بوده است. اين كشورها معمولا در مذاكرات خود با اروپايي‌ها و آمريكايي‌ها از مواضع ايران دفاع كرده و همواره در تعديل قطعنامه‌ها موثر بوده‌اند. در عين حال بايد يك واقعيت را در مورد كشورهاي غيرمتعهد در نظر داشت كه آنها هيچ‌گاه حاضر نشده‌اند قطعنامه‌اي را به عنوان قطعنامه‌ي پيشنهادي كشورهاي غيرمتعهد ارايه كرده و در مقابل قطعنامه‌هاي پيشنهادي آمريكايي‌ها يا اروپايي‌ها از نظر خود دفاع كنند. همواره اين اروپايي‌ها و آمريكايي‌ها بودند كه قطعنامه ارايه كرده‌اند. در اجلاس نوامبر اروپايي‌ها قطعنامه را ارايه كرده بودند، در اجلاس مارس آمريكايي‌ها قطعنامه دادند و در اجلاس اخير نيز باز هم اين اروپايي‌ها بودند كه قطعنامه‌ي پيشنهادي خود را در شوراي حكام ارايه كردند. به هر حال هيچ گاه گروه كشورهاي غيرمتعهد حاضر نشده‌اند، پيشنهادي را به عنوان قطعنامه ارايه دهند. هر چند ما از اين كشورها به خاطر حمايت‌هايشان تشكر مي كنيم، اما اين يك واقعيت است كه آنها در نهايت با متن پيشنهادي غربي‌ها موافقت مي‌كنند، ما در همين اجلاس هم از اين كشورها خواستيم قطعنامه‌ي مستقلي را ارايه كنند، كه اين آمادگي در ميان آنها وجود نداشت. وي در پاسخ به اين پرسش كه موضع كشورهاي غيرمتعهد در قبال خواسته‌هاي اخير اروپاييان چه بوده است؟ اظهار داشت: كشورهاي غيرمتعهد خواستار حذف مواردي در پيش‌نويس اروپايي‌ها شده بودند كه طي آنها ابراز نگراني يا تاسف شديد شده بود. هم‌چنين كشورهاي غيرمتعهد با ملزم كردن مجلس ايران به تصويب پروتكل الحاقي مخالفت كردند. اين كشورها با وادار نمودن ايران به تعليق فعاليت‌ها در UCF اصفهان و تاسيسات آب‌سنگين نيز به شدت مخالفت كردند. موسويان ياد آور شد: UCF اصفهان هنوز به مرحله توليد نرسيده است و در مورد پروژه‌ي آب سنگين اراك نيز قرار است عمليات ساختماني آغاز شود. با اين حال در متون اوليه اروپايي‌ها سعي شده بود، اين موارد نيز جز دامنه‌ي تعليق قرار بگيرد. به هر حال از طريق رايزني‌هاي فشرده با سه كشور اروپايي و همين طور كشورهاي غيرمتعهد و نيز به دنبال نامه‌ي سيد محمد خاتمي به سران سه كشور اروپايي، اروپايي‌ها ناچار شدند پيش‌نويس خود را تغيير داده و از ايران خواهش كنند، پروژه UCF و آب‌سنگين را به حالت تعليق در آورد و اين مساله با صدور يك قطعنامه شديدالحن بين‌المللي به هيچ رو قابل مقايسه نيست. سخنگوي هيات كشورمان در آژانس بين‌المللي انرژي هسته‌يي در پاسخ به اين پرسش كه چرا هم‌چنان پرونده ايران در دستور كار آژانس باقي مي‌ماند؟ اظهار داشت: ما در فوريه 2004 در بروكسل با اروپايي‌ها توافق كرديم كه از يك طرف، ايران همكاري كاملي داشته باشد و هيچ موضوع تازه‌اي درباره‌ي برنامه هسته‌يي ايران كشف نشود و در مقابل اروپايي‌ها هم پذيرفتند كه حداكثر تلاش خود را به خرج دهند تا روابط ايران وآژانس در اجلاس ژوئن به حالت عادي باز گردد، يعني اين كه پرونده ايران بسته شود. البته اروپايي‌ها در آن توافقنامه شرط كرده بودند، كه گزارش مديركل بايد مثبت باشد تا آنها به تعهدات خود عمل كنند. موسويان گفت: ما الان بر اين اعتقاد هستيم كه به تمام تعهدات خود عمل كرده‌ايم ومساله تازه‌اي كشف نشده است كه اين را هم اروپايي‌ها قبول دارند و هم آژانس. مدير كل تنها گفت كه همكاري ايران كمتر از حد رضايت‌بخش بوده است، يعني كمتر از حد توقع آژانس بوده است. از اين رو اروپايي‌ها با استناد به اين نكته از عمل به تعهدات خود سرباز مي‌زنند. دوم اين كه اروپايي‌ها با استناد به گزارش البرادعي مي‌گويند، دو ابهام باقي مانده و از اين رو نمي‌توان پرونده‌ي ايران را از دستور كار خارج كرد. در حالي كه به اعتقاد ما همه مسايل حل شده و تنها دو ابهام باقي مانده است كه اين دو ابهام نيز فني است و اين دو ابهام مشابه ابهام‌ها و مشكلات تكنيكي و فني است كه آژانس با بسياري از كشورهاي عضو دارد. ما مدعي نيستيم كه همه مسايل فني حل و فصل شده است، ولي معتقديم ابهام‌هاي كنوني بايد در چارچوب دبيرخانه آژانس حل و فصل شود و ديگر لازم نيست در دستور كار شوراي حكام باقي بماند. سخنگوي هيات ايراني در آژانس بين المللي انرژي اتمي با اشاره به پيامدهاي گزارش البرادعي گفت: دبيركل در گزارش خود ادعا كرده بود، گزارش‌هاي ايران متغير و متناقض است، كه اين مساله اثر بسيار بدي در برداشت اروپايي‌ها و تمام اعضاي شوراي حكام داشت. وي در ادامه خاطر نشان كرد: همان طور كه به دنبال ارايه مدارك از سوي ايران، البرادعي به اشتباه خود اعتراف كرد، اميدواريم تا اجلاس سپتامبر بقيه مسايل نيز حل و فصل شود. موسويان در باره دامنه‌ي تعليق در قطعنامه‌ي اروپايي‌ها گفت: اروپايي ها ادعا كرده‌اند، دامنه‌ي تعليق را بايد آژانس تعيين كند، آژانس هم تعريفي از تعليق ارايه كرده است. در بخشي از اين تعريف تعليق در چارچوب توافقنامه تهران تشريح شده است. آژانس در قسمت دوم تعريف خود از مقوله تعليق دامنه آن را در چارچوب جمله‌بندي قطعنامه‌ها بيان داشته است. در بخش سوم تعليق را به منظور كسب اعتماد كامل بين‌المللي تعريف كرده است كه در اين بخش پروژه UCF هم مطرح شده است. بر اين اساس هر كاري كه به نحوي به غني‌سازي منتهي مي‌شود، بايد متوقف گردد. از آنجايي كه پروژه UCF اصفهان فرآوري غني‌سازي است و آب سنگين هم در روند غني‌سازي كاربرد دارد، براي همين طبق تعريف البرادعي اروپايي‌ها اين موارد را هم در دامنه تعليق تعريف مي‌كنند. در حالي كه ايران تنها در چارچوب بيانيه تهران تعليق را تعريف مي‌كند و تعريف آژانس از تعليق بر اساس بيانيه تهران كاملا مشخص است. اروپايي‌ها در اين زمينه زياده‌خواهي مي‌كنند و به تعريف‌هاي ديگر آژانس از تعليق استناد مي‌كنند، در حالي كه ما هيچ تعهدي به اين تعريف ها نداريم. ما در اين زمينه تنها به بيانيه تهران پايبند هستيم و بس. وي در پاسخ به اين پرسش كه با توجه به زياده خواهي‌هاي اروپايي‌ها و آژانس بين‌المللي انرژي اتمي ايران تا چه زماني به همكاري خود با اين آژانس ادامه مي‌دهد، تصريح كرد: ما در پروسه‌ي حدود هشت ماهه همكاري تنگاتنگي با اروپايي‌ها و آژانس بين‌المللي انرژي اتمي داشته و به پيشرفت‌هاي بسيار زيادي دست يافته‌ايم. به عنوان مثال در سپتامبر 2003 زماني كه قطعنامه‌اي عليه ايران صادر شد، ظن قوي اعضاي آژانس و همين طور جامعه بين‌الملل اين بود كه ايران برنامه‌هاي گسترده‌اي براي توليد سلاح‌هاي هسته‌يي دارد و حتي برخي مي‌گفتند، ايران شش ماه ديگر بمب اتمي مي‌سازد. در آن زمان بي‌اعتمادي گسترده‌يي نسبت به ايران وجود داشت و اتهام عليه ايران هم در جامعه بين‌الملل خريدار داشت. اما به واسطه آغاز اين همكاري‌ها آژانس بارها اعلام كرده است كه هيچ گونه دليل و مدركي دال بر اين كه ايران برنامه توليد سلاح هسته‌يي داشته باشد، وجود ندارد و اين دستاورد بزرگي براي ايران است. الان ديگر حتي در ميان هيات آمريكايي سخن از ارجاع پرونده ايران به شوراي امنيت جايي ندارد. بنابراين اگر چند ماه ديگر به همكاري‌هاي خود با آژانس ادامه دهيم، مسايل باقيمانده نيز برطرف مي‌شود. اگرچه بايد در همين اجلاس پرونده ايران بسته مي‌شد، اما به خاطر اعمال فشار آمريكايي‌ها اين مساله به آينده موكول شده است، ولي اگر شرايط بين المللي عادلانه نيست دليل نمي‌شود، كه ما صبر و تحمل خود را از دست بدهيم. انتهاي پيام