زنگنه با اشاره به قطعنامه‌ي اخير كانادا درباره‌ي وضعيت حقوق بشر در جمهوري اسلامي ايران گفت: تحميل مكانيزم‌هاي ساير كشورها بر كشور قابل پذيرش نيست. صباح زنگنه، كارشناس مسايل بين‌الملل در گفت‌وگو با خبرنگار سياسي ـ خارجي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در خصوص قطعنامه‌ي اخير كانادا عليه وضع حقوق بشر در كشورمان اظهار داشت: اين قطعنامه و اقدام كانادا براي ما تازگي ندارد؛ اين دومين سالي است كه كانادا پيشنهاد قطعنامه‌يي را مي‌دهد و سپس اتحاديه‌ي اروپا و كشورهاي اروپايي هم به او ملحق مي‌شوند و در مجمع عمومي و كميته‌ي سوم سازمان ملل متحد به تصويب مي‌رسد. وي در ادامه افزود: متاسفانه بدون در نظر گرفتن تحولات مثبتي كه در دستگاه‌هاي عمومي كشور نسبت به بحث حقوق بشر و مصوبات و قوانين و بخشنامه‌هايي كه داده شد همچنان شاهد ارايه‌ي اين قطعنامه هستيم كه اين مساله با وجود آنچه كه ذكر شد از پيشينه‌ي سياسي و نه حقوقي و قانوني چنين قطعنامه‌هايي حكايت مي‌كند. زنگنه همچنين گفت: هر چند كه مصوبات مجمع عمومي الزام آور نيست، ولي قطعا دلسوزي خود جمهوري اسلامي ايران براي حقوق بشر و حقوق شهروندانش بيش از كانادا و آمريكا و اروپايي‌هاست و در برابر چنين فشارهايي هم تحت تاثير قرار نمي‌گيرد و آنها را فشارهايي با منشا سياسي مي‌داند. اين كارشناس مسايل بين‌الملل با اشاره به بخشي از قطعنامه كه در خصوص رد صلاحيت گسترده‌ي اصلاح طلبان در انتخابات پيشين سخن گفته است اظهار داشت: بسياري از اين موارد كه در قطعنامه ذكر شده دخالت صريح در امور داخلي كشور است و رد يا تاييد صلاحيت‌ها فارغ از اين كه بنده چه نظري نسبت به آن دارم ساز و كار مكانيزم و ابزاري دارد و در قانون اساسي كشور تعريف شده است و هر كشوري هم مكانيزم‌هاي خودش را دارد مگر برخي كشورهاي عقب مانده كه همچنان در حال كودتا بسر مي‌برند. وي ادامه داد: به هر حال وقتي كشوري براي رسيدگي به حقوق اتباع‌اش مكانيزم دارد اعم از رد صلاحيت تاييد صلاحيت، شكايت عليه رد صلاحيت يا امثال آن هيچ كشوري حق ندارد كه مكانيزم‌هاي خودش را بر ديگري تحميل كند؛ اين مثل اين مانند كه ما بگوييم در كانادا شوراي نگهبان لازم است و شوراي نگهبانان‌مان را براي نظارت بر انتخابات آنها بفرستيم! نه ما مكانيزم خودمان را بر ديگران تحميل مي‌كنيم و نه مي‌پذيريم كه ديگران مكانيزم‌شان را بر ما تحميل نمايند. زنگنه در پايان درباره‌ي راهكار كشور براي اخذ چنين بهانه‌هايي از سازمان‌هاي بين‌المللي هدايت شده توسط غرب گفت: نخست اين كه كشور بايد قوي و متحد باشد و علامتي از اختلاف نظري كه نياز به ارايه به مجامع خارجي داشته باشد را از خود نشان ندهد؛ يعني وحدت نظر و وحدت هدف كه همان عدالت اجتماعي، پياده كردن احكام اسلام و حفظ حرمت انسانهاست را حفظ كنند. همچنين در اين راستا فعاليت بيشتر دستگاه‌هايي چون وزارت خارجه و معرفي بيشتر نظام‌هاي حقوقي و سياسي كشور مي‌تواند موثر باشد. انتهاي پيام