دبير تشكيلات انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران و علوم پزشكي گفت: جنبش دانشجويي خواهان يك فضاي رقابتي آزاد است كه در اين فضا كانديداها به راحتي رد نشوند و بتوانند در فضاي انتخاباتي فعاليت كنند؛ اگر فضا به اين نحو باشد، جنبش دانشجويي در انتخابات به صورت گسترده شركت مي‌كند ولي اگر عملكرد آقايان در شوراي نگهبان مانند انتخابات مجلس هفتم باشد، در آن صورت ما اصلا انتخاباتي نخواهيم داشت. «حسين باقري» در گفت‌وگو با خبرنگار سياسي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اظهار داشت: انجمن‌هاي اسلامي بعد از انتخابات سال 80 به صورت مجمع‌الجزاير جداگانه در عرصه‌ها ظهور پيدا كردند و به صورت منسجم و اتحاديه‌يي عمل نكردند. اگر بتوانيم بين تشكل‌هاي دانشجويي يك كانال ارتباطي و پل ارتباطي ايجاد كنيم، قطعا مي‌توانيم در انتخابات رياست جمهوري سهم به‌سزايي داشته باشيم. وي درباره‌ي مطالبات دانشگاهيان و دانشجويان از رييس‌جمهور آينده گفت: دانشگاهيان مطالبات عام و خاصي از رييس‌جمهور دارند. مطالبات خاص آنها اين است كه رييس‌جمهور آينده مصوبه‌ي پارلمان دانشجويي را از شوراي انقلاب فرهنگي بگيرد. اين دغدغه‌ي فعلي ماست و از سوي ديگر بتواند اختيارات مستقلي به دانشگاهها بدهد و انتخاب رياست دانشگاه را بر عهده‌ي خود دانشجويان و دانشگاهيان قرار دهد. متاسفانه طبق شنيده‌ها مجلس هفتم تصويب كرده كه انتخاب رييس دانشگاه به عهده‌ي شوراي انقلاب فرهنگي باشد و اين جاي تأمل دارد. وي ادامه داد: اصلاحاتي كه دكتر معين در وزارت علوم در پيش گرفت بايد ادامه پيدا كند و شخص رييس‌جمهور آينده بايد آنها را پي‌گيري كند. وي درباره‌ي مطالبات عام جنبش دانشجويي گفت: دانشجويان به عنوان قشري از جامعه از رييس‌جمهور انتظار دارند كه در جامعه عدالت اجتماعي ايجاد كند و فضاي سالم سياسي در كشور رشد يابد و اجازه دهد كه مطبوعات و خبرگزاري‌ها به صورت آزادانه فعاليت كنند و در عرصه‌ي سياست خارجي، سياست تنش‌زدايي را ادامه دهند. باقري همچنين درباره‌ي تعدد كانديداها گفت: با حضور ميرحسين موسوي دليلي بر تعدد كانديداها از سوي طيف چپ و اصلاح‌طلب وجود ندارد و با حضور وي هيچ‌كس حق ندارد كه به خود اجازه دهد كانديدا شود. اگر كثرت‌گرايي در صحنه به وجود آيد، اين باعث ريزش آرا خواهد شد. اصلاح‌طلبان بايد بر روي ميرحسين موسوي اتفاق نظر خود را حفظ كنند و به طور كلي بايد كانديداي آنها كسي باشد كه از فيلتر شوراي نگهبان عبور كند و بتواند آراي زيادي كسب كند؛ اين ويژگي در كسي نيست جز ميرحسين موسوي و اگر تكثر كانديداها به وجود آيد، زمينه براي غالب شدن رقيب مهيا مي‌شود. باقري افزود: ممكن است يك رييس‌جمهور شخصي مقتدر باشد ولي اجازه‌ي فعاليت به وي ندهند و برعكس نيز ممكن است باشد. وي درباره‌ي آرايش نيروهاي سياسي اظهار داشت: اكنون آرايش نابرابري بين گروههاي اصلاح‌طلب و اقتدارگرا وجود دارد. اقتدارگرايان با تمام قدرت خود توانسته‌اند مجلس هفتم را تصرف كنند و اصلاح‌طلبان اكنون در قدرت حضور ندارند و از آن دوري كرده‌اند و به كارهاي تشكيلاتي و درون‌گروهي مشغول هستند. اكنون آنها براي انتخابات رياست جمهوري بخت چنداني ندارند و بايد به صورت فعال‌تر و منسجم‌تر عمل كنند. باقري افزود: سرنوشت انتخابات رياست جمهوري نه به دست اصلاح‌طلبان نه به دست محافظه‌كاران تعيين مي‌شود بلكه اين خود مردم هستند كه تعيين‌كننده‌ي رييس‌جمهور خواهند بود؛ ملت خود تصميم مي‌گيرد. در دوره‌ي هفتم انتخابات رياست جمهوري، اقتدارگرايان با تمام قوا از ناطق‌نوري حمايت كردند ولي ملت وي را نپذيرفت و به خاتمي راي داد؛ تصميم‌گيري نهايي با خود مردم است. وي درباره‌ي تعامل احزاب با جنبش دانشجويي افزود: اين تعامل نبايد به مسايل روز و دوره‌هاي خاص محدود شود، اين مساله‌اي غلط و عبث است. اين ارتباط مي‌تواند به صورت متداوم باشد. تشكل‌هاي دانشجويي به صورت تشكلي مستقل و احزاب نيز به صورت مستقل مي‌توانند با يكديگر ارتباط داشته باشند و اگر ارتباط فقط بخواهد در موقع انتخابات رياست جمهوري يا مجلس انجام شود غلط است؛ چون در كوتاه‌مدت جواب نمي‌دهد و دانشجويان به عنوان ابزار محسوب خواهند شد. در تعامل بين دانشجويان و احزاب، دانشگاهيان مي‌توانند آن‌چه را كه در دانشگاه رخ مي‌دهد به احزاب انتقال دهند و آن‌چه كه در بيرون رخ مي‌دهد، احزاب به دانشجويان انتقال دهند؛ چنين اين ارتباط مناسبي خواهد بود. انتهاي پيام